Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 grudnia 2015 roku, sygn. akt V K 889/14 Sąd Rejonowy dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi umorzył postępowanie przeciwko G. M. oskarżonemu o czyn z art. 107 § 1 k.k.s. w zw. z art. 9 § 3 k.k.s. wobec stwierdzenia, iż czyn ten nie zawiera znamion czynu zabronionego.
Postanowienie Sądu Rejonowego zaskarżył w całości zażaleniem Naczelnik Urzędu Celnego II w Ł. zarzucając mu naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 107 § 1 k.k.s., poprzez bezzasadne uznanie, że w związku z jego blankietowym charakterem i nieobowiązywaniem art. 6 i 14 ustawy o grach hazardowych, nie może on być podstawą odpowiedzialności karnej.
Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje.
Rozpoznanie zażalenia Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. w przedmiotowej sprawie w kontekście powodów umorzenia postępowania wskazanych przez Sąd Rejonowy, wynikających z braku notyfikacji przepisów technicznych ustawy o grach hazardowych, jest uzależnione od udzielenia odpowiedzi na pytanie prejudycjalne przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Należy podnieść, że w sprawie V Kz 142/15 na gruncie analogicznego stanu prawnego Sąd Okręgowy w Łodzi zwrócił się z pytaniem prejudycjalnym do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej dotyczącym możliwości zróżnicowania skutków braku notyfikacji przepisów technicznych w zależności od przedmiotu regulacji, którego dotyczą.
Udzielenie odpowiedzi na powyższe pytanie ma bezpośredni związek z rozpoznaniem przedmiotowego zażalenia.
Mając na uwadze konieczność co najmniej kilkumiesięcznego oczekiwania na udzielenie odpowiedzi przez TSUE zasadne było zawieszenie przedmiotowego postępowania do czasu uzyskania odpowiedzi.