Uzasadnienie
Decyzją z dnia 3.12.2015 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił wnioskodawcy G. K. prawa do emerytury na podstawie art. 184 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS (Dz. U. z 2015 r. poz. 748) w zw. z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8 poz. 43), albowiem wnioskodawca nie wykazał 15 letniego okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach na dzień 1.01.1999 r.
Od decyzji tej odwołanie złożył G. K., który wnosił o jej zmianę i przyznanie prawa do emerytury. Odwołujący się twierdził, że pozwany ZUS błędnie nie zaliczył mu okresu zatrudnienia jako pracy w warunkach szczególnych okresu pracy w Państwowy Ośrodku (...) w M. od 1.01.1983 r. do 30.06.1989 r. Nadto argumentował, że zakład ten już nie istnieje i nie może uzyskać świadectwa pracy w szczególnych warunkach. Charakter jego pracy mogą potwierdzić świadkowie, którzy razem z nim pracowali.
W odpowiedzi na odwołanie pozwany organ rentowy wnosił o jego oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Sąd Okręgowy ustalił i zważył co następuje.
Ubezpieczony G. K. ur. (...) złożył w dniu 6.11.2015 r. wniosek do pozwanego Oddziału ZUS o przyznanie mu prawa do emerytury. Na podstawie dokumentacji zawartej w aktach o ustalenie wysokości kapitału początkowego oraz dokumentacji złożonej jako załącznik do wniosku pozwany ZUS przyjął, iż na dzień 1.01.1999 r. G. K. wykazał 25 lat okresów ubezpieczeniowych w tym 9 lat 3 miesiące okresów zatrudnienia w warunkach szczególnych. Do tej kategorii zatrudnienia nie zaliczył natomiast okresu pracy ubezpieczonego w Państwowym Ośrodku (...) w M. od 12.05.1977 r. do 30.06.1989 r. ponieważ ubezpieczony nie przedłożył świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach. W związku z tym zaskarżoną decyzją z dnia 3.12.2015 r. pozwany ZUS odmówił wnioskodawcy przyznania prawa do emerytury w wieku obniżonym (k. 47 a.e.).
W toku postępowania rozpoznawczego Sąd ustalił, iż w okresie od 12.05.1977 r. G. K. zatrudniony był na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze w Państwowy Ośrodku (...) w M. na stanowisku tokarza (akta osobowe i k. 20 a.s.). Ubezpieczony zatrudniony był na wydziale W2 na którym to wydziale wykonywano produkcję części do ciągników marki U.. G. K. pracował na tokarce i zajmował się obróbką odlewów a konkretnie wałów metalowych. Pracę tę wykonywał przez cały okres zatrudnienia tj. do 30.06.1989 r. Na hali produkcyjnej panowały trudne warunki pracy z uwagi na zapylenie i hałas. Otrzymywał on od pracodawcy dodatek za pracę w szkodliwych warunkach.
W ocenie Sądu Okręgowego rodzaj pracy wykonywanej przez ubezpieczonego w okresie jego zatrudnienia w (...) w M. nie budzi wątpliwości, albowiem zeznania ubezpieczonego korespondują z treścią dokumentów zawartych w aktach osobowych, w których to wymieniane było stanowisko tokarza jako rodzaj pracy wykonywanej przez ubezpieczonego. Zdaniem Sądu rodzaj pracy, którą wykonywał ubezpieczony tj. czynności tokarza nie należą do kategorii pracy w warunkach szczególnych. Powołane na wstępie rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r. w załączniku A Dział III wymienia rodzaj prac w hutnictwie i przemyśle metalowym, które są zaliczone jako prace w warunkach szczególnych. Nie budzi wątpliwości fakt, iż produkcja części do ciągników prowadzona przez (...) w M. mieści się w kategorii prac w przemyśle metalowym. Podrozdział Działu III w pozycjach od 67 do 90 wymienia rodzaje prac, które należą do omawianej kategorii.
Wśród tych rodzajów prac nie została wymieniona praca tokarza. Stwierdzić należy, iż powołany wykaz ma charakter ścisły. Nie można traktować w sposób rozszerzający tych zapisów. Zatem w ocenie Sądu, skoro czynności tokarza nie zostały wymienione w tym zbiorze rodzajów prac, to tym samym brak jest podstaw do zaliczenia pracy, którą wykonywał ubezpieczony w okresie zatrudnienia w (...) w M. jako pracy w warunkach szczególnych.
W konsekwencji Sąd przyjął, iż ubezpieczony nie wykazał 15 letniego okresu zatrudnienia w warunkach szczególnych na dzień 1.01.1999r. Brak tej przesłanki skutkuje tym, iż nie spełnił on jednego z warunków uzyskania uprawnień emerytalnych w wieku obniżonym zawartych w § 4 ust. 1 pkt. 3 powołanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r. Zatem nie nabył prawa do świadczenia z mocy art. 184 ustawy emerytalno rentowej.
W związku z powyższym Sąd Okręgowy z mocy art. 477¹⁴§1 kpc orzekł jak w sentencji.