Uzasadnienie
Strona powodowa (...) S.A. we W. wniosła o zasądzenie od strony pozwanej (...) Szpitala (...) im. dr W. B. w G. Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w G. kwoty 379.578,84 zł wraz z ustawowymi odsetkami. W uzasadnieniu żądania wskazała m.in., iż w okresie od 29 października 2012 r. do 25 marca 2013 r. zgodnie z umową łączącą strony zrealizowała na rzecz strony pozwanej dostawy produktów farmaceutycznych. Podała, że pozwany dotychczas nie uregulował z tego tytułu należności, pomimo upływu terminów płatności wskazanych w fakturach VAT.
W nakazie zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 5 lipca 2013 r. Sąd uwzględnił żądanie pozwu.
W pismach procesowych z 26 lipca 2013 r. i 21 października 2013 r. strona powodowa cofnęła pozew w zakresie należności głównej wraz ze zrzeczeniem się roszczenia. Strona powodowa wskazała, że w zakresie kwoty 24.767,97 zł wynikającej z faktury VAT nr (...) powództwo zostało wniesione omyłkowo, natomiast w zakresie kwoty 360.707,87 zł pozwany dokonał jej zapłaty już po wydaniu nakazu zapłaty. Z uwagi na powyższe strona pozwana podtrzymała żądanie pozwu jedynie w zakresie odsetek.
W sprzeciwie od nakazu zapłaty z dnia 26 lipca 2013 r. strona pozwana zarzuciła, że w zakresie kwoty 24.767,97 zł wynikającej z faktury VAT nr (...) powództwo było niezasadne.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny
Strona powodowa (...) S.A. we W. w ramach prowadzonej działalności gospodarczej współpracuje ze stroną pozwaną (...) Szpitalem (...) im. dr W. B. w G. Samodzielnym Publicznym Zakładem Opieki Zdrowotnej w G., dostarczając jej produkty farmaceutyczne.
W okresie od 29 października 2012 r. do 25 marca 2013 r. strona powodowa dostarczyła na rzecz strony pozwanej produkty farmaceutyczne za kwotę 360.707,87 zł. W związku z powyższym strona powodowa wystawiła kilkadziesiąt faktur VAT opiewających na łączną kwotę 360.707,87 zł, w których jako nabywcę i odbiorcę wskazała stronę pozwaną.
Pomimo upływu terminów płatności wynikających z w/w faktur VAT strona pozwana nie dokonała zapłaty za dostarczone jej towary. W związku z powyższym strona powodowa kierowała do strony pozwanej przypomnienia i wezwania, w których domagała się zapłaty w/w kwoty.
(Dowód: odpis z KRS dot. strony powodowej, k. 27-31; odpis z KRS dot. strony pozwanej, k. 32-34; faktury VAT, k. 35-212; przypomnienie, wezwanie, dowód nadania, k. 213-218)
W dniach 15 lipca 2013 r. i 23 lipca 2013 r. strona pozwana dokonała na rzecz strony powodowej zapłaty kwoty 360.707,87 zł. Powyższa kwota została przez powódkę zaksięgowana na poczet należności głównej.
(Bezsporne)
Sąd zważył, co następuje
W rozpoznawanej sprawie bezspornym było, że w okresie od 29 października 2012 r. do 25 marca 2013 r. strona powodowa dostarczyła na rzecz strony pozwanej produkty farmaceutyczne za łączną kwotę 360.707,87 zł. W związku z powyższym strona powodowa wystawiła kilkadziesiąt faktur VAT opiewających na w/w kwotę, w których jako nabywcę i odbiorcę wskazała stronę pozwaną. W sprzeciwie od nakazu zapłaty strona pozwana przyznała powyższą okoliczność zarzucając jedynie, że w zakresie kwoty 24.767,97 zł wynikającej z faktury VAT nr (...) powództwo było niezasadne.
Sąd miał na uwadze, że w piśmie procesowym z 26 lipca 2013 r. strona powodowa przyznała powyższą okoliczność odnośnie omyłkowego zgłoszenia w pozwie roszczenia w kwocie 24.767,97 zł. W związku z powyższym strona powodowa cofnęła w tym zakresie powództwo wraz ze zrzeczeniem się roszczenia. Ponadto w związku z dokonaniem przez pozwaną na rzecz strony powodowej w dniach 15 lipca 2013 r. i 23 lipca 2013 r., tj. już po wydaniu nakazu zapłaty, wpłaty kwoty 360.707,87 zł strona powodowa cofnęła powództwo wraz ze zrzeczeniem się roszczenia także w pozostałym zakresie dotyczącym należności głównej. Mając na uwadze powyższą okoliczność Sąd na podstawie art. 355 § 1 k.p.c. umorzył postępowanie odnośnie należności głównej, o czym orzekł jak w punkcie II wyroku.
Rozstrzygnięcie co do odsetek Sąd wydał w oparciu o art. 481 k.c., zgodnie z którym jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi (§1), zaś wysokość odsetek może wynikać albo z umowy stron, albo – w razie jej braku – należne są odsetki ustawowe (§2). O opóźnieniu można mówić jedynie, gdy nadszedł już termin spełnienia świadczenia – zaś zgodnie z ogólną regułą zawartą w art. 455 k.c. termin spełnienia świadczenia może być oznaczony przez strony albo obowiązujące przepisy, może też wynikać z właściwości zobowiązania, a jeśli nie zachodzi żadna z tych sytuacji – świadczenie powinno być spełnione niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do jego wykonania.
W związku z powyższym zgłoszone przez stronę powodową roszczenie o zapłatę odsetek co do zasady zasługiwało na uwzględnienie. W niniejszej sprawie termin wymagalności świadczenia wynikał z faktur VAT, w których wskazano daty płatności wynikających z nich świadczeń cząstkowych. Mając zatem na uwadze wskazane w w/w fakturach terminy zapłaty oraz daty spełnienia świadczenia co do należności głównej, Sąd uwzględnił roszczenie o zapłatę odsetek w całości, o czym orzekł jak w punkcie I wyroku.
Podstawę orzeczenia o kosztach procesu stanowił przepis art. 100 zdanie pierwsze k.p.c., zgodnie z którym w razie częściowego tylko uwzględnienia żądań, koszty będą wzajemnie zniesione lub stosunkowo rozdzielone. W ocenie Sądu stronę pozwaną należało traktować jako stronę przegrywającą sprawę w zakresie kwoty 360.707,87 zł, albowiem pozew w tym zakresie został cofnięty przez stronę powodową wskutek zapłaty tej kwoty przez pozwanego już po wniesieniu pozwu. Jednocześnie stronę powodową należało traktować jako stronę przegrywającą sprawę w zakresie kwoty 24.767,97 zł, albowiem pozew w tym zakresie został cofnięty przez stronę powodową wskutek omyłkowego ujęcia tej kwoty w pozwie. Na koszty procesu poniesione przez stronę powodową w łącznej kwocie 26.196 zł składały się opłata sądowa w kwocie 18.979 zł, koszty zastępstwa procesowego w kwocie 7200 zł i opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł. Strona pozwana nie poniosła i nie zgłosiła w toku sprawy żądania zwrotu na jej rzecz kosztów procesu.
W związku z tym, że strona powodowa wygrała sprawę w 93,5 % powinna otrzymać zwrot kosztów w wysokości 24.493,26 zł (= 93,5% x 26.196 zł). Powyższa kwota została zasądzona na jej rzecz w punkcie III wyroku.