Uzasadnienie
J. B. wystąpiła przeciwko S. R., W. L., K. L. i G. R. o ustalenie, iż właścicielką działki nr (...) o powierzchni 0,33 ha, położonej w P., powiat (...), a pozwani są właścicielami działki nr (...) o powierzchni 0,29 ha, położonej w P., powiat (...).
Wszyscy pozwani uznali powództwo.
Sąd ustalił, co następuje
W latach 60-tych ubiegłego wieku S. T. podarował córce J. część swojej nieruchomości, oznaczonej obecnie numerem ewidencyjnym (...), położonej we wsi P.. W 1963r. J. pobudowała tam budynek mieszkalny i zamieszkała wraz z rodziną. W niedługim czasie S. T. podarował także drugiej córce, S. R. część tej nieruchomości, oznaczonej obecnie numerem ewidencyjnym (...), na której postawiła ona budynek mieszkalny i zamieszkała z mężem i dziećmi. S. T. dokonał darowizn na rzecz córek w formie ustnej umowy; nie przybrała ona nigdy formy aktu notarialnego (v. okoliczność niesporna).
W dniu 18 października 1973r. Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w P. wydało akt własności ziemi – w trybie ustawy z dnia 26 października 1971r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych, stwierdzający, iż małżonkowie S. i J. R. stali się z mocy samego prawa właścicielami nieruchomości o numerze działki (...) o powierzchni 0,33 ha, położonej w P., powiat P. (v. k. 11 akt własności ziemi). W tym samym dniu organ ten wydał również akt własności ziemi, stwierdzający, iż małżonkowie J. i R. R. stali się z mocy samego prawa właścicielami nieruchomości o numerze działki (...) o powierzchni 0,29 ha, położonej w P., powiat P. (v. k. 13 akt własności ziemi).
Nikt z zainteresowanych osób nie zauważył, iż w dokumentach błędnie oznaczono numery i powierzchnię działek; J. R. wpisano nr (...) i powierzchnię 0,29 ha, zamiast nr (...) powierzchni 0,33 ha, zaś S. wpisano nr (...) i powierzchnię 0,33 ha, zamiast nr (...) i powierzchni 0,29 ha (okoliczność niesporna).
J. R. zmarła w dniu 6 maja 1990r.; spadek po niej nabyli z mocy ustawy mąż, R. R. i córka, J. B. po ½ części każde z nich. R. R. zmarł w dniu 7 maja 1998r., spadek po nim nabyła z mocy ustawy córka, J. B. w całości (v. k. 9 postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku).
J. R. (1) zmarł w dniu 3 marca 1998r.; spadek po nim nabyli z mocy ustawy żona, S. i dzieci, W. L., K. L. i G. R. po ¼ części każde z nich (v. k. 10 postanowienie spadkowe).
W rejestrze gruntów obrębu P. wpisani są jako współwłaściciele działki nr (...): K. L., W. L., S. R. i G. R., zaś działki nr (...)
J. B. (v. k. 17-20 wypisy z rejestru gruntów). Żadna z działek nie ma urządzonej księgi wieczystej (okoliczność niesporna).
Członkowie rodziny R. dopiero w 1995r. zauważyły, że w aktach własności ziemi jest błąd co do numerów i powierzchni działek (okoliczność niesporna). Próbowali błąd ten usunąć na drodze administracyjnej, nieskutecznie (v. k. 25 pismo do Urzędu Rejonowego w P. z dnia 18 stycznia 1995r., k. 21 pismo Wójta Gminy S. z 27 czerwca 2012r., k. 23 i 24 pisma kierownika Urzędu rejonowego w P. z dnia 24 marca 1995r. i z dnia 17 maja 1995r.).
Powyższy stan faktyczny ustalony został na podstawie dokumentów w postaci: aktów własności ziemi, wydanych w dniu 18 października 1973r. (k. 11, k. 13), postanowień o stwierdzeniu nabyciu spadku (k. 9, k. 10), wypisów z rejestru gruntów (k. 17-20), pisma J. R. i S. R. z dnia 18 stycznia 1995r. (k. 25), pism kierownika UR w P. z 24 marca 1995r. i z dnia 17 maja 1995r. (k. 23, 24), pisma Wójta Gminy S. z 27 czerwca 2012r. (k. 21).
Sąd zważył, co następuje
Art. 189 kpc przewiduje, iż powód może żądać ustalenia przez sąd istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa, gdy ma w tym interes prawny.
J. B. żąda ustalenia, iż jest właścicielką nieruchomości oznaczonej numerem 483, a pozwani właścicielami nieruchomości oznaczonej numerem 482. Nie wykazała jednak, by przysługiwało jej i pozwanym prawo własności do wskazanych nieruchomości. Działki oznaczone obecnie numerami 482 i 483 S. R. i J. R. otrzymały darowizną od ojca, jednakże czynność ta nie przybrała formy aktu notarialnego, a tylko taka forma darowizny nieruchomości – zgodnie z art. 156 i 158 kc - przenosi własność na inną osobę. Także z aktów własności ziemi, wydanych w 1973r. w trybie ustawy o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych, nie wynika, by działka (...) stanowiła własność poprzedników prawnych powódki, a działka (...) własność S. R. i jej męża. Przedmiotowe akty własności nie zostały w odpowiednim terminie zaskarżone; ich treścią związani są zatem wszyscy, w tym i sądy powszechne. Sam fakt posiadania przez kilkadziesiąt lat przedmiotowych nieruchomości przez strony lub ich poprzedników prawnych również nie stanowi podstawy do ustalenia prawa własności; stwierdzenie bowiem przesłanek zasiedzenia, prowadzącego do nabycia własności, następuje w odpowiednim postępowaniu nieprocesowym, toczącym się przed właściwym sądem rejonowym.
Z tych wszystkich względów należało powództwo oddalić jako niezasadne.