Uzasadnienie
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. decyzją z dnia 26.02.2016r. przyznał E. S. prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia 01.02.2016r. do 31.01.2021r. Wskazał mianowicie, że tak orzekł, ponieważ komisja lekarska ZUS stwierdziła u E. S. częściową niezdolność do pracy.
W odwołaniu od tej decyzji E. S. wskazała na swoje schorzenia onkologiczne: raka trzonu macicy i jelita grubego oraz związane z tym też operacje jak też operację przetoki okołoodbytniczej. Wskazała również na złamanie w styczniu 2016r. nadgarstka prawej ręki i ugryzienie w czerwcu przez kleszcza oraz, że do 31.01.2016r. miała ustaloną całkowitą niezdolność do pracy.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie. Podtrzymał podstawy skarżonej decyzji. Wskazał, iż do dnia 31.01.2016r. odwołująca się była uprawniona do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy.
Natomiast zgodnie z treścią art. 107 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz. U. z 2015r. poz. 748) prawo do świadczeń uzależnionych od niezdolności do pracy oraz wysokość tych świadczeń ulega zmianie, jeżeli w wyniku badania lekarskiego, przeprowadzonego na wniosek lub z urzędu, ustalono zmianę stopnia niezdolności do pracy, brak tej zdolności lub jej ponowne powstanie. Komisja lekarska ZUS nie stwierdziła jednak już u odwołującej się całkowitej niezdolności do pracy.
Sąd Okręgowy w Suwałkach ustalił i zważył, co następuje
Odwołanie należało uznać za uzasadnione.
Odwołująca się jest bowiem nadal całkowicie niezdolna do pracy. Tak mianowicie wynika z opinii biegłych lekarzy sądowych, którzy na podstawie art. 278 kpc sporządzili opinię na potrzeby postępowania sądowego w oparciu o badanie odwołującej się i analizę dokumentacji medycznej zgromadzonej w sprawie.
Biegli sądowi lekarze dr n. med. – A. K. z zakresu radioterapii onkologicznej, dr n. med. Z. H. z zakresu chorób wewnętrznych i gastroenterologii i A. P. z zakresu rehabilitacji medycznej rozpoznali u odwołującej się raka jelita grubego leczonego operacyjnie z wyłonieniem stomii w 2008r. oraz następowej chemioterapii, polineuropatię- prawdopodobnie polekową, przewlekłe leczenie p/krzepliwe, raka trzonu macicy leczonego operacyjnie w 2007r., nadciśnienie tętnicze, otyłość znacznego stopnia, przebyte w 2015r. użądlenie przez kleszcza z bólami stawów i zespół bólowy dolnego odcinka kręgosłupa. Uznali też, że stwierdzone schorzenia odwołującej się powodują dalszą całkowitą jej niezdolność do pracy zarobkowej na okres dwóch lat, z kontynuacji od stycznia 2016r.
Jak natomiast wypowiedział się Sąd Najwyższy choćby w wyroku z dnia 14.03.2007r. III UK 130/06 (Lex 368973), w sprawie o świadczenie rentowe to ustalenia biegłych lekarzy sądowych dostarczają sądowi wiedzy specjalistycznej, koniecznej do dokonania oceny stanu zdrowia osoby ubiegającej się o świadczenia rentowe, w tym rodzaju występujących schorzeń, stopnia ich zaawansowania i nasilenia związanych z nimi dolegliwości.
Podobnie wypowiedział się również Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 12.01.2010r. I UK 204/09 (LEX 577813) i z 24.02.2010r. II UK 191/09 (LEX 590238). Sąd bowiem musi zawsze kierować się ustaleniami biegłych lekarzy sądowych, którzy posiadają w tym względzie specjalistyczną wiedzę.
Sąd natomiast podzielił opinię biegłych sądowych, gdyż została sporządzona przez specjalistów i jest jednoznaczna w swojej wymowie. Organ rentowy nie złożył zaś do niej w zakreślonym terminie zarzutów i zastrzeżeń. Sąd nie miał więc powodów, aby jej nie podzielić. Wniosek zaś pełnomocnika organu rentowego z rozprawy o przedłużenie terminu do zajęcia stanowiska co do opinii biegłych ocenił jako zmierzający do wydłużenia postępowania sądowego. Biegli podkreślili, że stan zdrowia odwołującej się nie poprawił się. Stąd skoro stan zdrowia nie uległ poprawie, renta z tytułu całkowitej niezdolności do pracy nadal odwołującej się przysługuje, tym bardziej, że jak wyżej wskazano, w sprawie o świadczenia rentowe to ustalenia biegłych lekarzy sądowych dostarczają sądowi koniecznych danych o stanie zdrowia osoby ubiegającej się o świadczenie rentowe, a nie stanowisko Przewodniczącego Komisji Lekarskich ZUS, na które pewnie chciał się później powołać organ rentowy.
Mając więc powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na mocy art. 477¹⁴ § 2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję i przywrócił E. S. prawo do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy na okres od dnia 01.02.2016r. do dnia 31.01.2018r.
PW/ws