Uzasadnienie
Powód Spółka (...) SA w B. wniósł żądanie przeciwko pozwanej Wspólnocie Mieszkaniowej przy ulicy (...) w W. uchylenia uchwały nr (...) z dnia 1 kwietnia 2019 roku z powodu jej niezgodności z przepisami ustawy o własności lokali oraz o zasądzenie na jego rzecz od pozwanej kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
W odpowiedzi na pozew Wspólnota wnosiła o oddalenie powództwa.
Na rozprawie członkowie zarządu pozwanej K. K. i R. P. zgodzili się z żądaniem uchylenia uchwały, podnosząc że nie mieli świadomości, że koszty zarządu nieruchomością wspólną muszą być rozliczane według wielkości udziałów.
Pełnomocnik pozwanej na rozprawie w dniu 18 marca 2021 r. oświadczył, że zgadza się na uchylenie uchwały.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny
Pozwana Wspólnota podjęła uchwałę nr (...) częściowo na zebraniu w dniu 25 lutego 2019 r. i częściowo w drodze indywidualnego zbierania głosów od dnia 25 lutego 2019 r.
Ustalono w niej miesięczne wysokości zaliczek na pokrycie kosztów zarządu nieruchomością wspólną przypadające na lokal. W ostatnim zdaniu § 1 zawarto stwierdzenie, że powyższe zaliczki będą naliczane od powierzchni użytkowej lokali.
Zgodnie z § 3 tej uchwały nowe zaliczki obowiązywać miały od 1 kwietnia 2019 r.
Za przyjęciem uchwały głosowali właściciele mający 61,35 % udziałów, a przeciwko – jeden właściciel – powód, mający 38,65 % udziałów w nieruchomości wspólnej.
Ta uchwała została oznaczona datą wydruku z 25 lutego 2019 r.
Uchwała nr 2/2019 oznaczona datą wydruku z 1 kwietnia 2019 r. ma niemal identyczną treść, różniąc się zapisem ostatniego zdania § 1, które brzmi: Powyższe zaliczki będą naliczane w równej wysokości od każdego lokalu.
7 marca 2019 r. uchwała przesłana została powodowej Spółce w celu oddania głosu w drodze indywidualnego zbierania głosów.
(dowód: odpis potwierdzenia nadania przesyłki poleconej – k. 42, oryginały uchwał i kart do głosowania – złożone w kopercie).
Pismem z 5 lipca 2019 r. zarządca pozwanej przesłał powódce 2 egzemplarze uchwały nr (...). Zaznaczono w nim, że w trakcie zebrania w dniu 25 lutego 2019 r. sporządzono 2 egzemplarze uchwał nr (...) i nr (...) z uwagi na błąd w zapisie w § 1 uchwały dotyczący sposobu naliczania zaliczek, a do powódki trafiły wersje z błędem.
(dowód: odpis pisma – k. 13)
Członkowie zarządu pozwanej zaprzeczyli, by po 25 lutego 2019 r. odbyło się zebranie, podczas którego głosowano inną wersję uchwały nr (...).
Wyrokiem z dnia 6 lutego 2020 r. powództwo zostało oddalone.
Sąd Apelacyjny we Wrocławiu, po rozpoznaniu apelacji powódki, wyrokiem z dnia 15 września 2020 r. uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania wraz z rozstrzygnięciem o kosztach postępowania apelacyjnego.
Sąd zważył co następuje
Powództwo podlega uwzględnieniu.
Ustaleń faktycznych w sprawie Sąd dokonał na podstawie dokumentów przedłożonych przez strony. Sąd uznał za przyznany fakt wysłania powódce przez zarządcę pozwanej uchwały nr (...) podjętej na zebraniu w dniu 25 lutego 2019 r. i w drodze indywidualnego zbierania głosów, wraz z kartą do głosowania, ponieważ co do tego twierdzenia pozwanej zawartego w odpowiedzi na pozew strona powodowa nie wypowiedziała się. Jednocześnie z karty do głosowania nad tą uchwałą wynika, że powódka oddała głos przeciw.
Zgodnie z art. 23 ustawy o własności lokali głosowanie nad uchwałą wspólnoty mieszkaniowej może odbyć się na zebraniu, obiegiem, czyli w drodze indywidualnego zbierania głosów lub systemem mieszanym, czyli częściowo na zebraniu, częściowo obiegiem. Strona powodowa,domagając się uchylenia uchwały, oznaczyła ją jako nr (...), podjętą 1 kwietnia 2019 r. (w samym żądaniu nie wpisano, zapewne omyłkowo, cyfry 2 przy oznaczeniu uchwały, ale z treści uzasadnienia pozwu i dokumentów doń załączonych wynika jednoznacznie, że chodzi o tak oznaczoną uchwałę). Nie można jednoznacznie ustalić procesu podjęcia uchwały nr (...) z datą 1 kwietnia 2019 r. jako data wydruku, ponieważ strony nie zaoferowały jakichkolwiek dowodów w tym zakresie.
Z tej uchwały i zawartej na jej odwrocie karty do głosowania wynika, że została ona podjęta większością 61,05 % głosów, a więc skutecznie – w zgodzie z art. 23 u. o w. l.
Art. 12 ust. 2 cytowanej ustawy stanowi, że pożytki i inne przychody z nieruchomości wspólnej służą pokrywaniu wydatków związanych z jej utrzymaniem, a w części przekraczającej te potrzeby przypadają właścicielom lokali w stosunku do ich udziałów. W takim samym stosunku właściciele lokali ponoszą wydatki i ciężary związane z utrzymaniem nieruchomości wspólnej w części nieznajdującej pokrycia w pożytkach i innych przychodach.
Zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy o własności lokali właściciel lokalu może zaskarżyć uchwałę do sądu z powodu jej niezgodności z przepisami prawa lub z umową właścicieli lokali albo jeśli narusza ona zasady prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną lub w inny sposób narusza jego interesy.
Przedmiotowa uchwała narusza nie tylko przepis art. 12 ust.2 ustawy, ale też interesy powódki.
Mając na uwadze powyższe ustalenia, orzeczono jak w pkt I wyroku oraz w pkt II na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z art. 18, 27 pkt 9 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, w zw. z § 8 ust. 1 pkt 1, w zw. z § 20, 10 ust.1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.