Uzasadnienie
Z zebranego materiału dowodowego, tj. akt IPN WR 28/78 i zeznań świadka A. G. wynika jednoznacznie, że w dniu 26 października 1982 r. został on tymczasowo aresztowany, jako podejrzany o udział w zbiegowisku publicznym w dniu 13 października 1982 r., którego uczestnicy dopuścili się gwałtownego zamachu na interweniującą służbę porządkową, rzucając w funkcjonariuszy MO kamieniami, tj. o czyn z art. 234 § 1 d.k.k. i art. 275 § 1 d.k.k. w zw. z art. 10 § 2 d.k.k. Tymczasowe aresztowanie trwało do 25 lipca 1983 r., kiedy to Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia umorzył postępowania na podstawie przepisów ustawy z 21 lipca 1983 r. o amnestii.
Jak zeznał wnioskodawca przesłuchany w charakterze świadka, w dniu 13 października 1982 r. nie brał udziału w manifestacji, jaka wówczas miała miejsce, a obserwował ją tylko ze zwykłej ciekawości stojąc na skrzyżowaniu ulic (...).
Czyn, pod zarzutem którego został tymczasowo aresztowany A. G. nie był związany z jego działalnością na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego, aresztowanie nie nastąpiło z powodu takiej działalności, ani też czyn ten nie został popełniony w celu uniknięcia w stosunku do siebie lub innej osoby represji za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego. Brak jest zatem podstaw do zastosowania przepisu art. 1 cyt. wyżej ustawy z dnia 23 lutego 1991 r.