Wyrok Sądu Okręgowego w Łodziz 19 września 2022 r., sygn. akt IV K 91/21

Metryka

Wydany

19 września 2022 r.

Sąd

Sąd Okręgowy w Łodzi

Wydział

IV Wydział Karny

Skład

SSO Edyta Markowicz przewodniczący, sprawozdawca
SO Monika Gradowska
sekretarz sądowy Karol Łachut, stażysta Peter Kozicki, starszy sekretarz sądowy Karolina Idczak w obecności prokuratora: Moniki Tomkowiak protokolant

Rozpoznanie

na rozprawie w dniach 20 września 2021 roku, 22 października 2021 roku, 13 grudnia 2021 roku, 19 stycznia 2022 roku, 08 lutego 2022 roku, 17 marca 2022 roku, 27 kwietnia 2022 roku i 12 września 2022 roku

Sprawa

sprawy:

Ławnicy: Elżbieta Bąkowska, Ilona Śnieć, Tadeusz Heleniak

Sentencja

1. 1. P. G., syna B. i M. z d. O. ur. (...) w Ł., oskarżonego o to, że:
2. I. w dniu 5 czerwca 2020 roku w Ł., wspólnie i w porozumieniu z N. K., działając w zamiarze bezpośrednim pozbawienia życia E. M. oraz w zamiarze dokonania zaboru jej mienia, zadał pokrzywdzonej ciosy nożem, w tym także po uprzednim pchnięciu jej na łóżko wskutek czego spowodował u niej rany kłute szyi z wytworzeniem odmy podskórnej i uszkodzeniem lewego mięśnia mostkowo obojczykowo sutkowego i tak ranę kłutą o długości około 10 centymetrów po stronie lewej szyi, ranę kłutą szyi w okolicy przytchawicznej, ranę kłutą na przedniej powierzchni szyi na prawo od linii pośrodkowej ciała, ranę kłutą klatki piersiowej w okolicy przymostkowej prawej, ranę kłutą klatki piersiowej w linii pachowej tylnej po stronie lewej, a także przynajmniej 8 ran ciętych i tak, rany cięte głowy w okolicy prawego kącika ust, oraz poniżej lewego ucha, rany szyi, a także rany przedramion i nadgarstka lewego, które to obrażenia spowodowały u pokrzywdzonej naruszenie czynności narządu ciała inne niż określone w art. 156 k.k. na czas dłuższy niż 7 dni, zaś N. K. zadawała pokrzywdzonej ciosy pięścią w głowę oraz kończyny dolne, a także podduszała ją trzymając poduszkę przy jej twarzy, lecz zamierzonego celu nie osiągnął w następstwie zaniechania zadawania pokrzywdzonej ciosów z uwagi na zachowanie E. M. pozorujące utratę przytomności, co sugerowało, że została pozbawiona życia, a następnie dokonał zaboru należącego do pokrzywdzonej telefonu marki A. (...) o wartości 110 złotych, odtwarzacza DVD marki E. model DP 4320 o wartości 55 złotych, dekodera marki C. o wartości 95 złotych, dekodera marki S. o wartości 95 złotych, dwóch kart płatniczych wydanych na dane E. M., dwóch sztuk znajdujących się na sznurku z przywieszką w kształcie serca kluczy o wartości 30 złotych oraz pieniędzy w kwocie 500 złotych, to jest mienia o łącznej wartości 885 złotych, przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia kary przynajmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, w związku ze skazaniem go przez Sąd Okręgowy w Łodzi wyrokiem z dnia 1 kwietnia 2014 roku w postępowaniu IV K 195/13 na karę 3 lat pozbawienia wolności za przestępstwo z art. 280 §2 k.k., objętym następnie wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Łodzi w Ł. z dnia 19 listopada 2015 roku wydanym w postępowaniu IV K 174/15 tj. o przestępstwo z art. 13 §1 k.k. w zw. z art. 148 § 2 pkt 2 kk w zb. z art. 280 § 1 kk w zb. z art. 157 §1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 §1 k.k. 2. N. K. z domu K., córkę M. i A. z d. P. ur. (...) w G., oskarżonej o to, że:
3. II. w dniu 5 czerwca 2020 roku w Ł., wspólnie i w porozumieniu z P. G., działając w zamiarze bezpośrednim pozbawienia życia E. M. oraz w zamiarze dokonania zaboru jej mienia, zdawała pokrzywdzonej ciosy pięścią w głowę oraz kończyny dolne, a także podduszała ją trzymając poduszkę przy jej twarzy, wskutek czego spowodowała u E. M. obrażenia w postaci stłuczenia w obrębie głowy oraz sińców w obrębie kończyn dolnych, które to obrażenia spowodowały u pokrzywdzonej naruszenie czynności narządu ciała inne niż określone w art. 156 k.k. na czas nie dłuższy niż 7 dni, zaś P. G. zadawał pokrzywdzonej ciosy przy użyciu noża, lecz zamierzonego celu nie osiągnęła w następstwie zaniechania zadawania pokrzywdzonej ciosów z uwagi na zachowanie E. M. pozorujące utratę przytomności, co sugerowało, że została pozbawiona życia, a następnie dokonała zaboru należącego do pokrzywdzonej telefonu marki A. (...) o wartości 110 złotych, odtwarzacza DVD marki E. model DP 4320 o wartości 55 złotych, dekodera marki C. o wartości 95 złotych, dekodera marki S. o wartości 95 złotych, dwóch kart płatniczych wydanych na dane E. M., dwóch sztuk znajdujących się na sznurku z przywieszką w kształcie serca kluczy o wartości 30 złotych oraz pieniędzy w kwocie 500 złotych, to jest mienia o łącznej wartości 885 złotych, tj. o przestępstwo z art. 13 §1 k.k. w zw. z art. 148 § 2 pkt 2 kk w zb. z art. 280 § 1 kk w zb. z art. 157 §2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. 1. oskarżonych P. G. i N. K. w miejsce zarzucanych im czynów uznaje za winnych tego, że 5 czerwca 2020 roku w Ł., wspólnie i w porozumieniu, działając w zamiarze bezpośrednim pozbawienia życia E. M. oraz w zamiarze dokonania zaboru jej mienia w celu przywłaszczenia, zadali pokrzywdzonej ciosy nożem, w tym także po uprzednim pchnięciu jej na łóżko wskutek czego spowodowali u niej 5 ran kłutych szyi i klatki piersiowej z wytworzeniem odmy podskórnej i uszkodzeniem lewego mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego, a także przynajmniej 8 ran ciętych głowy w okolicy prawego kącika ust, oraz poniżej lewego ucha, rany szyi, a także rany przedramion i nadgarstka lewego, nadto uderzali E. M. pięściami w głowę, podduszali ją trzymając poduszkę na jej twarzy, które to obrażenia spowodowały u pokrzywdzonej naruszenie czynności narządu ciała inne niż określone w art. 156 k.k. na czas dłuższy niż 7 dni, jak i nieprzekraczające tego okresu, lecz zamierzonego celu nie osiągnęli w następstwie zaniechania zadawania pokrzywdzonej ciosów z uwagi na zachowanie E. M. pozorujące utratę przytomności, co sugerowało, że została ona pozbawiona życia, a następnie dokonali zaboru należącego do pokrzywdzonej telefonu marki A. (...) o wartości 110 złotych, odtwarzacza DVD marki E. model DP 4320 o wartości 55 złotych, dekodera marki C. o wartości 95 złotych, dekodera marki S. o wartości 95 złotych, dwóch kart płatniczych wydanych na dane E. M., dwóch sztuk znajdujących się na sznurku z przywieszką w kształcie serca kluczy o wartości 30 złotych oraz pieniędzy w kwocie 500 złotych, to jest mienia o łącznej wartości 885 złotych, przy czym czynu tego P. G. dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia kary przynajmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, w związku ze skazaniem go przez Sąd Okręgowy w Łodzi wyrokiem z dnia 1 kwietnia 2014 roku w postępowaniu IV K 195/13 na karę 3 lat pozbawienia wolności za przestępstwo z art. 280 §2 k.k., objętym następnie wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 19 listopada 2015 roku wydanym w postępowaniu IV K 174/15, czym P. G. wypełnił dyspozycję art. 13 §1 k.k. w zw. z art. 148 § 2 pkt 2 k.k. w zw. z art. 280 § 2 k.k. w zb. z art. 157 §1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 §1 k.k., N. K. natomiast dyspozycję art. 13 §1 k.k. w zw. z art. 148 § 2 pkt 2 k.k. w zw. z art. 280 § 2 k.k. w zb. z art. 157 §1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 14 §1 k.k. w zw. z art. 148 §2 k.k. w zw. z art. 11 §3 k.k. wymierza oskarżonym kary: P. G. karę 15 (piętnastu) lat pozbawienia wolności, zaś N. K. karę 12 (dwunastu) lat pozbawienia wolności,
4. 2. na podstawie art. 63 §1 i §5 k.k. zalicza oskarżonemu P. G. na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania w przedmiotowej sprawie od 6 czerwca 2020 roku, godz. 21.50 przyjmując, iż jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności,
5. 3. na podstawie art. 63 §1 i §5 k.k. zalicza oskarżonej N. K. na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania w przedmiotowej sprawie od 6 czerwca 2020 roku, godz. 21.50 przyjmując, iż jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności,
6. 4. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata P. K. kwotę 2 140,20 zł (dwóch tysięcy stu czterdziestu złotych 20/100) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu P. G. z urzędu,
7. 5. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata M. K. kwotę 2 140,20 zł (dwóch tysięcy stu czterdziestu złotych 20/100) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonej N. K. z urzędu,
8. 6. zwalnia oskarżonych od ponoszenia kosztów postępowania. Edyta Markowicz Monika Gradowska Elżbieta Bąkowska Ilona Śnieć Tadeusz Heleniak