Uzasadnienie
Zaskarżony postanowieniem Sąd Rejonowy w Słupsku odrzucił skargę dłużniczki na czynność komornika polegającą na wszczęciu postępowania egzekucyjnego, uznając, że skarga została złożona po upływie tygodniowego terminu, w którym dłużniczka mogła zaskarżyć czynność komornika.
Z taką decyzją sądu nie zgodziła się dłużniczka wnosząc zażalenie, z treści którego wynika, iż domaga się ona wstrzymania czynności egzekucyjnych podejmowanych przez komornika.
Sąd Okręgowy zważył co następuje
Zażalenie dłużniczki jako bezzasadne nie zasługuje na uwzględnienie.
Przede wszystkim jednak zauważyć należy, że dłużniczka składając zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi na czynność komornika z powodu niedochowania terminu nie podnosi w zażaleniu żadnych argumentów, które miałyby przekonać Sąd II instancji, iż złożona przez nią do Kancelarii Komornika Sądowego skarga została złożona w terminie.
Zgodzić się natomiast należy z Sądem I instancji, że skoro dłużniczka – jak sama zresztą podkreśla w treści skargi – w dniu 27 grudnia 2012r. otrzymała zawiadomienie o wszczęciu egzekucji komorniczej, to do dnia 3 stycznia 2013r. mogła skutecznie złożyć skargę na tę czynność komornika do Sądu Rejonowego w Słupsku – o czym została w sposób szczegółowy pouczona przez Komornika wraz z zawiadomieniem o wszczęciu egzekucji. W tym terminie jednak dłużniczka skargi do Sądu nie złożyła – skierowała ją bowiem do Komornika, który w dniu jej otrzymania tj. 4 stycznia 2013r. przesłał ją do właściwego do rozpoznania skargi sądu. Złożenie jednak skargi w dniu 4.01.2013r nastąpiło jednak już z przekroczeniem terminu do jej złożenia, zatem skarga podlegała odrzuceniu jako spóźniona.
Podnoszone natomiast przez skarżącą w zażaleniu kwestie dotyczące podjętych przez nią czynności w sprawie IC 464/12 nie mają wpływu na treść wydanego w sprawie orzeczenia i nie mogą stanowić podstawy do zmiany zaskarżonego orzeczenia.
Z powyższych względów zażalenie wywiedzione przez dłużniczkę, jako bezzasadne, należało oddalić, o czym Sąd Okręgowy orzekł na podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc w zw. z art. 13 § 2 kpc.