Uzasadnienie
Decyzją z dnia 18.04.2013r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Ł. odmówił T. B. prawa do emerytury na podstawie ustawy o emeryturach i rentach z FUS (Dz. U. z 2009r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.) w związku z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.).
Nie podzielając powyższej decyzji, w/w wnosił o zaliczenie jako praca w szczególnych warunkach okresu zatrudnienia w (...) w S. od 31.05.1971 – 31.12.1975, a następnie w (...) w T. od 01.01.1976 – 31.05.1990 i przyznanie prawa do wcześniejszej emerytury.
W odpowiedzi organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania wskazując, że na wymagane 15 lat pracy w szczególnych warunkach, odwołujący udowodnił 14 lat, 7 miesięcy i 9 dni.
Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny
T. B., urodzony (...)., w okresie od 31.05.1971 - 31.12.1975 był zatrudniony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w (...) w S. jako kierowca samochodu ciężarowego powyżej 3,5t, z wynagrodzeniem wg. 6 kat. osobistego zaszeregowania dla kierowców samochodów ciężarowych w wys. 8,50zł./godz. plus dodatek za rodzaj prowadzonego pojazdu 2,50zł. i 15% premii miesięcznej.
(...) w S. zajmował się budową dróg. Na stanie było 7 - 8 wywrotek do przewozu masy bitumicznej, 2 autocysterny i wypożyczony z (...) ciągnik.
Wnioskodawca przewoził autocysterną o ciężarze całkowitym 12t.płynny asfalt z P. do bazy (...) w K..
Po likwidacji (...) w S., wszyscy kierowcy zostali zatrudnieni w (...) w T. placówka w S.. T. B. był tam zatrudniony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w okresie od 1.01.1976 - 31.05.1990, nadal jako kierowca samochodu ciężarowego - autocysterny, początkowo z wynagrodzeniem wg. VI kategorii osobistego zaszeregowania w wysokości 8,50zł./godz. + premia i dodatek 2,50zł. wg. V szczebla za rodzaj prowadzonego pojazdu. W okresie od 1.02.1976 – 29.02.1976, otrzymywał wynagrodzenie 8,50zł./godz. plus 1,50zł. za rodzaj prowadzonego pojazdu. Z dniem 1.05.1977r. stawkę osobistego zaszeregowania podwyższono do 8,70zł. W okresie zimowym cysternę odczepiano, a podpinano do samochodu naczepę do przewozu koparek i spychaczy.
Z dniem 18.10.1977r., T. B. przejął samochód marki S. (...), o ciężarze całkowitym 17.400 kg. i został zaszeregowany do VII kategorii ze stawką 9zł./godz. + 3zł. dodatku za rodzaj prowadzonego pojazdu. S. wnioskodawca przewoził gotową masę bitumiczną (zeznania wnioskodawcy zawarte na płycie CD – 00:06:12 – 00:23:13 k. 32, poświadczone za zgodność z oryginałem kserokopie dokumentów osobowych zawierające m.in. świadectwo pracy w szczególnych warunkach k. 10, świadectwo pracy k. 11, 13, umowa o pracę k. 22, umowa o pracę k. 27, angaże, w tym dot. przejęcia samochodu S. (...), pismo z dnia 19.10.1977r. k. 19/akta sprawy).
W dniu 29.03.2013r., T. B. złożył w ZUS wniosek o emeryturę (wniosek/akta ZUS).
Po jego rozpoznaniu organ rentowy uznał za udowodnione łącznie 28 lat, 6 miesięcy i 28 dni okresów składkowo – nieskładkowych, w tym 14 lat, 7 miesięcy i 9 dni w szczególnych warunkach: 18.10.1977 – 31.05.1990, 01.06.1990 – 31.05.1992 z wyłączeniem okresów urlopu bezpłatnego (karta przebiegu zatrudnienia/akta ZUS).
Decyzją z dnia 18.04.2013r., odmówiono T. B. przyznania prawa do emerytury (decyzja/akta ZUS).
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie i w postępowaniu przed organem rentowym.
Ustalenia dotyczące charakteru pracy wnioskodawcy, Sąd oparł na dokumentach osobowych zawierających m.in. angaże, świadectwa pracy, umowy o pracę oraz na zeznaniach wnioskodawcy jako strony. Zeznania te w pełni korelują z dokumentacją osobową i w świetle tegoż materiału dowodowego zdaniem Sądu nie budzi wątpliwości, że T. B. od początku zatrudnienia w (...) w S., tj. od 31.05.1971 – 31.12.1975, wykonywał pracę kierowcy autocysterny powyżej 3,5t., a po likwidacji tego zakładu także w (...) w T., Placówka w S., do którego „przeszedł razem z autocysterną” i wykonywał nadal pracę kierowcy tego pojazdu do 17.10.1977r., tj. do przejęcia samochodu ciężarowego marki S. (...), o ciężarze całkowitym 17.400kg. Od początku zatrudnienia jako kierowca w/w samochodów także dodatki pieniężne za rodzaj prowadzonego pojazdu.
Sąd Okręgowy zważył
Odwołanie T. B. jest zasadne.
W myśl art. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z FUS (Dz. U. z 2009, Nr 153, poz. 1227 ze zm.), ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli:
- 1) okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz
- 2) okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27.
Emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa (ust. 2).
Prawo do emerytury z uwagi na pracę w szczególnych warunkach regulują przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.). Zgodnie z jego §3 i §4 pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury jeżeli łącznie spełnia warunki: mężczyzna jeżeli osiągnął wiek 60 lat, ma wymagany „okres zatrudnienia” 25 lat, w tym przepracował co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.
Dla celów ustalania uprawnień, o których mowa w ust. 1, za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia (art. 32 ust. 2).
Zgodnie z § 2 ust. 1 cyt. rozporządzenia konieczne jest, by praca taka wykonywała była stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku. Ustęp 2 cyt. paragrafu stanowi, że okresy pracy o których mowa w ust. 1 stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie §1 ust. 2 rozporządzenia, lub świadectwie pracy.
Zgodnie z wykazem A załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r., w dziale VIII poz. 2 wymienia się prace kierowców samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, (…). Przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało ponad wszelką wątpliwość, że w spornym okresie od 1.01.1976 – 17.10.1977. T. B. był zatrudniony jako kierowca autocysterny. Zatem z okresem uwzględnionym w wymiarze 14 lat 7 miesięcy 9 dni, tj. od 18.10.1977 – 31.05.1990, 01.06.1990 – 31.05.1992 (z wyłączeniem urlopu bezpłatnego), wnioskodawca spełnił warunek 15 – letniego zatrudnienia w szczególnych warunkach. Pozostałe przesłanki nie były kwestionowane.
Z tych względów, Sąd Okręgowy na podstawie art. 477¹⁴§2 kpc, orzekł jak w sentencji.