Uzasadnienie
Sąd Rejonowy w Kutnie postanowieniem z dnia 04.12.2015 r. stwierdził swą niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania jako właściwemu miejscowo Sądowi Rejonowemu w Radomsku.
Powyższe postanowienie zaskarżył pokrzywdzony Z. K..
Postanowieniu temu zarzucił naruszenie art. 31 § 1 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 35 § 1 k.p.k. poprzez bezzasadne uznanie, że Sądem właściwym do rozpoznania sprawy w pierwszej instancji jest inny Sąd.
W konsekwencji wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje.
Zażalenie pokrzywdzonego Z. K. jest całkowicie bezzasadne.
Przytoczone w uzasadnieniu złożonego środka odwoławczego argumenty i zapatrywania prawne nie mogą znajdować zastosowania na obecnym etapie postępowania w sprawie. Zaskarżonym postanowieniem umorzono dochodzenie o konkretny czyn, a zatem w ramach tego tylko czynu musi podlegać badaniu właściwość sądu do rozpoznania odwołania pokrzywdzonego.
Sąd Rejonowy wydając zaskarżone postanowienie całkowicie trafnie powołał się na przepis art. 329 § 1 k.p.k. oraz art. 31 § 1 k.p.k. i w konsekwencji prawidłowo ustalił właściwość miejscową Sądu Rejonowego w Radomsku. Nie można wobec tego mieć wątpliwości, że w omawianym zakresie orzeczenie sądu pierwszej instancji jest całkowicie poprawne, zaś chybione jest stanowisko skarżącego przedstawione w pisemnym zażaleniu.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Okręgowy podzielił w pełni argumentację przedstawioną przez Sąd Rejonowy w Kutnie w postanowieniu z dnia 4 grudnia 2015 r. i dlatego orzekł, jak w części dyspozytywnej postanowienia.