Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 12

Postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiuz 25 sierpnia 2016 r., sygn. akt II Ca 1973/15

II Wydział Cywilny OdwoławczyTekst u wydawcy: SAOS

Metryka

Wydany
25 sierpnia 2016 r.
Sąd
Sąd Okręgowy we Wrocławiu
Wydział
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Skład
Sędzia SO Krzysztof Kremis przewodniczący
Sędzia SO Piotr Jarmundowicz sprawozdawca
Sędzia SR del. Agata Staroń-Szweiger
Elżbieta Biała protokolant
Sędzia SO Piotr Jarmundowicz Sędzia SO Krzysztof Kremis Sędzia SR del. Agata Staroń-Szweiger
Rozpoznanie
w dniu 25 sierpnia 2016r. we Wrocławiu na rozprawie
Sprawa
sprawy z wniosku J. K.
Uczestnicy
przy udziale E. S. o stwierdzenie nabycia spadku na skutek apelacji uczestniczki postępowania od postanowienia Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Krzyków we Wrocławiu z dnia 21 września 2011r. sygn. akt I Ns 494/11

Sentencja

postanawia:

  1. uchylić zaskarżone postanowienie i wniosek odrzucić.

Uzasadnienie

Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Krzyków we W. postanowieniem z 21 września 2011 r. w punkcie I stwierdził, że spadek po E. G. zmarłej 23 grudnia 2005 r. we W. ostatnio stale zamieszkałej we W. przy ul. (...) na podstawie ustawy nabyli mąż M. G. oraz córki J. K. i E. S. po 1/3 części każde z nich, w punkcie II stwierdził, że spadek po M. G. zmarłym 6 grudnia 2009 r. we W. ostatnio stale zamieszkałym we W. przy ul. (...) na podstawie ustawy nabyły córki J. K. i E. S. po 1/2 części każda z nich.

Sąd pierwszej instancji ustali, że spadkodawczyni E. G. zmarła 23 grudnia 2005 r. we W.. W chwili śmierci była mężatką. Ostatnio stale zamieszkiwała przy ul. (...) we W.. Spadkodawca M. G. zmarł 6 grudnia 2009 r. we W.. W chwili śmierci był wdowcem. Ostatnio stale zamieszkiwał przy ul. (...) we W.. Spadkodawcy mieli dwoje dzieci – córki J. K. i E. S.. Spadkodawcy nie pozostawili testamentów.

Wobec tego, że spadkodawcy M. G. i E. G. nie sporządzili testamentów zastosowanie w sprawie znalazły przepisy o dziedziczeniu ustawowym. Zgodnie z dyspozycją art. 931 k.c. w pierwszej kolejności powołane są z ustawy do spadku dzieci spadkodawcy oraz jego małżonek, dziedziczą oni w częściach równych. Skoro zatem, jak wynikało z przeprowadzonego postępowania, wnioskodawczyni J. K. oraz uczestniczka postępowania E. S. są jedynymi krewnymi spadkodawców dochodzącymi do dziedziczenia, należało orzec jak w postanowieniu.

Orzeczenie to w całości zaskarżyła uczestniczka postępowania E. S., domagając się jego uchylenia i odrzucenia wniosku, ewentualnie – uchylenia, zniesienia postępowania w zakresie dotkniętym nieważnością, i przekazania sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania; zarzuciła:

  1. - naruszenie art. 379 pkt 5 k.p.c. przez pozbawienie możliwości obrony jej praw z uwagi na podanie przez wnioskodawczynię błędnego adresu jej zamieszkania, a tym samym brak możliwości udziału w postępowaniu, ponieważ nie doręczono jej korespondencji sądowej;
  2. - błędne ustalenie stanu faktycznego przez stwierdzenie, że spadkodawcy nie pozostawili testamentów, mimo że je sporządzili;
  3. - wydanie postanowienia o stwierdzeniu spadku, tymczasem gdy w stosunku do obojga spadkodawców zostały zarejestrowane akty poświadczenia dziedziczenia przed wydaniem tego postanowienia.

Sąd Okręgowy dodatkowo ustalił:

E. G. sporządziła 15 stycznia 2000 r. testament własnoręczny, którym powołała do dziedziczenia całości spadku wnuczkę K. S., córkę K. i J.. Otwarcia i ogłoszenia tego testamentu dokonano 21 maja 2010 r. w kancelarii notarialnej we W. przy ul. (...) – notariusz B. R., przy czynnościach tych obecne były: K. S., E. S., J. K.. Dnia 21 maja 2010 r. w kancelarii notarialnej we W. przy ul. (...) przed notariuszem B. R. stawiły się K. S., E. S. i J. K. celem dokonania poświadczenia dziedziczenia po zmarłej E. G.. Akt poświadczenia dziedziczenia – o treści: spadek po E. G., córce W. i T., PESEL (...), zmarłej 23 grudnia 2005 r. we W., ostatnio zamieszkałej we W., ul. (...), dziedziczy na podstawie testamentu K. S., córka K. i J., wnuczka spadkodawczyni, urodzona (...) we W., w całości – został zarejestrowany w Rejestrze Aktów Poświadczenia Dziedziczenia prowadzonym przez Krajową Radę Notarialną 21 maja 2010 r., o godz. 17:11, pod nr (...).

Dowód:

  1. - akt notarialny z 21 maja 2010 r., protokół otwarcia i ogłoszenia testamentu (k. 31-32);
  2. - akt notarialny z 21 maja 2010 r., protokół dziedziczenia (k. 33-34v);
  3. - akt poświadczenia dziedziczenia z 21 maja 2010 r. (k. 39-41v).

M. G. sporządził 15 stycznia 2000 r. testament własnoręczny, którym powołał do dziedziczenia całości spadku wnuczkę K. S., córkę K. i J.. Otwarcia i ogłoszenia tego testamentu dokonano 21 maja 2010 r. w kancelarii notarialnej we W. przy ul. (...) – notariusz B. R., przy czynnościach tych obecne były: K. S., E. S., J. K.. Dnia 21 maja 2010 r. w kancelarii notarialnej we W. przy ul. (...) przed notariuszem B. R. stawiły się K. S., E. S. i J. K. celem dokonania poświadczenia dziedziczenia po zmarłym M. G.. Akt poświadczenia dziedziczenia – o treści: spadek po M. G., synu J. i M., PESEL (...), zmarłym 6 grudnia 2009 r. w B., ostatnio zamieszkałym we W., ul. (...), dziedziczy na podstawie testamentu K. S., córka K. i J., wnuczka spadkodawcy, urodzona (...) we W., w całości – został zarejestrowany w Rejestrze Aktów Poświadczenia Dziedziczenia prowadzonym przez Krajową Radę Notarialną 21 maja 2010 r., o godz. 17:13, pod nr (...).

Dowód:

  1. - akt notarialny z 21 maja 2010 r., protokół otwarcia i ogłoszenia testamentu (k. 35-36);
  2. - akt notarialny z 21 maja 2010 r., protokół dziedziczenia (k. 37-38v);
  3. - akt poświadczenia dziedziczenia z 21 maja 2010 r. (k. 42-44v).

Sąd Okręgowy zważył, co następuje

Apelacja wywarła zamierzony skutek prawny, w zakresie pierwszego żądania.

Jeżeli wniosek ulega odrzuceniu, sąd drugiej instancji uchyla postanowienie oraz odrzuca wniosek – art. 386 § 3 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Wniosek w postępowaniu nieprocesowym odrzuca sąd, gdy sprawa została już między uczestnikami prawomocnie osądzona (art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c.). Przedmiot powagi rzeczy osądzonej w przypadku urzędowego potwierdzenia prawa do spadku wyznacza osoba spadkodawcy (por. uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z 20 czerwca 2013 r., IV CSK 732/12, LEX nr 1375471). Zarejestrowany akt poświadczenia dziedziczenia ma skutki prawomocnego postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku, a to w świetle art. 95j ustawy z 14 lutego 1991 r. Prawo o notariacie (obecnie obowiązujący tekst jedn. opublikowano w Dz.U. z 2014 r., poz. 164). Stąd – według reguły z art. 95p tej ustawy, ilekroć w przepisach odrębnych jest mowa o postanowieniu o stwierdzeniu nabycia spadku, należy rozumieć przez to również zarejestrowany akt poświadczenia dziedziczenia; jeżeli ustawa wyznacza początek lub koniec biegu terminu na dzień uprawomocnienia się postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku, należy rozumieć przez to również dzień zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia.

Zestawienie tych dwóch przepisów, w kontekście ustawowej przyczyny odrzucenia wniosku z art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c., musi prowadzić do jedynie możliwej konkluzji, że w sytuacji zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia, co jest związane z wprowadzeniem przez notariusza wymaganych przez prawo danych do systemu teleinformatycznego, korzysta ono z powagi rzeczy osądzonej odnośnie osób uczestniczących w poprzedzających to zdarzenie czynnościach, a wynikających z protokołu dziedziczenia, i tego samego spadkodawcy. Późniejszy wniosek skierowany do sądu w tej sprawie i postanowienie wydane w wyniku jego rozpoznania podlega odpowiednio odrzuceniu, uchyleniu oraz odrzuceniu. Ten stan może zaistnieć, jak w niniejszej sprawie, kiedy zapewnienie spadkowe, o którym mowa w art. 671 k.p.c., jest niezgodne z rzeczywistością. Przedłożone z apelacją akty notarialne, na podstawie których w postępowaniu apelacyjnym zgodnie z art. 382 k.p.c. i na warunkach z art. 381 k.p.c. stwierdzono i uwzględniono powagę rzeczy osadzonej, w postaci wypisów mających moc prawną oryginału (art. 109 ustawy Prawo o notariacie), jako dokumenty urzędowe – w rozumieniu art. 244 k.p.c. w zw. z art. 2 § 2, art. 1 § 1 i art. 79 pkt 1a ustawy Prawo notarialne, nie budziły żadnych wątpliwości co do formy i treści; nikt z uczestników tego postępowania nie złożył zaprzeczenia wymaganego przez art. 252 k.p.c.

Z tych względów, Sąd Okręgowy we Wrocławiu – stosownie do art. 386 § 3 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., uchylił zaskarżone postanowienie i wniosek odrzucił.

min-width:0.041cm;

Sędzia SO

Sędzia SO

Sędzia SR del.

Piotr Jarmundowicz

Krzysztof Kremis

Agata Staroń-Szweiger

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.