Uzasadnienie
Powodowie R. Z., S. B. i T. T. wnieśli pozew przeciwko Spółdzielni (...) w T., w którym domagali się:
- 1. ustalenia,że pozwana naruszyła art. 8 ³ ust. 10,11 i 13 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych oraz § 89 ust. 5,6 i 8 statutu spółdzielni, poprzez:
a/ nałożenie na członków spółdzielni składających do porządku obrad Walnego Zgromadzenia projekty uchwał wymogu zebrania podpisów co najmniej 10 % wszystkich członków spółdzielni – w marcu 2016r., b/ nieprzyjęcie do porządku obrad Walnego Zgromadzenia projektu uchwały z uwagi na merytoryczną ocenę treści tego projektu - w marcu 2015r.,
- 2. ustalenia nieważności Walnego Zgromadzenia Członków Spółdzielni (...) w T. odbytego w dniach 11-15 kwietnia 2016r. i 3.ustalenia nieistnienia uchwał zapadłych na tym Zgromadzeniu.
Pozew w części dotyczącej żądania „ustalenia nieistnienia uchwał” podjętych na Zgromadzeniu w dniach 11-15 kwietnia 2016r. został zwrócony (k. 74).
Pozwana wnosiła o oddalenie powództwa i zwrot kosztów procesu (k. 87- 94).
Sąd ustalił, co następuje
W roku 2015r. termin Walnego Zgromadzenia w pozwanej spółdzielni wyznaczono na 23-27 marca. W dniu 6 marca 2015r. wpłynęło pismo z wnioskiem o przyjęcie do porządku obrad projektu uchwały o treści zawartej w tym tym piśmie. Było ono podpisane przez 27 osób.
W piśmie z dnia 12 marca 2015r. pozwana wyjaśniła, że propozycja dotycząca zmiany zapisu § 97 należy do kompetencji Walnego Zgromadzenia i dlatego w tej części Zarząd uzupełnił porządek obrad. Projekt uchwały dotyczącej zobowiązania Rady Nadzorczej do zmiany zasad naliczania wynagrodzenia dla członków zarządu nie leży natomiast w kompetencjach Walnego Zgromadzenia, tylko Rady Nadzorczej. Wniosek o zamieszczenie go w porządku obrad nie może więc zostać uwzględniony.
Na okres 11-15 kwietnia 2016r. w pozwanej spółdzielni zaplanowano odbycie Walnego Zgromadzenie członków. W związku z tym w dniu 24 marca 2016r. wpłynął wniosek podpisany przez 20 osób o wprowadzenie do porządku obrad projektów uchwał w nim zawartych. W dniu 25 marca 2016r. został złożony taki sam wniosek wraz z listami podpisów złożonych przez łącznie 37 osób.
W piśmie z dnia 30 marca 2016r. Zarząd pozwanej stwierdził,że proponowane projekty uchwał w przedmiocie zmian statutu nie dotyczą sprawy objętej porządkiem obrad, co oznacza,że są w istocie rzeczy żądaniem umieszczenia w tym porządku nowej oznaczonej sprawy. Art. 8.3 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych przyznaje inicjatywę uchwałodawczą także członkom spółdzielni, ale w sprawach objętych porządkiem obrad. Ustawa o spółdzielniach mieszkaniowych nie zawiera jednakże wskazówek, kto jest uprawniony do zgłoszenia żądania uzupełnienia porządku obrad. Zarówno ustawa o spółdzielniach mieszkaniowych, jak i statut spółdzielni w § 89 stanowią o tym jakie poparcie winno mieć zgłoszenie projektu uchwały, a nie uzupełnienie porządku obrad. Sprawę uprawnienia do żądania zamieszczenia określonych spraw w porządku obrad reguluje natomiast ustawa prawo spółdzielcze. Prawo to przysługuje przynajmniej jednej dziesiątej, nie mniej niż trzech członków spółdzielni, jeżeli uprawnienia tego nie zastrzeżono w statucie dla większej liczby członków.
Skoro ustawodawca nie zawarł takich rozwiązań w ustawie szczegółowej o spółdzielniach mieszkaniowych, to tym samym przesądził,że w kwestii żądania zamieszczenia spraw w porządku obrad WZ należy stosować przepisy ustawy prawo spółdzielcze. Wniosek nie jest skutecznie złożony, gdyż nie jest poparty przez co najmniej jedną dziesiątą ogółu członków spółdzielni. Poza tym, zawarte w nim zalecenie Radzie Nadzorczej,żeby zmieniła zasady wynagradzania członków Zarządu w sposób podany w tym piśmie ma charakter zobowiązania (a nie zalecenia), a w konsekwencji nie należy do kompetencji Walnego Zgromadzenia. W tym przypadku także brak jest poparcia wniosku przez co najmniej jedną dziesiątą ogółu członków.
okoliczności bezsporne.
Sąd zważył, co następuje
Zgodnie z art. 189 k.p.c. powód może żądać ustalenia przez sąd istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa, gdy ma w tym interes prawny.
Interes ten istnieje wtedy, gdy zachodzi stan niepewności co do określonego prawa lub stosunku prawnego, a rozstrzygnięcie w danej sprawie wywoła takie skutki,że sytuacja prawna zostanie określona jednoznacznie i tym samym zapewni powodowi ochronę jego prawnie chronionych interesów, poprzez zakończenie sporu miedzy stronami lub zapobiegnie jego powstaniu w przyszłości.
Odnośnie żądań zawartych w punkcie 1 należy stwierdzić,że dotyczą one uchwał, które miały być przedstawione na Walnych Zgromadzeniach w latach 2015 i 2016, czego pozwana nie uczyniła. Zebrania te już się odbyły. Uzyskanie wyroku uwzględniającego żądanie powodów nic by więc nie zmieniło w ich sytuacji. Nie wywołałoby skutku w postaci poddania tych uchwał pod głosowanie na tych Zgromadzeniach. Podkreślić należy,że zgodnie z art. 316 § 1 k.p.c. (kodeksu postępowania cywilnego) sąd wydaje wyrok biorąc pod uwagę stan rzeczy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy. Nawet więc zakładając hipotetycznie,że powodowie mieli interes prawny, to nie istniał on w chwili zamknięcia rozprawy. Istniałby on bowiem do chwili odbycia Walnego Zgromadzenia.
Żądanie zawarte w punkcie 2 nie podlegało uwzględnieniu, gdyż żaden przepis nie przewiduje możliwości „ustalenie nieważności Walnego Zgromadzenia …”. Można natomiast domagać się uchylenia uchwały (uchwał) podjętej na takim Zgromadzeniu, stwierdzenia jej nieważności lub ustalenia jej nieistnienia. W części dotyczącej nieistnienia uchwał pozew został zwrócony. Z tej przyczyny orzekanie o tym żądaniu było bezprzedmiotowe.
Mając na uwadze powyższe okoliczności sąd nie prowadził postępowania dowodowego w celu ustalenia, która ze stron ma rację w powstałym sporze. Z tej przyczyny sąd oddalił wnioski dowodowe zgłoszone przez obie strony. Okoliczności,które stanowiły istotę sporu były natomiast niesporne między stronami.
Powodowie wnosili o niedopuszczenie radcy prawnego M. M. do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika pozwanej. Powodowie uzasadnili swoje stanowisko tym,że jest ona przez nich zgłoszona jako świadek i nie może łączyć dwóch ról procesowych (k. 240).
Sąd oddalił ten wniosek. Żaden przepis nie zakazuje przesłuchiwania radcy prawnego w charakterze świadka. Ze względu na obowiązek zachowania tajemnicy zawodowej (art. 3 ust 3 ustawy z dnia 6 lipca 1982.r o radcach prawnych Dz. U. nr 19, poz. 145 ze zmianami) może on natomiast odmówić odpowiedzi na poszczególne pytania - art. 261 § 2 k.p.c. Poza tym, przesłuchanie pełnomocnika musi odbyć się przed zeznaniami wszystkich innych świadków i stron. Zgodnie bowiem z art. 264 k.p.c. świadkowie, którzy nie złożyli jeszcze zeznań nie mogą być obecni przy przesłuchaniu innych osób.
Skoro powództwo podlegało oddaleniu, to zgodnie z art. 98 § 1 k.p.c. i 99 k.p.c. powodowie zostali zobowiązani do zwrotu kosztów procesu na rzecz pozwanej. Składały się nie: wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 360 zł. (§ 8 ust. 1 pkt 1 w związku z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych – Dz. U poz. 1804) oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa - 17 zł. Współuczestnicy sporu ponoszą koszty w częściach równych - art. 105 § 1 k.p.c., dlatego od każdego z powodów zasądzono kwoty po 125,60 zł. (kwota po zaokrągleniu).