Uzasadnienie
Wyrokiem zaocznym z dnia15 listopada 2021 r. Sąd Rejonowy Poznań – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu oddalił powództwo o zapłatę opłaty dodatkowej w związku z korzystaniem przez pozwanego z publicznego środka transportu.
Apelację od tego wyroku wywiódł powód, zaskarżając go w całości i domagając się jego zmiany i uwzględnienia powództwa w całości oraz obciążenia pozwanego kosztami procesu.
Pozwany nie złożył odpowiedzi na apelację.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Apelacja powoda nie zasługiwała na uwzględnienie.
Sąd Okręgowy podzielam ustalenia faktyczne i rozważania poczynione na ich kanwie przez Sąd Rejonowy, uznając je za własne – są one wyczerpujące i nie wymagają uzupełnienia.
Wychodząc od brzmienia art. 16 ust. 1 pr. przewozowego i dokonując jego interpretacji w powiązaniu z § 9 ust. 1 Regulaminu nie może budzić wątpliwości, że przewoźnik ((...) w P.) doprecyzował regulację ustawową i przyjął, że umowa przewozu zawierana jest przez samo zajęcie miejsca w pojeździe, bez żadnych dodatkowych warunków. Obowiązek opłacenia przejazdu jest konsekwencją zajęcia miejsca w pojeździe i zawarcia umowy przewozu, a nie warunkiem zawieszającym jej zawarcie. W konsekwencji dochodzone pozwem roszczenie jest roszczeniem o zapłatę z tytułu umowy o przewóz.
Interpretacja przedstawiona w apelacji jest nie do przyjęcia i zmierza w istocie do obejścia skutku uchybienia terminowi do przerwania biegu przedawnienia.
Niezależnie do tego, przyjęcie, że pozwany wyłudził usługę przewozu, byłoby możliwe wyłącznie w sytuacji wykazania, że taki był z góry powzięty przez niego zamiar, czego powód nie wykazał.
W tym stanie rzeczy należało na podstawie art. 385 kpc. oddalić apelację.
Ryszard Małecki