Uzasadnienie
(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. wniosła o zasądzenie od (...) Szpitala Wojewódzkiego w C. kwoty 137.650, 50 zł z ustawowymi odsetkami od dnia płatności poszczególnych faktur.
W uzasadnieniu pozwu podał, iż zawarł ze szpitalem umowy na dostawy produktów leczniczych oraz że dostarczył zamówiony towar, jednak do chwili obecnej szpital nie uregulował należności, mimo wezwania do zapłaty.
Nakazem zapłaty z dnia 2 grudnia 2015r., wydanym w postępowaniu upominawczym przez S. w (...), zasądzono powyższą kwotę wraz z żądanymi odsetkami i kosztami procesu.
W sprzeciwie pozwany zaskarżył nakaz w całości; wniósł o wyznaczenie rozprawy, na której prawdopodobne byłoby zawarcie ugody między stronami, rozłożenie zadłużenia na 12 równych miesięcznych rat i obciążenie powoda kosztami procesu, ewentualnie o nieobciążanie pozwanego kosztami procesu z uwagi na trudną sytuację finansową placówki. Podał, iż roszczenie powoda jest uzasadnione, jednak opóźnienie w realizacji zapłaty nie jest przez niego opóźnione, gdyż wpływy z NFZ nie wystarczają na uiszczanie bieżących należności. Jego wymagalne zadłużenie stale się powiększa i obecnie wynosi ok. 33 mln zł, zaś zajęcia komornicze na kwotę ponad 425.000 zł zachwiały i tak jego niestabilną sytuacją finansową.
W piśmie procesowym z dnia 25 stycznia 2016r. powód nie wyraził zgody na rozłożenie należności na raty.
Sąd ustalił, co następuje
W 2014r. i w 2015r. strony zawarły 4 umowy dostawy produktów leczniczych: w dniu 1 sierpnia 2014r., w dniu 12 stycznia 2015r., w dniu 19 stycznia 2015r., w dniu 6 lipca 2015r. Powód zobowiązał się dostarczać towar sukcesywnie w terminie 3 dni roboczych od otrzymania zamówienia, zaś pozwany regulować należności w terminie 30 dni od daty wystawienia faktury wg ceny zgodnej z cenami jednostkowymi netto, określonymi w załączniku do umowy wraz należnym podatkiem VAT (v. umowy dostawy k. 24- 41). Spółka wywiązała się z umów i dostarczyła pozwanemu zamówione produkty i wystawiła faktury na łączną kwotę 137.650,50 zł (v. faktury k. 42- 98). Pozwany jednak nie zapłacił umówionej należności (okoliczność przyznana przez pozwanego).
Pismem z dnia 6 października 2015r. powód wezwał szpital do zapłaty przedmiotowej kwoty (v. wezwanie do zapłaty k. 99-101).
Pozwany nie reguluje zobowiązań, gdyż wpływy z NFZ nie wystarczają na pokrywanie należności; jego zadłużenie wynosi ok. 33 mln zł, zaś zajęcia komornicze na kwotę ponad 425.000 zł (v. okoliczność przyznana przez pozwanego, zawiadomienie o wszczęciu postępowania egzekucyjnego k. 115). Na koniec 2014r. szpital poniósł stratę finansową w wysokości ponad 9 mln zł, na koniec marca 2015r. strata ta wynosiła ponad 6 mln zł (v. rachunek zysków i strat k. 114).
W szpitalu działają 22 oddziały oraz stacja dializ, 36 poradni specjalistycznych i zakłady diagnostyczne (v. dokumenty dotyczące struktury szpitala k. 116- 118).
Powyższy stan faktyczny ustalono na podstawie dokumentów w postaci: umów dostawy (k. 24- 41), faktur wystawionych przez powoda (k. 42- 98), wezwania do zapłaty (k. 99-101), rachunku zysków i strat (k. 114), dokumentów dotyczących struktury szpitala (k.116-118), zawiadomienia o wszczęciu postępowania egzekucyjnego (k. 115).
Sąd zważył, co następuje
Ponieważ pozwany złożył sprzeciw od nakazu zapłaty, wydanego w postępowaniu upominawczym, nakaz – zgodnie z art. 505 § 1 kpc utracił moc, a sprawa podlegała rozpoznaniu na rozprawie.
Strony zawarły umowę dostawy, zatem zgodnie z art. 605 kc na odbiorcy ciąży obowiązek zapłaty ceny za dostarczony mu towar.
Pozwany nie kwestionował ani faktu zawarcia umowy, ani faktu dostarczenia materiałów i sprzętu medycznego, ani też okoliczności, że należności za dostarczone produkty nie uiścił.
Z tych względów powództwo w całości uwzględniono, także w odniesieniu do odsetek ustawowych z mocy art. 455 kc w zw. z art. 481 kc.
Nie uwzględniono wniosku pozwanego o rozłożenie należności na raty. Art. 320 kpc wskazuje, że w szczególnie uzasadnionych wypadkach sąd może w wyroku rozłożyć na raty zasądzone świadczenie. Przepis podkreśla, iż dotyczy to jedynie szczególnych wypadków. Przyjmuje się powszechnie, że takimi szczególnymi wypadkami są sytuacje, w których ze względu na stan majątkowy, rodzinny, czy zdrowotny dłużnika, spełnienie przez niego świadczenia byłoby niemożliwe lub bardzo utrudnione i narażałoby jego lub jego bliskich na niepowetowane szkody; rozłożenie należności na raty ma na celu umożliwienie dłużnikowi wykonanie wyroku w sposób dobrowolny.
Okoliczność rozpoznawanej sprawy nie uzasadniają rozłożenia świadczenia na raty. Długi pozwanego wynoszą ok. 39 mln zł i taki stan rzeczy utrzymuje się od kilku lat. Pozwany nie wskazał, z jakiego źródła będą pochodziły pieniądze na spłatę proponowanych rat. W ocenie sądu, nie jest prawdopodobne, by szpital był w stanie spłacić przedmiotową należność w ratach. Rozłożenie zaś zadłużenia na raty- bez wiarygodnej możliwości ich zapłaty- godzi w uzasadniony interes powoda.
O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 kpc. Na koszty te składają się: opłata od pozwu (6883 zł), wynagrodzenie pełnomocnika powoda (3.600 zł – wg § 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł).
Sąd nie znalazł podstaw do zastosowania art. 102 kpc. Kłopoty finansowe pozwanego nie stanowią bowiem szczególnie uzasadnionego przypadku. Szpital od długiego już czasu nie reguluje swoich zobowiązań, toczy się przeciwko niemu wiele postępowań cywilnych odnośnie zadłużenia, zatem niniejsza sprawa nie jest wyjątkowa na tle funkcjonowania szpitala.
z/ doręczyć peł. pozwanego odpis wyroku wraz z uzasadnieniem.