Uzasadnienie
Wyrokiem zaocznym z dnia 21.10.2013r. Sąd Rejonowy w w O. oddalił powództwo o zapłatę kwoty 661,50 zł z umownymi odsetkami od dnia 7.11.2011r. (pkt I sentencji), oraz kosztami postępowania obciążył stronę powodową (pkt II sentencji).
Powodem oddalenia powództwa było jego nieudowodnienie.
Powyższy wyrok zaskarżył powód apelacją, domagając się zmiany zaskarżonego orzeczenia poprzez uwzględnienie powództwa w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania za obie instancje, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd Odwoławczy w pełni podziela ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd Rejonowy i wyprowadzone wnioski, uznając je za własne. Wyrok Sądu Rejonowego jest prawidłowy.
Postępowanie w niniejszej sprawie prowadzone było w trybie uproszczonym. Stosownie zatem do treści przepisu art. 505 ¹³ § 2 k.p.c. jeżeli sąd drugiej instancji nie przeprowadził postępowania dowodowego, uzasadnienie wyroku powinno zawierać jedynie wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa.
W ocenie Sądu Okręgowego zarzuty wywiedzione w apelacji powoda są chybione. W pierwszej kolejności należy wskazać, iż z treści pozwu wynika, że strona powodowa swoje roszczenie wywodzi z umowy pożyczki nr (...) zawartej dnia 7.10.2011r. Natomiast jako dowód na poparcie swego żądania przedstawiła umowę nr (...) z dnia 26.08.2011 r.
Na rozprawie w dniu 5 sierpnia 2013 r. Sąd zakreślił pełnomocnikowi strony powodowej termin 14 dni do złożenia oryginału umowy pożyczki zawartej z pozwanym tożsamej z umową opisaną w pozwie, pod rygorem oddalenia powództwa.
Zobowiązanie to zostało doręczone pełnomocnikowi strony powodowej za pośrednictwem poczty w dniu 8 sierpnia 2013 r.
Pomimo upływu zakreślonego terminu 14 dni pełnomocnik strony powodowej nie wykonał zobowiązania Sądu. Nie złożył też wymaganej umowy na kolejnej rozprawie, tj. 21 października 2013 r.
Sąd Okręgowy w pełni podziela stanowisko Sądu Rejonowego, iż zgodnie z treścią art. 6 kc strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Zgodnie z powyższym przepisem rolą strony powodowej w toku procesu było przedstawienie takich dowodów na podstawie, których Sąd miałby możliwość ustalenia okoliczności dotyczących wysokości udzielonej pozwanemu pożyczki, terminu jej wymagalności, sposobu naliczania odsetek itp. W szczególności dokumentem takim winna być umowa pożyczki, na którą strona powodowa powoływała się w uzasadnieniu pozwu.
W ocenie Sądu Okręgowego materiał dowodowy zaoferowany przez stronę powodową nie dawał podstaw do ustalenia zasadności roszczenia strony powodowej, co do wysokości, jak i samej podstawy albowiem strona powodowa, choć działała przez profesjonalnego pełnomocnika, nie przedłożyła właściwej umowy pożyczki. Nie czyni temu zadość przedłożenie wraz z apelacją żądanych przez Sąd Rejonowy dowodów. Bez znaczenia pozostaje bierność pozwanego, albowiem przepis art. 339 § 2 kpc wskazuje, że Jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie Sąd wydaje wyrok zaoczny przyjmując za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości. Jak już wskazano wcześniej Sąd Rejonowy w oparciu o przedłożone dowody przez powoda nie miał możliwości weryfikacji twierdzeń strony powodowej w zakresie podstawy i wysokości roszczenia.
Niezasadnym jest także zarzut powoda, że z treści wezwania Sądu powód nie miał możliwości zweryfikowania jakie są przyczyny zobowiązania powoda przez Sąd do przedłożenia oryginału umowy pożyczki. W ocenie Sądu Okręgowego wezwanie skierowane do fachowego pełnomocnika jest czytelne i zrozumiałe (Sąd wskazał i zakreślił pełnomocnikowi strony powodowej termin 14 dni do złożenia oryginału umowy pożyczki zawartej z pozwanym tożsamej z umową opisaną w pozwie, pod rygorem oddalenia powództwa), a jeżeli – jak twierdzi pełnomocnik – nie było dla niego zrozumiałe, w zakreślonym terminie winien dać temu wyraz. Tymczasem pełnomocnik nie zareagował na wezwanie, nadto nie stawił się (mimo prawidłowego zawiadomienia) na terminie rozprawy w dniu 21 października 2013r. czym odebrał sobie szansę na zgłoszenie powyższych zastrzeżeń.
W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy oddalił apelację na zasadzie art. 385 k.p.c.