Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Łasku oddalił wniosek o wpis w dziale III ostrzeżenia o wszczęciu egzekucji z nieruchomości na skutek skargi J. S. na postanowienie referendarza sądowego z dnia 30 czerwca 2015 r. w sprawie dz.kw 5622/14.
Sąd Rejonowy ustalił, że księga wieczysta Kw nr (...) prowadzona jest dla nieruchomości położnej w Ł. oznaczonej jako działka (...) o por. 0,0929 ha zabudowanej budynkiem, z którego wyodrębniono lokale stanowiące odrębny przedmiot własności to jest na parterze i na piętrze, dla których urządzono odrębne księgi wieczyste (...). W dziale drugim Kw nr (...) jako współwłaściciele nieruchomości ujawnienia są T. i M. Z. na prawach wspólności ustawowej.
W dalszej części uzasadnienia Sąd Rejonowy przywołał treść art. 136 k.c. obowiązującego w dacie wyodrębnienia lokali oraz art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (tekst jednolity z 2000 r. Dz.U. nr 80 poz. 903) z, których wynika, że w razie wyodrębnienia własności lokali właścicielowi lokalu przysługuje udział w nieruchomości wspólnej będący prawem związanym z własnością lokalu. Nieruchomość wspólna jest przedmiotem współwłasności przymusowej, co oznacza, ze w przypadku wyodrębnienia lokali to ich właściciele staja się współwłaścicielami gruntu oraz części budynków i urządzeń, które nie służą wyłącznie do użytku poszczególnych właścicieli lokali.
W rozpoznawanej sprawie jako właściciele wyodrębnionych lokali z księgi wieczystej do której skierowano wniosek są ujawnieni M. a L. Z. i W. Z. w Kw (...) oraz M. i Z. K. w Kw (...).
W związku z tym, że w księdze wieczystej Kw nr (...) nie ma już innych lokali, które mogłyby stanowić przedmiot odrębnej własności Sąd Rejonowy doszedł do przekonania, że wbrew treści działu drugiego tej księgi T. i M. Z. nie są już właścicielami tej nieruchomości, a treść księgi wieczystej jest sprzeczna z rzeczywistym stanem prawnym.
Apelację od powyższego rozstrzygnięcia wniósł wnioskodawca J. S., który zaskarżył je w całości zarzucając mu naruszenie art. 924§1 k.p.c., §120 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 21 listopada 2013 r. w sprawie zakładania i prowadzenia ksiąg w systemie informatycznym oraz art. 626 ⁹ k.p.c. poprzez oddalenie wniosku o wpis w sytuacji, w której nie występują przeszkody do jego dokonania.
W konkluzji wnosił o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez dokonanie wpisu w księdze wieczystej zgodnie z wnioskiem.
Rozpoznając złożoną apelację Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Postępowanie wieczystoksięgowe jest to swoiste postępowanie nieprocesowe, które dotyczy prowadzenia ksiąg wieczystych, które z kolei stanowią rejestr nieruchomości. Kognicja Sądu w tym postępowaniu jest ograniczona, ponieważ sąd zgodnie z treścią art. 626 zn. 8 § 2 kpc bada jedynie treść i formę dołączonych do wniosku dokumentów oraz treść księgi wieczystej.
Czynność materialna stanowiąca podstawę wpisu powinna być badana przez sąd pod względem formalnoprawnym i pod względem skuteczności materialnej. Oznacza to, że Sąd musi badać, czy czynność ta uzasadnia powstanie, zmianę lub wygaśnięcie prawa, które ma być do księgi wpisane, czy wykreślone.
Badanie księgi wieczystej obejmuje istniejące wpisy w celu rozstrzygnięcia, czy prawo które ma być wpisane wywodzi się z prawa poprzednika.
Badanie treści dokumentu dołączonego do wniosku mieści w sobie konieczność oceny, czy dokument stanowi uzasadnioną podstawę wpisu.
Przechodząc do rozważenia zarzutów apelacji należy stwierdzić, że nie zasługują one na uwzględnienie. Mimo, że kognicja sądu wieczystoksięgowego jest ograniczona, nie oznacza to bezrefleksyjne dokonywanie wpisu zgodnie z wnioskiem, ale badanie treści księgi wieczystej. W księdze której wniosek dotyczy oprócz wpisu w dziale drugim, widnieją także wpisy w dziale pierwszym, z treści których wynika, ze z nieruchomości wyodrębniono dwa lokale stanowiące odrębny przedmiot własności, a nieruchomość tą księgą objęta stanowi obecnie tylko nieruchomość wspólną o współwłasności przymusowej dla właścicieli wyodrębnionych lokali.
Sąd Rejonowy szczegółowo wyjaśnił instytucję zarówno odrębnej własności lokalu jak i nieruchomości wspólnej i zbędne jest powtarzanie tej argumentacji. Trafnie przy tym uznał, że faktycznie wpisani w dziale drugim księgi wieczystej jako współwłaściciele T. i M. Z. z momentem ustanowienia odrębnej własności lokali i ich zbycia utracili własność nieruchomości wspólnej, ponieważ jest ona nierozerwalnie związana z własnością wyodrębnionych lokali i dzieli los prawny nieruchomości lokalowej.
Skarżący skupia się tylko na treści art. 924 §1 k.p.c., nie chce natomiast przyjąć do wiadomości, że dłużnik T. Z. nie jest już właścicielem nieruchomości objętej księgą wieczystą Kw nr (...).
Przywołane natomiast w uzasadnieniu Sądu pierwszej instancji przepisy wykonawcze, w tym §120 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 21 listopada 2013 r. w sprawie zakładania i prowadzenia ksiąg w systemie informatycznym, wskazują tylko, na przyczynę wystąpienia niezgodności treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym, ponieważ na co wskazywał zarówno referendarz jak i sąd, wszelkich wpisów dotyczących wyodrębnionego lokalu i praw na tym lokalu dokonuje się wyłącznie w księgach wieczystych poszczególnych lokali.
W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że jest to błędny pogląd, ponieważ z treści § 119. wynika, że: 1.Jednocześnie z wyodrębnieniem lokalu w księdze wieczystej prowadzonej dla nieruchomości, na której jest położony budynek, w którym jest ustanowiona odrębna własność lokalu, dokonuje się wpisów:
- 1) w dziale I-O: w podrubryce 1.4.2 "budynek" w polu 1.4.2.14 "informacja o wyodrębnionych lokalach", w polu 1.4.2.15 "części wspólne po wyodrębnieniu lokali" oraz w rubrykach 1.7 "podstawa oznaczenia (sprostowania)" i 1.8 "dane o wniosku i chwili wpisu",
- 2) w dziale II: w rubryce 2.3 " właściciel wyodrębnionego lokalu" w odniesieniu do właściciela wyodrębnionego lokalu oraz w rubrykach 2.6 "podstawa nabycia" i 2.7 "dane o wniosku i chwili wpisu" oraz zamieszcza się napisy w działach III i IV w polach odpowiednio 3.3.0.1 i 4.3.0.1: "wszelkie prawa, roszczenia i ograniczenia ciążące na lokalach wyodrębnionych z nieruchomości ciążą na związanych z nimi udziałach we współwłasności lub współużytkowaniu wieczystym".
Brak jednak ujawnienia w dziale drugim właścicieli poszczególnych lokali nie oznacza, że nie są współwłaścicielami nieruchomości wspólnej.
Natomiast uwzględnienie wniosku i apelacji prowadziłoby do wszczęcia egzekucji przeciwko osobom, które nie są dłużnikami apelującego.
Z powyższych względów apelacja jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 385 w z. z art. 13 §2 k.p.c.