Uzasadnienie
Powód wniósł pozew przeciwko pozwanej Wspólnocie Mieszkaniowej (...) przy ul. (...) o uchylenie uchwał nr (...) i nr (...) z 5 marca 2014r. W uzasadnieniu wyjaśnił,że pozwana nie jest wspólnotą w myśl art. 6 ustawy o własności lokali.
Pozwana wniosła o oddalenie powództwa - k. 45 - 46.
Sąd ustalił, co następuje
Wspólnotę Mieszkaniową (...) tworzą dwa osobne budynki położone przy ul. (...). W dniu 5 marca 2014r. pozwana podjęła uchwały o numerach 1 i 2. okoliczności niesporne.
Sąd zważył, co następuje
Okoliczności istotne dla sprawy były niesporne. Nie było bowiem kwestionowane to,że pozwaną Wspólnotę tworzą dwa budynki. Spór dotyczył więc prawa, a nie faktów. Powód uważał,że istniejący stan jest sprzeczny z art. 6 ustawy o własności lokali.
Zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 24 czerwca 1994r. o własności lokali [ tekst jednolity – Dz. U. nr 80 z 2000r., poz. 903 ze zmianami ] ogół właścicieli których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości, tworzy wspólnotę mieszkaniową [… ].
Wspólnota mieszkaniowa to grupa osób powiązana ze sobą tym,że są właścicielami mieszkań w jednym, tym samym budynku. Decydujące dla jej powstania jest wyodrębnienie i przeniesienie własności pierwszego, samodzielnego lokalu w danym budynku - danej nieruchomości. Pojęcie „nieruchomości” użyte w art. 6 ustawy jest tożsame z pojęciem „budynek”.
Osoby będące właścicielami lokali w danym budynku i tworzące wspólnotę mieszkaniową muszą się zorganizować, wyłonić organy wspólnoty muszą kolektywnie decydować np. o częściach wspólnych budynku - remontach, opłatach itp. Mają swoje własne cele i interesy związane z tym właśnie budynkiem. Jest to zrozumiałe i logiczne. Fakt wyodrębnienia lokali i powstania wspólnoty w jednym budynku nie ma bowiem żadnego wpływu i znaczenia dla tego co dzieje się w innym budynku. Tak samo nie dotyczą tego innego budynku potrzeby remontowe, czy postulaty zgłaszane przez właścicieli lokali w sąsiednim budynku. Taka jest istota wspólnoty mieszkaniowej - żeby „każdy budynek rządził się samodzielnie”. Można obrazowo powiedzieć,że jedna wspólnota, to jeden budynek.
Inaczej jest w spółdzielniach mieszkaniowych, w których niejednokrotnie jest bardzo dużo budynków,a decyzje podejmowane przez organy spółdzielni [ np. o wysokości opłat ] dotyczą wszystkich członków spółdzielni, we wszystkich tych budynkach.
Stanowisko powoda było więc zasadne.
Art. 25 ust. 1 ustawy o własności lokali określa,że właściciel lokalu może zaskarżyć uchwałę do sądu z powodu jej niezgodności z przepisami prawa lub umową właścicieli lokali albo jeżeli narusza ona zasady prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną lub w inny sposób narusza jego interesy. W niniejszej sprawie zaskarżone uchwały są sprzeczne z prawem w postaci art. 6 ustawy, gdyż podjął je podmiot, który nie jest wspólnota mieszkaniową. Ta grupa osób nie miała więc prawa podjąć jakiejkolwiek uchwały dotyczącej właścicieli lokali w budynkach położonych w W. przy ul. (...).
Powództwo podlegało więc uwzględnieniu.
Skoro powód wygrał sprawę, to na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. zasądzono na jego rzecz zwrot kosztów procesu. Składała się na nie opłata od pozwu w kwocie 400 zł.