Uzasadnienie
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. decyzją z dnia 21.01.2013r. odmówił J. P. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.
W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009r. Nr 153, poz. 1227) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki:
- 1) jest niezdolny do pracy;
- 2) ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy;
- 3) niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2, pkt 3 lit. b, pkt 4,6,7 i 9, ust. 2 pkt 1, 3-8 i 9 lit. a, pkt 10 lit. a, pkt 11-12, 13 lit. a, pkt 14 lit. a i pkt 15-17 oraz art. 7 pkt 1-4, 5 lit. a, pkt 6 i 12, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.
Zgodnie jednak z ust. 2 tego art. 57 powołanej ustawy przepisu ust. 1 pkt 3 nie stosuje się do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy.
W przypadku J. P. warunki do przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy zostałyby spełnione, gdyby częściowa niezdolność do pracy powstała przed 23.03.2011r., ponieważ w 10-leciu od 23.03.2001r. do 22.03.2011r. posiada on 5-letni okres składkowy i nieskładkowy oraz nie minęło 18 miesięcy od ustania zatrudnienia. Komisja lekarska ZUS na posiedzeniu w dniu 1.01.2013r. ustaliła jednak, iż J. P. nie jest niezdolny do pracy. Łącznie jego udowodniony okres składkowy i nieskładkowy na datę zgłoszenia wniosku wynosi 29 lat, 2 miesiące i 7 dni.
W odwołaniu od tej decyzji J. P. twierdził, że jest niezdolny do pracy i wnosił o dopuszczenie dowodu z opinii biegłych sądowych lekarzy na okoliczność ustalenia jego stanu zdrowia i zdolności do wykonywania pracy, jak również oceny, czy ewentualnie stwierdzona niezdolność do pracy jest trwała czy czasowa oraz czy niezdolność ta powstała przed 23.03.2011r.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, uzasadniając jak w zaskarżonej decyzji.
Sąd Okręgowy w Suwałkach ustalił i zważył, co następuje
Odwołania za uzasadnionego uznać nie można było.
Zgodnie z art. 57 ust. 1 powołanej ustawy renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki:
- 4) jest niezdolny do pracy;
- 5) ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy;
- 6) niezdolność do pracy powstała w okresach, ubezpieczenia i mu równoważnych, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.
Ustęp 2 tego artykułu 57 powołanej ustawy stanowi jednak, że przepisu ust. 1 pkt. 3 nie stosuje się tylko do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy.
Artykuł natomiast 58 tej ustawy brzmi następująco:
Ust.1. Warunek posiadania wymaganego okresu składkowego i nieskładkowego, w myśl art. 57 ust. 1 pkt 2, uważa się za spełniony, gdy ubezpieczony osiągnął okres składkowy i nieskładkowy wynoszący łącznie co najmniej:
1)1 rok - jeżeli niezdolność do pracy powstała przed ukończeniem 20 lat;
2)2 lata - jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 20 do 22 lat;
3)3 lata - jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 22 do 25 lat;
4)4 lata - jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 25 do 30 lat;
5)5 lat - jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 30 lat.
Ust. 2. Okres, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, powinien przypadać w ciągu ostatniego dziesięciolecia przed zgłoszeniem wniosku o rentę lub przed dniem powstania niezdolności do pracy; do tego dziesięcioletniego okresu nie wlicza się okresów pobierania renty z tytułu niezdolności do pracy, renty szkoleniowej lub renty rodzinnej.
Ust. 3. Jeżeli ubezpieczony nie osiągnął okresu składkowego i nieskładkowego, o którym mowa w ust. 1, warunek posiadania wymaganego okresu uważa się za spełniony, gdy ubezpieczony został zgłoszony do ubezpieczenia przed ukończeniem 18 lat albo w ciągu 6 miesięcy po ukończeniu nauki w szkole ponadpodstawowej, ponadgimnazjalnej lub w szkole wyższej oraz do dnia powstania niezdolności do pracy miał, bez przerwy lub z przerwami nieprzekraczającymi 6 miesięcy, okresy składkowe i nieskładkowe.
Ust. 4. Przepisu ust. 2 nie stosuje się do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy, o którym mowa w art. 6, wynoszący co najmniej 25 lat dla kobiety i 30 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy.
Odwołujący się, który urodzony jest (...)., udowodnił okresy ubezpieczenia i mu równorzędne w ilości 29 lat, 2 miesięcy i 7 dni, w tym składkowe, o których jest mowa w art. 58 ust. 4 ustawy o emeryturach i rentach z FUS w ilości 28 lat, 9 miesięcy i 18 dni. Został też uznany za częściowo niezdolnego do pracy na okres od 1.10.2012r. do listopada 2013r. Tak orzekli w swojej opinii biegli sądowi - lekarze z zakresu chirurgii – J. S., z zakresu diabetologii – dr n. med. E. P. i z zakresu chorób wewnętrznych dr n.med. Z. H.. Z opinią tą odwołujący się zgodził i nie miał do niej żadnych zastrzeżeń.
W związku z tym niezdolność do pracy odwołującego się powstała po upływie 18 miesięcy od ustania ostatniego ubezpieczenia. Ostatnie ubezpieczenie odwołującego się ustało 22.09.2009r. (data końca pobierania zasiłku dla bezrobotnych), więc 18 miesięcy od tej daty to 22.03.2011r. Nie może więc otrzymać prawa do renty. Osiemnaście miesięcy od ustania ostatniego ubezpieczenia nie byłoby niezbędne do otrzymania prawa do renty, tylko gdyby odwołujący się, jak stanowi art. 57 ust. 2 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, został uznany za całkowicie niezdolnego do pracy. Został zaś, jak już wyżej wskazano, uznany za częściowo niezdolnego do pracy, z czym zgodził się.
Sąd zaś podzielił opinię biegłych sądowych, gdyż jest jednoznaczna w swojej wymowie. Została przy tym sporządzona przez lekarzy odpowiedniej specjalności. Nie miał zresztą żadnych powodów aby tej opinii nie podzielić.
Mając zatem powyższe na względzie Sąd Okręgowy na mocy art. 477¹⁴ § 1 kpc oddalił odwołanie.
PW/mmw