Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 3

Postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiuz 20 marca 2013 r., sygn. akt III Ko 16/12

III Wydział KarnyTekst u wydawcy: SAOS

Metryka

Wydany
20 marca 2013 r.
Sąd
Sąd Okręgowy we Wrocławiu w III Wydziale Karnym
Skład
Sędzia S.S.O. Witold Firkowicz
– Patrycja Korż protokolant
Rozpoznanie
wniosku A. G. w przedmiocie uznania za nieważne orzeczenia Prokuratora Rejonowego dla Dzielnicy Wrocław- Śródmieście z dnia 26 października 1982 r. sygn. akt 1 Ds. 1261/82 o tymczasowym aresztowaniu, na podstawie art. 1 ust.1 oraz art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu państwa polskiego (Dz.U. Nr 34, poz. 149)

Sentencja

postanowił

  1. I. odmówić uznania za nieważne postanowienia Prokuratora Rejonowego dla Dzielnicy Wrocław- Śródmieście z dnia 26 października 1982 r. sygn. akt 1 Ds. 1261/82 o tymczasowym aresztowaniu A. G.;
  2. II. kosztami procesu obciążyć Skarb Państwa.

Uzasadnienie

Z zebranego materiału dowodowego, tj. akt IPN WR 28/78 i zeznań świadka A. G. wynika jednoznacznie, że w dniu 26 października 1982 r. został on tymczasowo aresztowany, jako podejrzany o udział w zbiegowisku publicznym w dniu 13 października 1982 r., którego uczestnicy dopuścili się gwałtownego zamachu na interweniującą służbę porządkową, rzucając w funkcjonariuszy MO kamieniami, tj. o czyn z art. 234 § 1 d.k.k. i art. 275 § 1 d.k.k. w zw. z art. 10 § 2 d.k.k. Tymczasowe aresztowanie trwało do 25 lipca 1983 r., kiedy to Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia umorzył postępowania na podstawie przepisów ustawy z 21 lipca 1983 r. o amnestii.

Jak zeznał wnioskodawca przesłuchany w charakterze świadka, w dniu 13 października 1982 r. nie brał udziału w manifestacji, jaka wówczas miała miejsce, a obserwował ją tylko ze zwykłej ciekawości stojąc na skrzyżowaniu ulic (...).

Czyn, pod zarzutem którego został tymczasowo aresztowany A. G. nie był związany z jego działalnością na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego, aresztowanie nie nastąpiło z powodu takiej działalności, ani też czyn ten nie został popełniony w celu uniknięcia w stosunku do siebie lub innej osoby represji za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego. Brak jest zatem podstaw do zastosowania przepisu art. 1 cyt. wyżej ustawy z dnia 23 lutego 1991 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.