Uzasadnienie
Powód P. P. w pozwie skierowanym przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. wniósł o ustalenie,że wypadek, któremu uległ w dniu 25 marca 2015r. był wypadkiem przy pracy. Podał w pozwie,że prowadzi działalność gospodarczą w zakresie telekomunikacji przewodowej i w dniu 25 stycznia 2015r., w ramach wykonywania zlecenia nr (...) z 8.12.2014r., doznał wskutek wypadku urazu. Organ rentowy nie uznał jednak powyższego zdarzenia za wypadek przy pracy, podając, że w dokumentacji medycznej jako okoliczność urazu podano „ źle skoczył”.
Pozwany Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. wniósł o oddalenie powództwa w całości z uwagi na brak legitymacji biernej oraz o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Wskazał, że stron nigdy nie łączył stosunek pracy.Podał, że organ rentowy na podstawie art.5 ust.1 pkt. 8 ustawy z dnia 30 października 2002r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz.U. z 2015r., poz.1242 j.t.)) dokonał ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku z dnia 25 marca 2015r. sporządzając kartę wypadku nr (...) z dnia 6 lipca, ponieważ powód uległ wypadkowi w okresie ubezpieczenia wypadkowego z tytułu prowadzenia działalności pozarolniczej. Pozwany przyznał,że jeżeli powód jako ubezpieczony złoży wniosek o świadczenie wypadkowe zostanie wydana stosowna decyzja.
Sąd ustalił i zważył ci następuje:
Poza sporem pozostawało, że powód P. P. prowadził działalność gospodarczą w chwili zdarzenia i urazu z dnia 25 marca 2015r, zatem w myśl art.229 kpc, te okoliczności nie wymagały dowodu.
Powód złożył pozew do wydziału pracy Sądu Rejonowego w B..
Zgodnie z art. 1 kodeksu pracy (dalej kp) kodeks pracy określa prawa i obowiązki pracowników i pracodawców. Pracownikiem jest osoba zatrudniona na podstawie umowy o pracę, powołania, wyboru, mianowania lub spółdzielczej umowy o pracę (art.2 kp). Pracodawcą jest jednostka organizacyjna, choćby nie posiadała osobowości prawnej, a także osoba fizyczna, jeżeli zatrudniają one pracowników (art.3 kp).
Przed Sądem na rozprawie w dniu 21 grudnia 2015r. powód potwierdził,że prowadzi działalność gospodarczą jednoosobową,że nie zgadza się z oceną samego zdarzenia z marca 2015r. przez organ rentowy. Podnosił,że chodzi mu o świadczenia powypadkowe.
Pełnomocnik pozwanego wskazał,że gdy powód wystąpi do ZUS o jednorazowe odszkodowanie po wypadku, to ZUS to rozpatrzy. Wskazał, że już decyzją ZUS z dnia (...) przyznano powodowi prawo do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia chorobowego i odmówiono prawa do zasiłku chorobowego z tytułu ubezpieczenia wypadkowego po zdarzeniu z marca 2015r. oraz,że przedmiotowa decyzja jest prawomocna, albowiem nie została zaskarżona.
Jako,że stron procesu nigdy nie łączył stosunek pracy, a jedynie relacja ubezpieczony – organ rentowy, Sąd uznał, że w myśl art.3 kp Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. nie ma legitymacji biernej w sprawie, aby występować w niej jako pracodawca. Dlatego orzekł jak w pkt. I sentencji wyroku, oddalając powództwo.
Jednocześnie Sąd wskazał powodowi,że świadczenia ubezpieczeniowe przysługują zainteresowanemu z mocy prawa, a decyzje organów ubezpieczeniowych mają charakter deklaratoryjny, w których jedynie stwierdza się fakt spełnienia warunków wymaganych przez przepisy prawa o ubezpieczeniach społecznych. Oznacza to,że ubezpieczonemu przysługuje roszczenie o wypłatę świadczeń z danego tytułu,a przepisy prawa przewidują wypłatę tych świadczeń za konkretny ustawowy okres. (za "Ubezpieczenia Społeczne" aut. Andrzej Krajewski, wyd. Wydawnictwo Zrzeszenia Prawników Polskich, Warszawa 2002r., str.12).Zakład Ubezpieczeń Społecznych rozpoczyna swoje działania i podejmuje decyzje po wniosku ubezpieczonego, co do konkretnych świadczeń, w tym przypadku potencjalnie należnych po zdarzeniu z 25 marca 2015r., który inicjuje całe postępowanie przed organem rentowym.
O kosztach zastępstwa procesowego Sąd orzekł na mocy art.98 §1 kpc w zw. z § 11 ust. 1 pkt.1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z ustanowionego z urzędu.(t.j. Dz.U.z 2013r., poz.409).