Uzasadnienie
Powód (...) Bank S.A. z siedzibą w W. złożył pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym przeciwko M. W., domagając się zapłaty kwoty 100.042,54 zł w tym kwoty 94.105,05 zł wraz z odsetkami umownymi w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie od dnia 26 października 2019 roku do dnia zapłaty, kwoty 3.214,69 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, kwoty 2.722,80 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz zasądzenia kosztów procesu.
W uzasadnieniu wskazał, iż wierzytelność dochodzona pozwem ma swoją podstawę w umowie kredytu nr (...) zawartej pomiędzy powodem a pozwanym w dniu 21 lutego 2018 roku. Pozwany nie wywiązał się z ciążącego na nim obowiązku w zakresie terminowej spłaty rat kredytu precyzyjnie określonych w niniejszej umowie. W związku z powstaniem zaległości finansowych dnia 15 lutego 2019 roku oraz w późniejszym okresie, powód bezskutecznie wezwał pozwanego do spłaty zaległości, jednocześnie informując o możliwości restrukturyzacji zadłużenia – w myśl art. 75 c prawa bankowego.
W następstwie braku zapłaty oraz braku wyrażenia zgody na restrukturyzację kredytu powód wypowiedział umowę pozwanemu, stawiając cała należność w stan natychmiastowej wykonalności. Przed wystąpieniem na drogę sporu sądowego powód wystosował do pozwanego wezwanie do zapłaty datowane na dzień 16 sierpnia 2019 roku, jednakże nieodniosło ono oczekiwanego efektu w postaci uregulowania ciążących na pozwanym zobowiązań.
Postanowieniem z dnia 03 grudnia 2019 roku sygn. akt VI Nc-e 2112180/19 Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie, do którego pierwotnie wystosowane zostało powództwo, przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Suwałkach.
Zarządzeniem z dnia 18 grudnia 2019 roku powód został wezwany do uzupełniania braków formalnych pozwu poprzez uiszczenie opłaty uzupełniającej od pozwu w wysokości 3752 zł oraz złożenia dokumentów powołanych w uzasadnieniu pozwu. Pismem z dnia 07 stycznia 2020 roku strona powodowa wywiązała się z obowiązku uzupełnienia w/w braków. Równocześnie w przedmiotowym piśmie powód złożył wniosek dowodowy oraz podtrzymał swoje roszczenie.
Pozwany M. W. nie złożył odpowiedzi na pozew i nie zajął stanowiska w sprawie. Prawidłowo wezwany na termin rozprawy w dniu 03 lutego 2020 roku nie stawił się, jak również nie żądał przeprowadzenia rozprawy pod jego nieobecność.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny
Powód (...) Bank S.A. z siedzibą w W. zawarł w dniu 21 lutego 2018 roku z pozwanym M. W. umowę kredytu konsumpcyjnego gotówkowego nr (...). W oparciu o przedmiotowy stosunek prawny pozwanemu udzielono kredytu w wysokości 102.550, 996 zł na okres 96 miesięcy. W § 1 ust. 1 umowy kredytu jako cel kredytu wskazane zostały: potrzeby konsumpcyjne kredytobiorcy, prowizja bankowa za udzielenie kredytu płatna jednorazowo oraz składka ubezpieczeniowa z tytułu umowy ubezpieczeniowej na wypadek zgonu kredytobiorcy, całkowitej niezdolności do pracy albo hospitalizacji. W § 1 ust. 2 jako całkowita kwota kredytu wskazana została kwota 80 000 zł, nie obejmująca kredytowanych kosztów kredytu. W § 1 ust 3 strony umowy ustaliły, iż w związku z zawarciem niniejszej umowy kredytobiorca ponosi koszty a) prowizji bankowej za udzielenie kredytu płatnej jednorazowo w kwocie 10244,85 zł, b) składki ubezpieczeniowej z tytułu umowy ubezpieczenia na wypadek zgonu, całkowitej niezdolności do pracy albo hospitalizacji w wyniku NW – „Indywidualny Program Ochrony do kredytu – Wariant Standardowy” Kredytobiorcy M. W. w kwocie 12 316,11 zł, c) odsetek od kapitału kredytu w kwocie 40458,34 zł. W § 1 ust. 4 wskazano, iż koszty i składki o których mowa w ust 3 lit a) i lit. b) zostały ujęte w kwocie kredytu wskazanej w ust. 1. W § 2 ust. 3 umowy ustalono, iż rzeczywista roczna stopa oprocentowania (RRSO) na dzień zawarcia umowy wynosi 17,50 %. W § 3 ust. 2 strony ustaliły, iż raty kredytu są równe i płatne w okresach miesięcznych do 15 dnia każdego miesiąca.
Wysokość rat kredytu została określona na 1491,24 zł z zastrzeżeniem, że wysokość raty kredytu, która jest ratą wyrównawczą, nie będzie wyższa niż 1341,50 zł. Jako termin płatności pierwszej raty kredytu strony wskazały 15 marca 2018 roku.
W § 9 ustalono, iż w razie zmiany rat kredytu bank jest uprawniony do rozwiązania umowy z zachowaniem 30 dniowego okresu wypowiedzenia w razie: a) opóźnienia kredytobiorcy z zapłatą pełnej raty wynikającej z harmonogramu spłat, za co najmniej jeden okres płatności pod warunkiem wezwania kredytobiorcy przez bank do zapłaty zaległości nie krótszym niż 14 dni roboczych i braku spłaty zaległości w odpowiedzi na to wezwanie we wskazanym przez bank terminie, b) niedotrzymanie przez kredytobiorcę warunków udzielenia kredytu, c) wprowadzenia banku w błąd co do tożsamości kredytobiorcy poprzez podanie nieprawdziwych danych osobowych, d) wprowadzenie banku w błąd poprzez złożenie dokumentów lub przedstawienie informacji, które okazały się niezgodne z stanem rzeczywistym, e) niewykonania przez kredytobiorcę żądania ustanowienia zabezpieczenia kredytu, w postaci poręczenia cywilnego osób trzecich lub wykazania banku jako uprawnionego do otrzymania świadczenia z tytułu zgonu na podstawie ubezpieczenia na wypadek zgonu na skutek zakończenia ochrony ubezpieczeniowej, świadczonej na rzecz kredytobiorcy w ramach umowy ubezpieczenia na wypadek zgonu.
Całkowitej niezdolności do pracy albo hospitalizacji w wyniku NW – Indywidualny Program Ochrony Kredytu – Wariant Standardowy”- w okresie pierwszych 12 miesięcy trwania umowy (dowód: umowa kredytu gotówkowego k. 25-28 akt sprawy).
Mając na uwadze okoliczność powstania zaległości w ciążącym na pozwanym obowiązku terminowych spłat rat kredytu powód wezwał pozwanego do dobrowolnej spłaty zaległości, informując go równocześnie o możliwości restrukturyzacji kwoty zadłużenia (dowód: wezwanie do zapłaty k. 29 akt sprawy). Wezwanie pozwanego do zapłaty zadłużenia nie przyniosło jednakże oczekiwanego efektu co skutkowało wypowiedzeniem przez powoda (...) Bank S.A. z siedzibą w W. umowy (dowód: oświadczenie banku o wypowiedzeniu umowy z dnia 06 czerwca 2019 roku k. 32 akt sprawy).
Zanim sprawa została skierowana na drogę postępowania sądowego pozwany został ostatecznie wezwany do zapłaty pismem z dnia 16 sierpnia 2019 roku (dowód: ostateczne wezwanie do zapłaty z dnia 16 sierpnia 2019 roku k. 34 akt sprawy).
Pozwany do momentu wydania wyroku nie zajął stanowiska w sprawie.
Sąd zważył, co następuje
Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości.
Sąd dokonał ustaleń w zakresie stanu faktycznego w oparciu o zebrany w sprawie materiał dowodowy w postaci dokumentacji, której wiarygodność, prawdziwość i rzetelność nie kwestionowano oraz nie budziły one wątpliwości tut. Sądu.
Treść art. 339 § 2 k.p.c. uprawnia Sąd do przyjęcia za prawdziwe twierdzeń powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa. Przewidziane w powyższym przepisie domniemanie zgodności twierdzeń powoda z rzeczywistością nie zdejmuje ze strony powodowej obowiązku przedstawienia faktów niezbędnych do dokonania oceny zasadności żądania, stanowiącej podstawę do wydania wyroku. Sąd zobligowany jest bowiem podjąć się oceny zawartego w pozwie żądania również w przypadku uznania formułowanych przez powoda twierdzeń za prawdziwe (por. z wyrokiem SN z dnia 31 marca 1999 roku, sygn. akt I CKU 176/97, legalis, oraz wyrokiem SN z dnia 07 czerwca 1972 r., sygn. akt III CRN 30/72, legalis).
W związku z powyższym w sytuacji gdy po stronie sądu powstaną wątpliwości co do zgodności tez strony powodowej z rzeczywistym stanem rzeczy, nie może wydać wyroku zaocznego wspierając się jedynie na twierdzeniach powoda o zaistniałych w sprawie okolicznościach faktycznych. Należy w takiej sytuacji przystąpić do przeprowadzenia postępowania dowodowego celem wyjaśnienia powstałych wątpliwości w zakresie faktów, bądź ustalenia czy powód ma w zamiarze obejście prawa.
Za niewątpliwe i bezsporne należy również uznać twierdzenie, iż to na stronie powodowej spoczywa ciężar udowodnienia zasadności oraz wysokości dochodzonej wierzytelności. Jak wynika bowiem z regulacji zawartej w art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie (stronie), która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Sprowadza się to do konkluzji, iż Sąd jedynie w wyjątkowych przypadkach winien ingerować w sposób przebiegu postępowania dowodowego dopuszczając dowody z urzędu (art. 232 k.p.c.). Jak wynika bowiem z wypracowanego w judykatach Sądu Najwyższego stanowiska, obowiązek wykazania dowodów niezbędnych do rozstrzygnięcia sporu obciąża co do zasady strony postępowania.
W przedmiotowej sprawie powód (...) Bank S.A. z siedzibą w W. swoje roszczenia wywodził z wierzytelności mającej swoją podstawę w umowie nr (...) zawartej z pozwanym M. W. w dniu 21 lutego 2018 roku.
Wątpliwości Sądu nie wzbudziła wysokość dochodzonej kwoty w zakresie roszczenia głównego jak również kwoty naliczanych i dochodzonych przez powoda odsetek. Wielkość zarówno pierwszego jak i drugiego z roszczeń została bowiem pierwotnie określona przez strony w przedłożonej o akt sprawy, a stanowiącej podstawę zobowiązania umowie z dnia 21 lutego 2018 roku. Pozwany miał zatem świadomość wysokości zobowiązania jakie będzie musiał w przyszłości spłacić na rzecz powoda jak również możliwość jego bieżącego wyliczenia. W uzasadnieniu pozwu powód wskazał za jaki okres dochodzi odsetek i w jakiej wysokości, przedstawił również materiał dowodowy umożliwiający ustalenie sposobu wyliczenia tychże kwot (umowa, zestawienie spłat kredytu, oświadczenie o wypowiedzeniu umowy).
Wobec powyższego, mając na względzie fakt, iż pozwany do momentu wydania wyroku nie zajął stanowiska w sprawie Sąd uwzględnił roszczenie strony powodowej w całości, co znalazło wyraz w pkt I lit. a) - c) sentencji wyroku.
O kosztach procesu rozstrzygnięto w myśl regulacji z art. 98 k.p.c., na które to koszty złożyła się uiszczona opłata od pozwu w wysokości 5003 zł oraz koszty zastępstwa prawnego w wysokości 5417zł w tym 17 zł opłaty od pełnomocnictwa – pkt. II.
O rygorze natychmiastowej wykonalności orzeczono w pkt III na podstawie art. 333 § 1 pkt 3 k.p.c.
SSO Cezary Olszewski