Uzasadnienie
Powód Bank (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w pozwie skierowanym przeciwko H. G. (2) wniósł o orzeczenie nakazem zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym, aby pozwany zapłacił na rzecz powoda kwotę 75.914,18 zł z odsetkami umownymi od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty r. oraz kwotę 147,61 zł tytułem odsetek karnych. Wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
W uzasadnieniu pozwu podał, że strony w dniu 4 lutego 2014 r. zawarły umowę kredytu. W związku z powyższym pozwany zobowiązany był do dokonywania spłaty rat kredytu wraz z odsetkami w terminach i kwotach określonych w umowie. Pozwany nie wywiązał się z postanowień umowy. W związku z brakiem płatności ze strony pozwanego powód wypowiedział umowę, wezwał pozwanego do spłaty pozostałej kwoty zadłużenia wskazując, że brak zapłaty będzie skutkował postawieniem w stan wymagalności całej kwoty zadłużenia. Pismo powoda pozostało bez odzewu. Powód wystawił wyciąg z ksiąg bankowych potwierdzający wysokość wymagalnego zadłużenia pozwanego na dzień jego wystawienia. Na dochodzone przez powoda roszczenie składają się kwota niespłaconego kapitału w wysokości 75.914,18 zł oraz kwota niespłaconych odsetek karnych 147,61 zł. Ponadto powód wskazał, że dochodzi odsetek od kwoty kapitału w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego, które na dzień wniesienia pozwu wynoszą 10%.
Postanowieniem z 5 lutego 2016 r. Sąd Rejonowy Lublin - Zachód w Lublinie wobec stwierdzonego braku podstaw do wydania nakazu zapłaty przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Łomży.
Pozwany H. G. (2) uznał powództwo. Wniósł o rozłożenie na raty niespłaconej kwoty zadłużenia z uwagi na trudną sytuację.
Sąd ustalił i zważył co następuje
H. G. (2) w dniu 4 lutego 2014 r. zawarł z Bankiem (...) Spółką Akcyjną z siedzibą w W. (aktualnie Bank (...) Spółka Akcyjna w siedzibą w W.) umowę Nr (...) kredytu gotówkowego na cel konsumpcyjny. Na podstawie umowy Bank udzielił H. G. (2) kredytu gotówkowego w kwocie 97.861,40 zł, płatnej w 60 ratach, z terminem spłaty w dniu 4 lutego 2019 r. Wysokość rat oraz terminy spłaty ustalone zostały w harmonogramie spłat kredytu (k. 11-12, 13-18).
Na wypadek niespłacenia rat w terminie Bank zastrzegł sobie prawo pobierania podwyższonych odsetek w wysokości 1,5-krotności rocznej stopy oprocentowania kredyt, nie wyższej niż czterokrotność wysokości stopy kredytu lombardowego NBP (§ 25 i 26), a ponadto prawo wypowiedzenia umowy kredytu w przypadku uchybiania postanowieniom umowy dotyczącym zasad terminów spłat rat kredytu (§ 25).
Zaciągnięty kredyt nie był spłacany terminowo. Na podstawie ksiąg Banku (...) S.A. Bank stwierdził, że na dzień 31 grudnia 2015 r. figuruje w nich wymagalna i niespłacona wierzytelność wynikająca z czynności bankowej objętej ww. umową, na którą składa się kwota 75.914,18 zł niespłaconego kapitału, kwota 147,61 zł odsetek karnych (k. 36).
Roszczenie powoda było zasadne i wynikało ono z bezspornych faktów. Pozwany H. G. (2) na rozprawie w dniu 4 lipca 2016 r. oświadczyła, że uznaje powództwo. Nie zaprzeczał faktowi, że posiada w Banku dług oraz, że nie spłacał zaległości w terminach. Pozwany nie kwestionował żadnych okoliczności wynikających z pozwu tak co do braku spłaty kredytu oraz wysokości wierzytelności przysługującej powodowi wobec pozwanego. Wniósł o rozłożenie świadczenia na raty. Oświadczył, że ewentualnie mógłby spłacić na rzecz Banku w terminie 3 tygodni kwotę 20.000 zł (k. 47 wraz z nagraniem).
Sąd odroczył rozprawę celem dojścia stron do porozumienia. Jednakże pozwany mimo, że deklarował chęć częściowego uregulowania długu na rzecz Banku nie wpłaciła żadnej kwoty tytułem spłaty zadłużenia. Na dzień 17 lipca 2016 r. pozwany nadal zobowiązany był zapłacić na rzecz Banku kwotę 75.914,18 zł tytułem niespłaconego kapitału oraz kwotę 147,61 zł tytułem odsetek (k. 49). Do dnia wyrokowania pozwany nie wykazał, aby spłacił jakąkolwiek części długu. Ponadto wnosząc o rozłożenie świadczenia na raty, nie określiła ani wysokości raty, ani terminów ich zapłaty.
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że powództwo zasługuje na uwzględnienie w całości. Istnienie i wysokość wierzytelności było bezsporne. Sąd nie znalazł jednak podstaw do rozłożenia spłaty świadczenia na raty, gdyż pozwany nie przedłożył w tym przedmiocie żadnych propozycji, które dawałaby realną gwarancję wywiązywania się przez niego z postanowień wyroku. Dlatego Sąd orzekł jak w punkcie I wyroku.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 98 §1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. Pozwany przegrał sprawę, a więc zobowiązany został do zwrotu na rzecz powoda poniesionych przez niego kosztów w kwocie 8.162,89 zł, na które złożyły się: kwota 951 zł opłaty od pozwu, 7.200 zł wynagrodzenia fachowego pełnomocnika (zgodnie z § 2 pkt 6 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych) oraz 11,89 zł kosztów poniesionych przez powoda tytułem opłaty manipulacyjnej dla dostawcy usług płatności.