Uzasadnienie
Rozpoznając złożoną przez powoda (...) spółki z o.o. w W. apelację od pkt 2 wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w Człuchowie z dnia 28 czerwca 2013r. sygn. akt IC 145/ 13 upr., w którym oddalono w części powództwo, przy uwzględnieniu treści art. 505¹³§ 2 kpc, Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.
W postępowaniu uproszczonym apelacja może być oparta wyłącznie na zarzutach naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, albo naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć wpływ na wynik sprawy (art. 505⁹§ 1¹ kpc). Rolą Sądu Okręgowego było zatem dokonanie oceny, czy rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego wydane zostało z naruszeniem, jak zarzucono w apelacji, prawa procesowego, tj. art. 233 § 1 i art. 232 kpc w sposób mający wpływ na wynik sprawy.
Zważyć dalej należało, że każde twierdzenie strony powinno być poparte dowodami. Przedmiotem dowodu są fakty istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, istotność ta wynika z przedmiotu postępowania i wiąże się z twierdzeniami faktycznymi stron. Obowiązek wskazywania dowodów obciąża przede wszystkim strony i zgodnie z zasadą rozkładu ciężaru dowodu, wynikającą z przepisu art. 6 kc, ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Zasadę tę w postępowaniu cywilnym realizuje przepis art. 232 kpc, który stanowi, że strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne.
Jednocześnie działanie sądu z urzędu i przeprowadzenie dowodu niewskazanego przez stronę jest po uchyleniu art. 3 § 2 k.p.c. dopuszczalne tylko w wyjątkowych sytuacjach procesowych oraz musi wypływać z opartego na zobiektywizowanej ocenie przekonania o konieczności jego przeprowadzenia. Apelacja profesjonalnej spółki za potrzebą działania sądu a quo w takich warunkach argumentów nie przedstawiła. Odwołalnie do treści art. 208 § 1pkt 5 kpc w zw. z art. 368 § 1 pkt 4 kpc jest niewystarczające, skoro generalna zasada jest taka, że wykrycie prawdy przez sąd ogranicza się do przeprowadzenia dowodów zgłoszonych przez strony, bowiem na nich spoczywa ciężar dowodu (art. 6 k.c.). Nadto zasada prawdy materialnej nie może przekreślać kontradyktoryjności procesu, gdyż - ciężar wskazania niezbędnych dowodów spoczywa przede wszystkim na stronach procesowych.
Ponadto nie istnieje podstawa do przeprowadzenia dowodów z powołaniem się na art. 381 k.p.c., jeżeli opóźnienie w ich zgłoszeniu nie jest usprawiedliwione przebiegiem postępowania. W opinii Sądu Okręgowego możliwości powołania nowych faktów i dowodów już przed sądem pierwszej instancji obiektywnie istniała i nie istnieje w sprawie późniejsza potrzeba powołania się na nie tj. na etapie wniesionej apelacji.
Z powyższych regulacji prawnych wynika, że wydanie zaskarżonego w części wyroku oparte zostało na rządzącej postępowaniem cywilnym zasadą kontradyktoryjności, która przerzuca ciężar odpowiedzialności za wynik procesu na strony, które są dysponentami tego postępowania i powinny wykazywać inicjatywę w przedstawianiu dowodów na poparcie swoich twierdzeń. W związku z tym powód mila obowiązek dowieść faktów, z których wywodzone było dochodzone przez niego roszczenie, a zatem musiał przede wszystkim wykazać zasadność tego roszczenia (istnienie po stronie pozwanej obowiązku spełnienia żądanego świadczenia).
Mając powyższe na uwadze, w realiach niniejszej sprawy, należy zgodzić się z konstatacjami Sądu I-ej instancji, który stanowczo stwierdził, iż przeprowadzone postępowanie dowodowe, którego gospodarzem był powód, wykazało, że załączona do pozwu umowa dotyczyła wyłącznie telefonu o numerze (...), natomiast z załączonych do pozwu faktur oraz zestawienia zaległości wynika, że część z nich dotyczy innych numerów telefonów. Również z faktury stanowiącej załącznik do wypowiedzenia umowy nie wynika w sposób jednoznaczny, że dotyczy ona faktycznie numeru wskazanego w umowie zawartej pomiędzy stronami.
Mając powyższe na względzie, apelację powoda, mocą art. 385 kpc należało oddalić.