Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 26 lipca 2013 r., sygn. III RC 33/13, Sąd Rejonowy w Ostrołęce zasądził alimenty od pozwanego M. G. na rzecz jego małoletniej córki L. G., ur. (...), w kwocie po 800 zł mies., płatne do rąk jej matki M. K., poczynając od dnia 24 stycznia 2013 r. (pkt 1); w pozostałej części - pozew opiewał na 1200 zł mies. - powództwo oddalił (pkt 2); orzekł o opłacie od pozwu (pkt 3) i rygorze natychmiastowej wykonalności (pkt 4). Wyrok został uzupełniony postanowieniem z dnia 10 września 2013 r. przez zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki kwoty 200 zł kosztów zastępstwa procesowego.
Podstawą faktyczną wyroku były ustalenia, że w istniejących aktualnie warunkach pozwany powinien w całości pokrywać potrzeby materialne córki, ponieważ jej matka nie pracuje zarobkowo i nie ma dochodów, a swój obowiązek alimentacyjny wykonuje w formie osobistej pieczy nad dzieckiem, oraz że łożenie tytułem alimentów po 800 zł mies. leży w zakresie możliwości płatniczych pozwanego, który zarabia ok. 2700 zł mies. netto, jest właścicielem dużego mieszkania w O. oraz innego majątku, nie ma nikogo więcej na utrzymaniu.
Wyrok w części uwzględniającej powództwo powyżej kwoty 300 zł mies. został zaskarżony apelacją przez pozwanego, reprezentowanego przez profesjonalnego pełnomocnika, w której zarzucił: - naruszenie prawa procesowego (art. 233 par. 1 i art. 328 par. 2 k.p.c.) i prawa materialnego (art. 135 par. 1 k.r.o.); - błąd w ustaleniach faktycznych przez przecenienie możliwości zarobkowych pozwanego oraz zawyżenie potrzeb uprawnionego dziecka; -nierozpoznanie istoty sprawy w zakresie tychże potrzeb. W konkluzji apelujący wniósł o zmianę wyroku przez obniżenie alimentów do kwoty 300 zł mies. i zasądzenie na jego rzecz kosztów procesu.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Spośród rozbudowanych wywodów apelacji na uwzględnienie zasługiwało twierdzenie, że usprawiedliwione potrzeby pieniężne 2-letniej obecnie powódki nie sięgają poziomu 800 zł mies. Dziewczynka mieszka wraz matką nieodpłatnie w domu rodzinnym na wsi, gdzie koszty utrzymania są z reguły niższe niż w warunkach miejskich. Jest zdrowa i nie posiada szczególnych potrzeb. Mimo iż Sąd Rejonowy istotnie nie poczynił konkretnych ustaleń odnośnie rodzaju i rozmiaru jej potrzeb, to odwołując się do wskazówek doświadczenia życiowego i wiedzy powszechnie dostępnej można było szacunkowo określić, że w wieku i położeniu małoletniej powódki kształtują się one na poziomie 600 zł mies., przy podkreśleniu, że rodzice L. tylko ją mają na utrzymaniu i wobec tego mogą i powinni zapewnić dziecku względnie wysoki standard życia. Wielkość ta korespondowała z własnymi twierdzeniami pozwanego na ten temat i uznaniem przez niego powództwa do wysokości 600 zł mies. na rozprawie w dniu 23 lipca 2013 r. (v. k. 82).
Od tego czasu nie ujawniły się żadne nowe okoliczności, które racjonalnie tłumaczyłyby zmianę tego stanowiska przez pozwanego. Kwota 600 zł mies. została także przyjęta w postanowieniu o udzieleniu zabezpieczenia w tej sprawie. Ponieważ nie ulegało wątpliwości, że pozwany może tyle płacić na córkę bez nadmiernych wyrzeczeń (jest to 22 % jego miesięcznych zarobków netto) to zaskarżony wyrok podlegał korekcie przez obniżenie alimentów do 600 zł mies. Będą to alimenty w danych warunkach najbardziej współmierne na gruncie przesłanek art. 135 par. 1 i 2 k.r.o. Dlatego Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji w pkt 1 na podstawie art. 386 par. 1 k.p.c. Dalej idącą apelację oddalił jako bezzasadną na mocy art. 385 k.p.c. (pkt 2). Wobec wygrania i zarazem przegrania sprawy przez strony w instancji apelacyjnej blisko po połowie ich koszty procesu w tej instancji, które poniosły w podobnej wysokości, zostały wzajemnie zniesione na podstawie art. 100 zd. 1 k.p.c. (pkt 3 sentencji).