Uzasadnienie
Postanowieniem z 24 października 2018 r. Sąd Rejonowy w Sieradzu orzekł w przedmiocie stwierdzenia nabycia po I. K.. Uczestnikiem tego postępowania była zarówno E. S. jak i K. M..
Apelację na powyższe orzeczenie w dniu 24 listopada 2020 roku (data prezentaty) wniosła do Sądu Rejonowego w Sieradzu E. S. – opiekunka prawna K. M..
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Apelacja podlega odrzuceniu.
Z art. 369 § 1 k.p.c. wynika, że apelację wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok, w terminie dwutygodniowym od doręczenia stronie skarżącej wyroku z uzasadnieniem.
Z treści art. 373 § 1 k.p.c., wynika m. in., że sąd drugiej instancji odrzuca apelację spóźnioną, nieopłaconą lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również apelację, której braków strona nie usunęła w terminie.
Natomiast art. 367 § 3 k.p.c., stanowi m. in., że na posiedzeniu niejawnym sąd orzeka w składzie jednego sędziego, z wyjątkiem wydania wyroku.
Mając powyższe na uwadze stwierdzić trzeba, że przedstawicielka uczestnika postępowania wnosząc wprost apelację od postanowienia z dnia 24 października 2018 roku, w dniu 24 listopada 2020 roku, do Sądu Rejonowego w Sieradzu (bez uprzedniego wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia), uczyniła to niezgodnie z przepisami prawa, gdyż warunkiem zaskarżenia orzeczenia w aktualnie obowiązującym porządku prawnym, jest uprzednie złożenie wniosku o doręczenie orzeczenia wraz z uzasadnieniem, z którego to obowiązku skarżąca się nie wywiązała.
Nadto niezależnie od powyższego, apelacja jest spóźniona, zważywszy na wydanie zaskarżonego postanowienia w dniu 24 października 2018 r.
Wobec powyższego apelacja uczestnika podlegała odrzuceniu z mocy art. 373 § 1 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c., o czym orzeczono jak w sentencji.