Uzasadnienie
Decyzją z dnia 10.12.2012 roku, po rozpatrzeniu wniosku S. M. z dnia 06.12.2012r. o naliczenie stażu pracy, zgodnie z załączonym zaświadczeniem o kontynuowaniu zatrudnienia, ZUS uwzględnił do stażu pracy okres zatrudnienia od 01.10.2011r. do 30.11.2012r. Wypłata emerytury została nadal zawieszona z powodu kontynuowania zatrudnienia u pracodawcy, na rzecz którego praca była wykonywana bezpośrednio przed dniem nabycia prawa do emerytury. W decyzji tej organ rentowy poinformował ubezpieczoną, że jej wniosek o wznowienie wypłaty emerytury zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13.11.2012r. zostanie rozpatrzony w terminie późniejszym.
Decyzja organu rentowego została doręczona ubezpieczonej 14.12.2012r. (vide pismo odwołującej k. 5 a.s. i oświadczenie złożone na rozprawie).
Odwołanie od powyższej decyzji wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia S. M. złożyła w dniu 15.03.2013r.
Sąd Okręgowy zważył co następuje;
Zgodnie z art. 477 ⁹ § 1 kpc odwołanie od decyzji organów rentowych wnosi się na piśmie do organu, który wydał decyzję lub do protokołu sporządzonego przez ten organ, w terminie miesiąca od doręczenia odpisu decyzji. Zgodnie natomiast z art. 477⁹ § 3 kpc Sąd odrzuci odwołanie wniesione po upływie terminu chyba, że przekroczenie terminu nie jest nadmierne i nastąpiło z przyczyn niezależnych od odwołującego.
W przedmiotowej sprawie decyzję z 10.12.2012r. odwołująca, jak sama przyznała, otrzymała w dniu 14.12.2012r. Odwołanie od tej decyzji wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia odwołania złożyła dopiero 15.03.2013r. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że w dniu 05.01.2013r. otrzymała kolejną decyzję ZUS z dnia 04.01.2013r. o wznowieniu wypłaty emerytury od 22.11.2012r. Nie widziała wówczas potrzeby odwoływania się od niej, chociaż w decyzji tej nie poinformowano jej o przyczynie odmowy wypłaty zaległych świadczeń. Również na rozprawie w dniu 05.07.2013r., S. M., uzasadniając swój wniosek o przywrócenie terminu wskazała jedynie, że nie odwoływała się wcześniej od decyzji z 10.12.2012r., ponieważ w międzyczasie otrzymała decyzję ze stycznia dotyczącą wznowienia wypłaty bieżących świadczeń, stąd zaniechała swoich działań. Z uwagi jednak na to, że od złożenia przez nią wniosku o wypłatę zaległych świadczeń minęło ponad trzy miesiące postanowiła odwołać się od decyzji z 10.12.2012r.
W ocenie Sądu Okręgowego, zważywszy na argumentację odwołującej, uznać należało, że odwołująca nie wykazała skutecznie, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wymienione w art. 477⁹ § 3 kpc. S. M. odwołanie od zaskarżonej decyzji złożyła z ponad dwumiesięcznym opóźnieniem, nie można więc przyjąć, że przekroczenie ustawowego terminu nie było nadmierne. Odwołująca nie wykazała też w żaden sposób, że zaistniały jakiekolwiek niezależne od niej, obiektywne okoliczności, uniemożliwiające jej zaskarżenie decyzji w ustawowym terminie.
W konkluzji Sąd uznał, że niedochowanie przez odwołującą ustawowego miesięcznego terminu, określonego w art. 477 ⁹§ 1 kpc nie nastąpiło z pewnością przyczyn od niej niezależnych, a było wynikiem zaniedbania i brakiem należytej dbałości o własne sprawy.
Biorąc pod uwagę wszystkie wskazane wyżej okoliczności, odwołanie od decyzji z 10.12.2012r. należało odrzucić na podstawie art. 477⁹§ 3 kpc, o czym Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
Na marginesie podnieść należy, że odwołanie S. M. od decyzji ZUS z dnia 20.03.2013r., mocą której ZUS odmówił S. M. uchylenia decyzji z 12.10.2012r. w części, w jakiej decyzja ta zawieszała prawo do emerytury za okres od dnia 01.10.2011r. do dnia 21.11.2012r. zostało rozpoznane przez Sąd w sprawie o sygn. III U 567/13.