Uzasadnienie
Powód wniósł do tutejszego Sądu pozew z dnia 19.10.2015r. przeciwko pozwanemu M. G. zamieszkałemu w miejscowości Ł.,150 B, (...)-(...) Ł., tj. powiat (...), gmina B..
W myśl art. 27§1 kpc powództwo wytacza się przed sądem pierwszej instancji, w którego okręgu pozwany ma miejsce zamieszkania. Jest to przepis ogólny, zawierający generalną zasadę, że sądem właściwym miejscowo do rozpoznania sprawy jest sąd miejsca zamieszkania strony pozwanej. Na podstawie art. 200 § 1 kpc sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość miejscową (domyślnie także z urzędu), przekaże sprawę sądowi właściwemu miejscowo, kierując się wyżej opisaną generalną zasadą, wyrażoną w art. 27 kpc i następnych. Wyjątkiem od tej zasady jest przepis art. 202 kpc. Jest to przepis szczególny w przedmiocie ustalania właściwości miejscowej sądu. Przepis ten ma zastosowanie tylko w tych przypadkach, gdy powód w uzasadnieniu pozwu powoła się na umowę, jako okoliczność uzasadniającą inną właściwość miejscową sądu, niż tą wynikającą z zasad ogólnych. Wówczas sąd, do którego powód złożył pozew, nie ma prawa badać właściwości miejscowej z urzędu, a tylko i wyłącznie na zarzut.
Inne rozumienie tego przepisu, a mianowicie, że w żadnej sytuacji sąd nie może badać swojej właściwości miejscowej, naruszałoby nie tylko w/w przepisy, ale również i konstytucyjne prawo obywatela do sądu, w tym ułatwiony przez prawo dostęp do sądu usytuowanego w miejscu zamieszkania obywatela.
W tej sytuacji, wobec faktu, iż pozwany zamieszkuje w okręgu właściwości Sądu Rejonowego w w/w, zaś powód nie przytoczył w uzasadnieniu pozwu żadnych okoliczności mogących wpływać na właściwość miejscową sądu, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
Zarządzenie
- 1. (...);
- 2. (...);
B., dnia 29.10.2015 r.