Uzasadnienie
Powód K. S. wniósł o zasądzenie na swoją rzecz od strony pozwanej Skarbu Państwa – (...) we W. kwoty 100.000 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wydania wyroku.
W uzasadnieniu powód wskazał, że domaga się zadośćuczynienia za naruszenie jego dóbr osobistych, gdyż strona pozwana nie zapewniła mu należytych warunków odbywania kary pozbawienia wolności. W (...) we W. przebywał on w okresie od 20.06.2008r. do 06.07.2009r. oraz od 04.08.2009r. do 10.09.2009r. W trakcie pobytu w tejże jednostce penitencjarnej, powód był zaś umieszczony w celach przeludnionych, w których na jednego skazanego przypadała powierzchnia poniżej 3 m2 (np. w celi przewidzianej dla dwóch osób, o powierzchni 8 m2, przebywało 4 osadzonych).
Ponadto cele były słabo oświetlone, zarobaczone (prusaki i karaluchy), zawilgocone, zagrzybione, kąciki sanitarne były małe i osłonięte jedynie płytą. Brak było też ciepłej wody oraz zajęć kulturalno – oświatowych (świetlice zajęte były bowiem przez osadzonych). Ten brak prywatności oraz złe warunki odbywania kary, wywołały zaś u powoda stany przygnębienia i depresji, co winno tu skutkować odpowiedzialnością Skarbu Państwa w oparciu o art. 24 k.c. w zw. art. 448 k.c. oraz obowiązujących wówczas przepisów kodeksu karnego wykonawczego i postanowień Europejskiej Konwencji Praw Człowieka.
Z tych też i względów wniósł jak powyżej.
W odpowiedzi na pozew strona pozwana Skarb Państwa – (...) we W. wniosła o oddalenie powództwa w całości.
W uzasadnieniu wskazała, że zaprezentowane w pozwie okoliczności nie dają podstaw do przyjęcia, by w wyniku działań strony pozwanej jakiekolwiek dobro osobiste powoda doznało tu rzeczywistego uszczerbku. Warunki w jakich przebywał powód w (...) we W. były bowiem zgodne z obowiązującymi tu przepisami wynikającymi z kodeksu karnego wykonawczego i wydanych na jego podstawie aktów wykonawczych. Przede wszystkim zaś strona pozwana, powołując się na treść art. 442¹ k.c., podniosła tu zarzut przedawnienia całości roszczeń powoda.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny
Powód K. S. w przebywał w (...) we W. w okresie od 20.06.2008r. do 06.07.2009r. oraz od 04.08.2009r. do 10.09.2009r.
(dowód: bezsporne)
Powód pozew złożył w dniu 14 stycznia 2013r.
(dowód: koperta k. 14)
Sąd zważył, co następuje
Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie, gdyż roszczenie nim objęte było tu w całości przedawnione.
Powód domagał się bowiem zadośćuczynienia za naruszenie jego dóbr osobistych w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności w jednostce penitencjarnej w okresie od 20 czerwca 2008r. do 10 września 2009r. Pozew złożył zaś w dniu 14 stycznia 2013r. Od dnia, w którym powód jako poszkodowany dowiedział się o szkodzie i osobie obowiązanej do jej naprawienia (tj. od 10 września 2009r., kiedy to powód opuścił (...) we W.) do dnia złożenia pozwu (14 stycznia 2013r.) upłynął już zaś okres trzech lat (art. 442¹ § 1 zd. 1 k.c.). Stąd też i podniesiony w tymże zakresie przez stronę pozwaną zarzut należało uznać tu za zasadny.
W tej z kolei sytuacji tj. uwzględnienia przez Sąd podniesionego zarzutu przedawnienia, zbędnym stało się tu czynienie ustaleń i dokonywanie ocen dotyczących samego roszczenia zgłoszonego przez powoda.
Mając zatem powyższe na względzie Sąd orzekł jak w sentencji.
O kosztach procesu orzekł zaś na podstawie art. 102 k.p.c. - nie obciążając powoda obowiązkiem zwrotu kosztów procesu na rzecz strony pozwanej. Sąd miał przy tym na względzie, że z uwagi na sytuację majątkową i życiową powoda, nie jest on w stanie uzyskać środków niezbędnych na pokrycie tych kosztów (powód odbywa aktualnie karę pozbawienia wolności w (...) w C., w której to jednostce penitencjarnej nie jest zatrudniony odpłatnie - zaświadczenie Dyrektora (...) k. 11-, nie posiada także majątku, ani jakichkolwiek innych źródeł utrzymania - oświadczenie k. 20.).