Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 4

Postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiuz 24 maja 2013 r., sygn. akt III K 87/13

III Wydział KarnyTekst u wydawcy: SAOS

Metryka

Wydany
24 maja 2013 r.
Sąd
Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział III Karny
Skład
SSO Tomasz Krawczyk przewodniczący
Michał Gruszka protokolant
Uczestnicy
przy udziale K. M. Prokuratora Prokuratury Rejonowej W.
Rozpoznanie
na posiedzeniu
Sprawa
w sprawie skazanego W. B. wniosku z dnia 04 lutego 2013 r. (data wpływu) w przedmiocie wydania wyroku łącznego na podstawie art. 569 § 1 i 2 k.p.k. w zw. art. 35 § 1 k.p.k.

Sentencja

postanawia

  1. I. umorzyć postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego wobec skazanego W. B. w części dotyczącej wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 31 stycznia 2003 r., sygn. akt III K 298/02;
  2. II. stwierdzić swoją niewłaściwość i w pozostałym zakresie sprawę w przedmiocie wydania wyroku łącznego wobec skazanego W. B. przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Wrocławia – Śródmieścia jako sądowi właściwemu;
  3. III. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. A., Kancelaria Adwokacka we W., ul. (...), kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych i 60/100) brutto tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu.

Uzasadnienie

Skazany W. B. w dniu 04 lutego 2013 r. (data wpływu) złożył wniosek o wydanie wyroku łącznego.

Już wstępna analiza treści danych o karalności skazanego wskazuje, że wyrok Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 31 stycznia 2003 r., sygn. akt III K 298/02 nie może stanowić podstawy do wydania wyroku łącznego.

W. B. po wydaniu tego wyroku skazany został:

1/ wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Fabrycznej z dnia 31 maja 2005 r., sygn. akt II K 459/05;

2/ wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia z dnia 26 lipca 2011 r., sygn. akt V K 646/11;

3/ wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia z dnia 23 lipca 2012 r., sygn. akt V K 820/12.

Jedynie czyn objęty skazaniem wymienionym w pkt 1 popełniony został przed wydaniem wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 31 stycznia 2003 r., sygn. akt III K 298/02, tj. w dniu 09 września 2000 r. Wobec skazanego zapadł już jednak wyrok łączny wydany przez Sąd Okręgowy we Wrocławiu w dniu 05 września 2007 r., sygn. akt III K 192/07, którym objęto kary jednostkowe orzeczone wyrokiem Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 31 stycznia 2003 r., sygn. akt III K 298/02 i wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Fabrycznej z dnia 31 maja 2005 r., sygn. akt II K 459/05. Wskazać przy tym trzeba, że przy wydawaniu ww. wyroku łącznego rozważone zostało istnienie przesłanek umożliwiających połączenie kar orzeczonych wszystkimi wcześniejszymi wyrokami, jakie zapadły wobec skazanego W. B..

Czyny objęte skazaniami wymienionymi w pkt 2 i 3 popełnione zostały po wydaniu wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 31 stycznia 2003 r., sygn. akt III K 298/02 (czyn objęty wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia z dnia 26 lipca 2011 r., sygn. akt V K 646/11 popełniony został w okresie od 28 stycznia 2011 r. do 04 lutego 2011 r., a czyn objęty wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia z dnia 23 lipca 2012 r., sygn. akt V K 820/12 – w dniu 16 grudnia 2011 r.). Brak zatem podstaw, o których mowa w art. 85 k.k., umożliwiających wydanie wyroku łącznego uwzględniającego skazania tymi wyrokami (bądź jednego z nich) i wyrokiem Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 31 stycznia 2003 r., sygn. akt III K 298/02.

Mając na uwadze powyższe Sąd umorzył postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego w części dotyczącej wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 31 stycznia 2003 r., sygn. akt III K 298/02.

Jednocześnie w pozostałym zakresie sprawę w przedmiocie wydania wyroku łącznego wobec skazanego W. B. przekazał do rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Wrocławia - Śródmieścia, który ostatni wydał wyrok skazujący w pierwszej instancji. Jego właściwość wynika zatem z zasady ogólnej wyrażonej w art. 569 § 1 k.p.k.

Rozstrzygnięcie o kosztach zawarte w pkt II postanowienia znajduje uzasadnienie w § 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r., Nr 163, poz. 1348 ze zm.).

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.