Uzasadnienie
A. C. (1) została obwiniona o to, że:
w dniu 16 kwietnia 2013r. ok. godz. 10.00 w K. na ul. (...) spowodowała zagrożenie w ruchu drogowym w ten sposób, że kierując pojazdem marki O. nr rej. (...) (...) nie zachowała ostrożności podczas manewru cofania z miejsca parkingowego i najechała na pojazd marki F. nr rej. (...) powodując straty na szkodę P. C. tj. za wykroczenie z art. 86 § 1 kw.
Sąd Rejonowy w Kielcach wyrokiem z dnia 14 stycznia 2015 roku w sprawie sygn. akt XI W 1900/13 orzekł co następuje:
- I. obwinioną A. C. (2) uznał za winną popełnienia zarzucanego jej czynu stanowiącego wykroczenie z art. 86 § 1 kw i za to na podstawie art. 86 § 1 kw w zw. z art. 24 § 1 i 3 kw wymierzył jej karę grzywny w wysokości 200 (dwieście) złotych;
- II. zasądził od obwinionej A. C. (1) na rzecz Skarbu Państwa kwotę 130 (sto trzydzieści) złotych tytułem kosztów postępowania oraz 200 (dwieście) złotych tytułem częściowego zwrotu wydatków na opinię biegłego, zaś w pozostałym zakresie zwolnił obwinioną od ponoszenia kosztów postępowania.
Apelację od powyższego wyroku wniósł obrońca obwinionej zarzucając:
- 1. rażącą obrazę przepisów postępowania, a to art. 7 kpk w zw. z art. 410 kpk co miało wpływ na treść orzeczenia polegającą na dokonaniu przez Sąd zbyt dowolnej, nieobiektywnej i sprzecznej z zasadami logicznego rozumowania oceny dowodów, a to opinii pisemnej oraz uzupełniającej ustnej biegłego udzielonej na rozprawie w dniu 29.10.2014r.
Niezależnie od powyższego w oparciu o treść przepisu art. 109 kpw w zw. z art. 438 pkt 1 kpk skarżonemu orzeczeniu zarzucił:
- 2. zaistnienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 104 § 1 pkt 6 kpw w zw. z art. 5 § 1 pkt 4 kpw, czyli przedawnienie orzekania, albowiem w niniejszej sprawie karalność czynu zarzuconego obwinionej uległa przedawnieniu z dniem 16 kwietnia 2015 roku.
Podnosząc powyższe zarzuty, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Sąd Rejonowy w Kielcach.
Ewentualnie na mocy art. 483 kpk wniósł o uchylenie skarżonego wyroku i umorzenie postępowania, oraz na podstawie art. 632 kpk zwolnienie obwinionej w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych oraz obciążenie kosztami postępowania Skarb Państwa.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Apelacja o tyle okazała się skuteczna, że doprowadziła do uchylenia zaskarżonego wyroku i umorzenia postępowania.
Rację ma autor apelacji, że z dniem 16 kwietnia 2015 r., z uwagi na upływ dwuletniego okresu (art. 45 § 1 kw), nastąpiło przedawnienie karalności wykroczenia zarzucanego i przypisanego wyrokiem obwinionej. Zaistniała, więc negatywna przesłanka procesowa wyłączająca możliwość dalszego prowadzenia postępowania i merytorycznego rozstrzygnięcia- skutkująca koniecznością umorzenia postępowania (art. 5 § 1 pkt 4 kpw). Okoliczność ta uwzględniana jest z urzędu w oparciu o art. 104 § 1 pkt 7 kpw.
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podstawie art. 109 § 2 kpw w zw. z art. 456 kpk i art. 437 § 2 kpk oraz art. 118 § 2 kpw orzekł jak dyspozytywnej części wyroku.
SSO Krzysztof Sajtyna
MĆ