Uzasadnienie
Powód (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. wniósł pozew przeciwko pozwanemu Uniwersytetowi M. K. w T., w którym domagał się zmiany stosunku prawnego łączącego powoda oraz pozwanego tj. umowy (...) z dnia 22 sierpnia 2017 r. o zamówienie publiczne pod nazwą „Dostawa energii elektrycznej” w ten sposób, by sąd zwiększył wysokość stawki wynagrodzenia powoda począwszy od dnia 1 lutego 2018 r. ustalonej w § 4 ust. 1 Umowy:
- i. grupa taryfowa C (energia całodobowa oraz wszystkie strefy czasowe): z kwoty 211,58 zł netto za MWh plus należny podatek VAT na kwotę 268,82 zł netto za 1 MWh plus należny podatek VAT;
ii.
grupa taryfowa B (energia całodobowa oraz wszystkie strefy czasowe): z kwoty 208,06 zł netto za MWh plus należny podatek VAT na kwotę 265,30 zł netto za 1 MWh plus należny podatek VAT;
grupa taryfowa G (energia całodobowa oraz wszystkie strefy czasowe): z kwoty 211,98 zł netto za MWh plus należny podatek VAT na kwotę 269,22 zł netto za 1 MWh plus należny podatek VAT;
iv.
grupa taryfowa: z kwoty 211,98 zł netto za MWh pluz należny podatek VAT na kwotę 269,22 zł netto za 1 MWh plus należny podatek VAT a ewentualnie wnosił o rozwiązanie umowy oraz o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych w przypadku ustanowienia pełnomocnika.
Pozwany wnosił o oddalenie powództwa i zwrot kosztów procesu [ k. 57-65].
Sąd ustalił, co następuje
W dniu 22 sierpnia 2017 r. pomiędzy Uniwersytetem M. K. w T., reprezentowanym przez prof. dr hab. A. T. – JM Rektora, a (...) Spółką Akcyjną z siedzibą w W. została zawarta umowa nr (...), której przedmiotem było określenie praw i obowiązków stron, związanych ze sprzedażą energii elektrycznej na zasadach określonych w umowie.
Umowa została zawarta na czas określony od dnia 1 stycznia 2018 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem, iż rozpoczęcie świadczenia dostawy energii elektrycznej nastąpi nie wcześniej niż po skutecznie przeprowadzonej procedurze zmiany sprzedawcy i przyjęciu umowy do realizacji przez operatora systemu dystrybucyjnego.
okoliczności bezsporne, nadto dowód: umowa nr (...) –k. 8-11v
Powód wniósł pozew do sądu w dniu 21 grudnia 2018 r. okoliczność bezsporna, nadto dowód: koperta – k. 34
Sąd zważył, co następuje
Przedmiotem niniejszego postępowania było ukształtowanie w odmienny sposób stosunku prawnego istniejącego między powodem, a pozwanym. Stosunek ten opierał się na umowie zawartej między stronami w dniu 22 sierpnia 2017 r. na czas określony od dnia 1 stycznia 2018 r. do dnia 31 grudnia 2018 r.
Powód swoje roszczenia wywodził z treści art. 357¹§ 1 k.c., stosowanie do którego jeżeli z powodu nadzwyczajnej zmiany stosunków spełnienie świadczenia byłoby połączone z nadmiernymi trudnościami albo groziłoby jednej ze stron rażącą stratą, czego strony nie przewidywały przy zawarciu umowy, sąd może po rozważeniu interesów stron, zgodnie z zasadami współżycia społecznego, oznaczyć sposób wykonania zobowiązania, wysokość świadczenia lub nawet orzec o rozwiązaniu umowy. Rozwiązując umowę sąd może w miarę potrzeby orzec o rozliczeniach stron, kierując się zasadami określonymi w zdaniu poprzedzającym.
Sąd Okręgowy w całości podziela stanowisko zajęte przez Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 8 marca 2018 r. (II CSK 303/17, LEX nr 2508552), iż zastosowanie jednego ze sposobów modyfikacji umowy, z uwagi na zdarzenia i ich skutki przewidziane w omawianym uregulowaniu [ art. 357¹ k.c. ] dotyczy umowy, która nie została wykonana. Wskazuje na to sformułowanie „spełnienie świadczenia byłoby połączone z nadmiernymi trudnościami albo groziłoby jednej ze stron rażącą stratą”. Umowa definitywnie wykonana nie podlega modyfikacji.
W ocenie Sąd Okręgowego żądanie powoda nie mogło zostać uwzględnione z uwagi na to, że łącząca strony umowa przestała obowiązywać w dniu 31 grudnia 2018 roku, wobec czego łączący strony stosunek prawny wygasł i w konsekwencji nie mógł być modyfikowany.
Tym samym badanie pozostałych okoliczności niniejszej sprawy stało się bezprzedmiotowe i dlatego sąd oddalił wnioski dowodowe stron.
Powyższych rozważań nie neguje okoliczność, iż pozew został przez powoda złożony w dniu 21 grudnia 2018 r., a przedmiotowa umowa wygasła w dniu 31 grudnia 2018 r. W myśl art. 316 § 1 k.p.c. po zamknięciu rozprawy sąd wydaje wyrok, biorąc za podstawę stan rzeczy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy; w szczególności zasądzeniu roszczenia nie stoi na przeszkodzie okoliczność, że stało się ono wymagalne w toku sprawy. W dniu wyrokowania umowa już nie obowiązywała.
Skoro powód przegrał sprawę, to na podstawie art. 98 § 1 i § 3 k.p.c. nałożono na niego obowiązek zwrotu kosztów procesu. Składały się na nie: wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 10 800 złotych, ustalone na podstawie § 2 pkt 7 rozporządzeń Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U.2018.265 tekst jednolity z dnia 2018.01.30), a także opłata skarbowa od pełnomocnictwa - 17 zł.