Uzasadnienie
W pozwie z dnia 5 marca 2019 r. wniesionym w elektronicznym postępowaniu upominawczym do Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie powód (...) Bank Spółka Akcyjna z siedzibą w W. wnosił o zasądzenie na jego rzecz od pozwanego R. Ć. kwoty 82.204,49 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz zwrotu kosztów sądowych w kwocie 1.028,00 zł i zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że dochodzone nim roszczenie wynika z zawartej przez strony w dniu 2 lipca 2015 r. umowy pożyczki.
(pozew- k.4-7)
Postanowieniem z dnia 26 marca 2019 r. Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Sieradzu.
(postanowienie Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie z dnia 26 marca 2019 r.- k.8)
Na rozprawie w dniu 24 maja 2019 r. nikt się nie stawił.
(protokół rozprawy z dnia 24 maja 2019 r. na płycie CD 00:00:21 – 00:01:07- koperta k.35)
S ąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny
Powód (...) Bank Spółka Akcyjna z siedzibą w W. twierdził w pozwie, iż pozwany R. Ć. zawarł z nim w dniu 2 lipca 2015 r. umowę pożyczki nr (...), z której warunków nie wywiązywał się wobec czego z dniem 15 lutego 2019 r. zadłużenie wynikające z tej umowy postawione zostało w stan pełnej wymagalności.
(bezsporne)
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Jak wynika z treści pozwu powód domagał się w przedmiotowej sprawie zasądzenia na jego rzecz od pozwanego należności wynikającej z umowy pożyczki.
Zgodnie z art. 720 § 1 kc przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę sama ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.
W ocenie Sądu powód nie udowodnił swojego roszczenia a jego twierdzenia o okolicznościach faktycznych przytoczone w pozwie budziły uzasadnione wątpliwości.
W myśl art. 6 kc ciężar udowodnienia faktów prawotwórczych, spoczywa na osobie, która wywodzi z nich skutki prawne. Zgodnie z art. 232 kpc strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne.
Powód powołując się na umowę pożyczki, jaką miał z nim zawrzeć pozwany, nie złożył dokumentu tej umowy i nie wykazał tym samym na jakich warunkach umowa ta była zawarta przez strony i w jakich przypadkach mogła być ona wypowiedziana pozwanemu. Powód nie wykazał jednocześnie w żaden sposób, by faktycznie doszło do wypowiedzenia umowy pożyczki oraz by wypowiedzenie to było poprzedzone wezwaniem pozwanego do zapłaty z pouczeniem o możliwości złożenia przez niego wniosku o restrukturyzację zadłużenia, co jest niezbędne dla skuteczności wypowiedzenia umowy pożyczki. Ponadto powód nie udowodnił też w żaden sposób wysokości swojego roszczenia.
Ponieważ zatem powód nie przedłożył żadnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń, Sąd powództwo oddalił.
Z uwagi na to, że pozwany nie wdał się w spór co do istoty sprawy i nie zajął w niej żadnego stanowiska, zgodnie z art. 339 § 1 kpc o żądaniu pozwu Sąd rozstrzygnął wyrokiem zaocznym.