Uzasadnienie
Skazany R. J. skierował do Sądu wniosek o wydanie wyroku łącznego obejmującego kary jednostkowe z dotychczas wydanych wobec niego wyroków skazujących.
Na podstawie aktualnych danych o karalności oraz odpisów orzeczeń Sąd ustalił, że R. J. został skazany następującymi prawomocnymi wyrokami:
- 1. Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 28.03.1997r w sprawie o sygn. akt IV K 238/97 za przestępstwo popełnione w dniu 1.11.1996r, 2.
Sądu Wojewódzkiego w Koszalinie z dnia 25.11.1997r w sprawie o sygn. akt II K 39/97 za przestępstwa popełnione w dniu 10.04.1997r oraz w dniu 12.04.1997r, 3.
Sądu Rejonowego w Białogardzie z dnia 17.11.1998r w sprawie o sygn. akt II K 600/98, za przestępstwo popełnione w nocy z 20 na 21 lipca 1998r, 4.
Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 22.12.2003r w sprawie o sygn. akt II K 17/03 za przestępstwo popełnione w dniu 16.11.2002r,
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Wniosek skazanego nie jest zasadny.
W pierwszej kolejności wskazać należy, że ustawą z dnia 20 lutego 2015 roku o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2015.396), która weszła w życie w dniu 1 lipca 2015 roku, zmieniono treść art.85 k.k. dotyczącego wymierzania kary łącznej. Jednakże zgodnie z dyspozycją zawartą w art.19 ust. 1 tejże ustawy, art.85 k.k. w nowym brzmieniu nie ma zastosowania do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, chyba że zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.
Z aktualnych danych o karalności R. J. wynika natomiast, iż wobec tego skazanego nie wydano żadnego wyroku skazującego po dniu 1 lipca 2015 roku. Ostatnim orzeczeniem skazującym był wyrok Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 22.12.2003r w sprawie II K 17/03. W związku z tym, nie mają zastosowania znowelizowane przepisy w zakresie kary łącznej.
Zatem w przedmiotowej sprawie należało rozważyć możliwość wydania wyroku łącznego w oparciu o przepisy obowiązujące przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw.
Zgodnie zaś z obowiązującą w tamtym stanie prawnym treścią art. 85 k.k., sąd orzeka karę łączną, jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw (tzw. realny zbieg przestępstw) i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu. Zawarty w art.85 k.k. zwrot: „zanim zapadł pierwszy wyrok” odnosi się do pierwszego chronologicznie wyroku, który zapadł przed popełnieniem przez sprawcę kolejnego (kolejnych) przestępstwa (uchwała 7 sędziów SN mająca moc zasady prawnej z dnia 25.02.2005R, IKZP 36/04, OSNKW 2005/2/13).
Tymczasem z przedstawionego wyżej zestawienia wyroków skazujących, wydanych wobec R. J., wynika, że czyny z poszczególnych orzeczeń zostały popełnione po dacie wydania poprzedzających je wyroków. Tym samym brak było podstaw do wydania wyroku łącznego.
W konsekwencji niniejsze postępowanie należało umorzyć na podstawie art. 572 k.p.k., a kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa stosownie do treści art. 632 pkt 2 k.p.k.