Uzasadnienie
Skazany P. Ż. w dniu 24.01.2017 roku wystąpił do tutejszego Sądu z pisemnym wnioskiem o wydanie wyroku łącznego obejmującego jednostkowe kary z wyroków Sądu Rejonowego w Wałczu w sprawie II K 95/10 i II K 27/12 oraz Sądu Okręgowego w Koszalinie w sprawie II K 30 /13.
Wniosek skazanego nie może być uwzględniony z uwagi na przeszkodę procesową w postaci powagi rzeczy osądzonej.
Sąd orzekał już merytorycznie w tożsamej pod względem podmiotowym i przedmiotowym sprawie II K 61/13. Postępowanie tamto zostało zakończone prawomocnym postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2013r o umorzeniu postępowania z uwagi na brak podstaw do wydania wyroku łącznego w postaci realnego zbiegu przestępstw. Sąd badał wówczas wszystkie dotychczasowe wyroki skazujące dotyczące P. Ż., w tym objęte jego aktualnym wnioskiem. Także postępowanie w sprawie o sygnaturze akt II K 29/14 z wniosku skazanego z dnia 26.02.2014 rumorzono stwierdzając stan rzeczy osądzonej.
Od czasu wydania tamtych rozstrzygnięć nie pojawiły się żadne nowe orzeczenia skazujące. Tym samym prawomocne rozstrzygnięcie wydane w sprawie II K 61/13 korzysta z powagi rzeczy osądzonej określonej w art. 17§1 pkt 7 kpk. Oznacza ona, iż niedopuszczalne jest prowadzenie ponownego postępowania w tej samej sprawie pod względem podmiotowym i przedmiotowym, a z chwilą stwierdzenia występowania tej negatywnej przesłanki procesowej Sąd zobligowany jest umorzyć postępowanie.
W konsekwencji niniejsze postępowanie należało umorzyć na podstawie, a kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa stosownie do treści art. 632 pkt 2 k.p.k.
Biorąc pod uwagę powyżej wskazane okoliczności orzeczono jak na wstępie.