Uzasadnienie
Pismem z dnia 12 kwietnia 2017 r., powódka cofnęła pozew. Stosownie do dyspozycji art. 203 § 1 kpc pozew może być cofnięty bez zezwolenia pozwanego aż do rozpoczęcia rozprawy. Natomiast art. 355 § 2 kpc stanowi, że postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść ma posiedzeniu niejawnym, jeżeli powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew w piśmie procesowym.
Jednocześnie w ocenie Sądu nie zachodzą przesłanki z art. 203 § 4 kpc.
Wobec powyższego na podstawie art. 355 kpc w związku z art. 203 § 1 kpc należało orzec jak w punkcie 1 sentencji postanowienia.
Zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu (art. 98 kpc) strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). W wypadku umorzenia postępowania, ustalenie stron wygrywającej i przegrywającej uzależnione jest od przyczyny, jaka spowodowała potrzebę wydania tego rodzaju postanowienia. Umorzenie postępowania, którego przyczyną jest cofnięcie przez powoda pozwu stawia stronę powodową w roli przygrywającego spór chyba, że cofnięcie powództwa wiązało się z zapłatą dochodzonego roszczenia po wniesieniu pozwu.
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 100 zd. 1 kpc, stosownie do wyniku sprawy. Powódka domagała się zapłaty kwoty 7969,00 zł i cofnęła powództwo po zapłacie przez pozwaną kwoty 4920,00 zł, zatem w pozostałej części uznać należało stronę powodową za przegraną. Powódka wygrała niniejszy proces w 61,74 %. Do kosztów procesu poniesionych przez powódkę w łącznej kwocie (...),50,00 zł zaliczono: połowę uiszczonej opłaty sądową od pozwu w kwocie 199,50 zł, opłatę uiszczoną od zażalenia – 80 zł, koszty zastępstwa procesowego w kwocie 2400,00 zł i 600,00 zł ustalone na podstawie § 2 pkt 4 i § 10 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r. poz. 1804) w zw. z § 2 rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku zmieniającym rozporządzenie w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa w kwocie 17 złotych. Pozwana z kolei nie poniosła żadnych kosztów procesu. Tym samym pozwana powinna zwrócić powódce kwotę 2035,26 zł.
O zwrocie opłaty orzeczono na podstawie art. 79 ust. 1 pkt 3) ppkt a) ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.