Uzasadnienie
J. O. został oskarżony o to, że w dniu 11 sierpnia 2013 roku w P., woj. (...), kierował samochodem osobowym marki M. nr rej. (...) w ruchu lądowym będąc w stanie nietrzeźwości o zawartości 0,29 mg/l, tj. 0,60 promila alkoholu w wydychanym powietrzu,
- - to jest o przestępstwo z art. 178a§1 kk;
Sąd Rejonowy w Chełmnie VII Zamiejscowy Wydział Karny z/s w Wąbrzeźnie wyrokiem z dnia 24 stycznia 2014r. uznał co następuje:
- 1. na podstawie art. 17§1 pkt 3 kpk w zw. z art. 1§2 kk umarza postępowanie;
- 2. kosztami niniejszego postępowania obciąża Skarb Państwa;
- 3. na podstawie art. 137 ust 1 pkt 1 a contrario ustawy Prawo o ruchu drogowym nakazuje zwrócić oskarżonemu J. O. prawo jazdy nr (...) wydane przez Prezydenta Miasta T., a odebrane oskarżonemu 11 sierpnia 2013 roku i zatrzymane na podstawie postanowienia Prokuratora z dnia 16 sierpnia 2013 roku w sprawie (...) Prokuratury Rejonowej w W..
Od powyższego wyroku apelację złożył prokurator zaskarżając go w całości na niekorzyść oskarżonego podnosząc zarzuty:
- - błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na treść wyroku polegający na uznaniu, ze wina i społeczna szkodliwość czynu zarzucanego oskarżonemu są znikome, podczas gdy materiał dowodowy prowadzi do odmiennego wniosku,
- - obrazy przepisów postępowania tj. art. 167 kpk i art. 366 §1 kpk, która miała wpływ na treść orzeczenia polegającą na zaniechaniu przesłuchania R. H. i syna oskarżonego. W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Apelacja prokuratora kwestionująca trafność rozstrzygnięcia była trafna i doprowadziła do uchylenia zaskarżonego wyroku.
Nie sposób odmówić racji wywodom apelacji wniesionej przez prokuratora, w której podniósł, że sąd meriti –naruszając przepisy postępowania - dokonał swoich ustaleń na podstawie niekompletnego i wybiórczo ocenionego materiału dowodowego.
Skarżący trafnie wypunktował uchybienia, jakich dopuścił się sąd I instancji wydając zaskarżony wyrok. Pobieżna analiza ujawnionych w sprawie dowodów, bez ich wzajemnego skonfrontowania, jak również zaniechanie przesłuchania świadka R. H., doprowadziła do wydania rozstrzygnięcia w warunkach nie wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy oraz istnienia w materiale dowodowym szeregu wątpliwości, których Sąd Rejonowy nie usunął.
Wyjść należy od tego, że sąd meriti nie zweryfikował w wystarczający sposób wersji zdarzenia podanej przez oskarżonego na rozprawie choćby poprzez odniesienie jej do wcześniej złożonych wyjaśnień i zapisów notatki urzędowej na k.1 akt. Okoliczności, które doprowadziły do zbadania stanu trzeźwości oskarżonego w tych trzech źródłach określone istotnie się od siebie różnią, co ma o tyle istotne znaczenie, że Sąd meriti szeroko eksponuje, iż to z inicjatywy oskarżonego doszło do dokonania tej czynności i jego czujności oraz odpowiedzialności przypisuje to działanie. Stąd także wywodzi o stopniu społecznej szkodliwości jego czynu. Tymczasem sięgnięcie do wyjaśnień oskarżonego złożonych w toku postępowania przygotowawczego, a zwłaszcza informacji zawartych w notatce urzędowej nasuwa wątpliwości, które poprzez przesłuchanie sporządzonego ją policjanta należy rozwiać. Poczynienie prawidłowych ustaleń w tym zakresie, rzutować musi na ocenę społecznej szkodliwości czynu zarzucanego oskarżonemu.
Z powyższych względów sąd odwoławczy uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.