Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 4

Postanowienie Sądu Okręgowego w Koszaliniez 3 listopada 2015 r., sygn. akt II K 100/15

II Wydział KarnyTekst u wydawcy: SAOS

Metryka

Wydany
3 listopada 2015 r.
Sąd
Sąd Okręgowy w Koszalinie w II Wydziale Karnym
Skład
SSO Jacek Matejko przewodniczący
sekr. sąd. Adriana Jurek protokolant
Uczestnicy
przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Koszalinie Katarzyny Słodzińskiej
Rozpoznanie
na posiedzeniu
Sprawa
w sprawie S. L. z wniosku skazanego o wydanie wyroku łącznego w przedmiocie umorzenia postępowania

Sentencja

postanawia:

  1. I. na podstawie art.17§1 pkt 7 kpk umorzyć postępowanie w sprawie;
  2. II. na podstawie art.632 pkt 2 kpk kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa.

Uzasadnienie

Do Sądu Okręgowego w Koszalinie wpłynął wniosek skazanego S. L. o wydanie wyroku łącznego i połączenie kar pozbawienia wolności orzeczonych wobec niego w wyroku Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 13 czerwca 2013 roku w sprawie II K 28/13 oraz w wyroku Sądu Rejonowego w Koszalinie z dnia 26 października 2007 roku w sprawie X K 735/07.

W dniu 27 maja 2014 roku Sąd Okręgowy w Koszalinie w sprawie II K 46/14, na podstawie art.572 kpk, umorzył postępowanie o wydanie wobec skazanego wyroku łącznego wobec stwierdzenia braku podstaw do jego wydania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje

Wniosek skazanego nie jest zasadny i z uwagi na przeszkodę procesową w postaci powagi rzeczy osądzonej nie może zostać uwzględniony.

W pierwszej kolejności odnieść się należy do Ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw, która weszła w życie w dniu 1 lipca 2015 roku, a która znowelizowała treść art.85 kk dotyczącego wymierzania kary łącznej. Zgodnie z dyspozycją zawartą w art.19 ust. 1 tejże Ustawy, art.85 kk w nowym brzmieniu nie ma zastosowania do kar orzeczonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, chyba że zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

Z akt sprawy II K 100/15 oraz aktualnej karty karnej skazanego wynika natomiast, iż wobec S. L. nie wydano żadnego wyroku skazującego po dniu 1 lipca 2015 roku, w związku z czym wobec skazanego nie mają zastosowania znowelizowane przepisy w zakresie kary łącznej.

Zatem w przedmiotowej sprawie należało rozważyć możliwość wydania wyroku łącznego w oparciu o przepisy obowiązujące przed dniem wejścia w życie Ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw.

Z analizy akt sprawy wynika, iż Sąd Okręgowy w Koszalinie orzekał już merytorycznie w sprawie tożsamej pod względem podmiotowym i przedmiotowym (sygn. akt II K 46/14), w której umorzył postępowanie o wydanie wyroku łącznego wobec skazanego z uwagi na brak podstaw z art.85 kk do objęcia takim wyrokiem łącznym jednostkowych kar orzeczonych w wyrokach. Sąd badał wówczas wszystkie dotychczasowe wyroki skazujące dotyczące S. L.. Podkreślić należy, że od czasu wydania powyższego rozstrzygnięcia nie pojawiły się żadne nowe orzeczenia skazujące. Tym samym prawomocne rozstrzygnięcie wydane w sprawie II K 46/14 korzysta z powagi rzeczy osądzonej określonej w art.17§1 pkt 7 kpk. Oznacza ona, iż niedopuszczalne jest prowadzenie ponownego postępowania w sprawie tożsamej pod względem podmiotowym i przedmiotowym, a z chwilą stwierdzenia występowania tej negatywnej przesłanki procesowej Sąd zobligowany jest umorzyć postępowanie.

W konsekwencji niniejsze postępowanie należało umorzyć na podstawie art.17§1 pkt 7 kpk, a kosztami postępowania, w myśl art.632 pkt 2 kpk, obciążyć Skarb Państwa.

Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.