Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 6

Postanowienie Sądu Okręgowego w Toruniuz 25 kwietnia 2016 r., sygn. akt VI Gz 41/16

VI Wydział GospodarczyTekst u wydawcy: SAOS

Metryka

Wydany
25 kwietnia 2016 r.
Sąd
Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VI Gospodarczy
Skład
SSO Joanna Rusińska przewodniczący, sprawozdawca
Sędziowie SO Małgorzata Bartczak – Sobierajska, SO Zbigniew Krepski
Rozpoznanie
w dniu 25 kwietnia 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Ł. D. przeciwko (...) w W. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego od postanowienia Sądu Rejonowego we Włocławku o kosztach procesu, zwartego w wyroku z dnia 22 grudnia 2015r., sygn. akt V GC 245/14

Sentencja

  1. postanawia 1.oddalić zażalenie 2.zasądzić od pozwanego na rzecz powoda 300 (trzysta złotych) tytułem kosztów postępowania zażaleniowego. Małgorzata Bartczak – Sobierajska Joanna Rusińska Zbigniew Krepski

Uzasadnienie

W dniu 22 grudnia 2015 roku Sąd Rejonowe we Włocławku wydał wyrok, w którym w pkt III zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1248 zł tytułem części kosztów procesu, a pkt IV nakazał pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa kasy Sądu Rejonowego we Włocławku kwotę 1380 zł tytułem części kosztów sądowych, od ponoszenia których powód był zwolniony. Uzasadniając rozstrzygnięcie o kosztach procesy Sąd Rejonowy wyjaśnił, że podstawę orzeczenia stanowi art. 100 k.p.c. i art. 113 ust 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Sąd Rejonowy przyjął, że roszczenie powoda okazało się zasadne w ok. 50 %, a więc koszty należne powodowi to kwota 747,50 zł.

Na postanowienie o kosztach procesu zawarte w pkt III i IV zażalenie złożył pozwany zarzucając naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie art. 233§ 1 k.p.c. i art. 100 k.p.c. poprzez ustalenie, że powód wygrał proces w 50% podczas gdy faktycznie wygrał w 33%, co w konsekwencji doprowadziło do obciążenia pozwanego obowiązkiem zwrotu kosztów procesu na rzecz powoda w wysokości wyższej niż należna. Skarżący wyjaśnił również, że naruszenie przepisu art. 100 k.p.c. polegało na braku stosunkowego rozdzielenia kosztów w sytuacji częściowego tylko uwzględnienia żądań powoda tj. w 33 %. Na podstawie tak sformułowanych zarzutów pozwany wniósł o zmianę rozstrzygnięcia o kosztach procesu, poprzez zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 736,67 zł, oraz przeliczenie ponownie opłaty sądowej zasądzonej na rzecz Skarbu Państwa (33% wygranej sprawy daje opłatę 455,40 zł). Skarżący wniósł również o zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje

Zażalenie jest bezzasadne, a przedstawione zarzuty nie znajdują uzasadnienia.

Zgłoszenie żądania ewentualnego stanowi szczególny wypadek kumulacji roszczeń w procesie. W takim jednak przypadku nie ma zastosowania art.21 k.p.c. (por. postanowienie SN z 28.10.2008 r., I PZ 25/08, OSNP 2010, nr 5-6, poz.70) i dla określenia wartości przedmiotu sporu decydująca jest wysokość wyższego świadczenia (por. M. Jędrzejewska [w:] Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz. Postępowanie rozpoznawcze, t.1, Warszawa 2012, s.220).

Jeżeli sąd uwzględnił żądanie ewentualne, którego wartość jest mniejsza, nie prowadzi to do ustalenia należnych stronom kosztów procesu według sumy wartości roszczeń ewentualnych. Świadczy o tym chociażby to, że opłata sądowa jest w takim przypadku jedna i oblicza się ją od roszczenia o wyższej wartości. Odpowiednio zatem do tej wartości należy ustalić, w jakim stopniu strona wygrała procesu.

W okolicznościach przedmiotowej sprawy słusznie przyjął Sąd Rejonowy, że przy wartości przedmiotu sporu wynoszącej 55.597 zł powód wygrał w ok.50%, (wartość roszczenia ewentualnego 27 600 zł), dlatego w tej proporcji na podstawie art.100 k.p.c. rozliczył koszty według zasady stosunkowego rozdzielania kosztów. W konsekwencji też słusznie nakazął pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa połowę opłaty o sądowej, od której powód był zwolniony.

Mając powyższe na uwadze zażalenie jako bezzasadne na podstawie art.385 k.p.c. w zw. z art.397 § 2 k.p.c. należało oddalić i orzec o kosztach postępowania odwoławczego na podstawie art.98 k.p.c., zasądzając od pozwanego na rzecz powoda koszty zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Małgorzata Bartczak – Sobierajska Joanna Rusińska Zbigniew Krepski (...) (...) (...) (...) (...)

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.