Uzasadnienie
G. R. odbywała powyższą karę w latach 2007 – 2008. Postanowieniem Sądu Okręgowego we Włocławku z 11 marca 2008 r., III Wz 88/08 została warunkowo przedterminowo zwolniona, z wyznaczeniem próby do 11 marca 2010 r. Zwalnianą zobowiązano do podjęcia i wykonywania pracy zarobkowej oraz realizowania pozostałej należności na rzecz pokrzywdzonego. Skazana pracę podjęła, ale ponieważ nie była to praca stała, wyjechała w tym celu do Wielkiej Brytanii i poinformowała kuratora, że pracuje przy sprzątaniu mieszkań (k. 34). W 2009 r. postanowieniem sadu odwołane zostało jej warunkowe zwolnienie, ponieważ nie przesyłała żadnych wpłat pieniężnych, do uiszczania których zobowiązała się przed kuratorem (k. 34v.).
Sad okręgowy zważył co następuje
Nie zostały wywiedzione w przekonujący sposób racje przemawiające za wydaniem europejskiego nakazu aresztowania G. R.. Skazana odbyła większą część orzeczonej kary. Od tej chwili upłynęło 7 lat, a od wyroku skazującego przeszło 11 lat. Nie ma pewności, czy w międzyczasie skazana nie kontynuowała naprawiania szkody, do czego została zobowiązana, a jeżeli nawet nie, to z jakiego powodu. Do Wielkiej Brytanii wyjechała w 2008 r. w poszukiwaniu pracy, a więc także w intencji realizowania obowiązku nałożonego na nią postanowieniem o warunkowym przedterminowym zwolnieniu.
Sądy państw sygnatariuszy Decyzji Ramowej Rady Unii Europejskiej z 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między Państwami Członkowskimi (Dz. U. UE L.02.190.1, zm. Dz. U. UE. L. 2009.81.24) przyjmują, że jeżeli od uprawomocnienia się wyroku skazującego upłynęło wiele lat, a skazany ułożył sobie życie za granicą, co może świadczyć o jego efektywnej resocjalizacji, to przekazanie takiej osoby w celu wykonania reszty kary stanowiłoby reakcję niewspółmierną, niezgodną z postanowieniami art. 8 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych wolności (zob. orzeczenia sądów brytyjskich, np.: z 19 lutego 2014 r. w sprawie wykonania europejskiego nakazu aresztowania Sądu Okręgowego w Płocku II Kop 2/10; z 20 marca 2015 r. w sprawie wykonania europejskiego nakazu aresztowania Sądu Okręgowego w Płocku II Kop 9/14, a takze orzeczenie High Court z 21 lipca 2015 r. w sprawie wykonania europejskiego nakazu aresztowania Sądu Okręgowego w Płocku II Kop 3/15).
Biorąc pod uwagę wyżej wskazane fakty i okoliczności trudno byłoby sądowi okręgowemu wykazać, że wydanie obecnie europejskiego nakazu aresztowania G. R. stanowiłoby realizację celu, któremu instytucja ta ma w założeniu służyć.
Zarządzenie
Odpis postanowienia doręczyć Sądowi Rejonowemu w Płocku ze stwierdzeniem prawomocności.