Uzasadnienie
W oparciu o całokształt zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny
Oskarżone B. P. (2) i L. K. (1) znają się, mieszkają w niedalekiej odległości od siebie. W kwietniu 2017 r. oskarżona B. P. (2) złamała rękę u siebie w domu, zgłosiła szkodę do ubezpieczyciela (...) i uzyskała odszkodowanie w kwocie 150 zł. Nie była zadowolona z wysokości przyznanej kwoty i wpadła na pomysł, aby w inny sposób pozyskać z tytułu wypadku większą kwotę. Będąc u L. K. (1) prowadzącej gospodarstwo rolne, poprosiła ją, aby mogła zgłosić powstanie urazu w jej gospodarstwie i w ten sposób chciała pozyskać większą kwotę z tytułu odszkodowania. L. K. (1) się zgodziła i ostatecznie w dniu 7.09.2017 r. B. P. (2) zgłosiła ubezpieczycielowi (...) S.A. ” z siedzibą w W. powstanie urazu na skutek pośliznięcia się w gospodarstwie (...) podczas uboju drobiu. Ubezpieczyciel wszczął postępowanie odszkodowawcze, biegły lekarz ocenił uszczerbek na zdrowiu, a następnie według tego ustalono wysokość odszkodowania.
Lekarz ocenił uszczerbek na podstawie przedstawionej dokumentacji medycznej i całokształtu okoliczności. Ustalono kwotę należną z tytułu odszkodowania na 6650,00 zł. Do wypłaty jednak nie doszło, gdyż ubezpieczyciel został poinformowany przez Policje, że takie konkretne zdarzenie nie miało miejsca i odszkodowanie nie przysługuje.
(dowód – wyjaśnienia oskarżonej B. P. - k. 79, 105v, oskarżonej L. K. – k.82, zeznania P. J. –k. 4-5, 106)
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o powołane wyżej wyjaśnienia oskarżonych i zeznania świadka, a także w oparciu o dowody z dokumentów znajdujące się w aktach sprawy na kartach: 11-28, 40-74.
Oskarżone: B. P. (2) i L. K. (1) przyznały się do popełnienia zarzucanych czynów i złożyły wyjaśnienia zgodnie z ustalonym przez Sąd stanem faktycznym. Z wyjaśnieniami tymi w całej rozciągłości korespondują zeznania świadka P. J. (2). Sąd uznał za wiarygodne zarówno wyjaśnienia oskarżonych, jak też i zeznania świadka, gdyż są one konsekwentne, spójne, tworzą logiczną całość i wzajemnie się uzupełniają.
Zdaniem Sądu oskarżona B. P. (2) dopuściła się zarzucanego jej czynu, gdyż w dniu 8 września 2017 roku, w miejscowości R., gm. Z., działając z góry powziętym zamiarem w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci pieniędzy w kwocie 6650,00 złotych usiłowała doprowadzić firmę ubezpieczeniową (...) S.A. z siedzibą w W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, że w celu uzyskania odszkodowania, w związku z umową ubezpieczenia o numerze (...), zgłosiła fikcyjną szkodę z dnia 7 września 2017r., która miała zaistnieć w dniu 3 kwietnia 2017r. na terenie gospodarstwa rolnego (...), na co złożyła pisemne oświadczenie, a wszak zdarzenie to nie miało miejsca. Ubezpieczyciel nie zrealizował wypłaty, więc szkoda nie powstała.
Oskarżona L. K. (1) natomiast w okresie od 20 września 2017 roku do 16 października 2017r., w miejscowości S., powiat (...), z miejscem skutku w siedzibie (...) S.A. w W. złożyła pisemne oświadczenie o zaistnieniu nieszczęśliwego wypadku na terenie jej gospodarstwa rolnego. Udzieliła w ten sposób pomocy B. P. (2) usiłującej doprowadzić firmę ubezpieczeniową (...) S.A. z siedzibą w W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez zgłoszenie fikcyjnej szkody z dnia 7 września 2017r., która miała zaistnieć w dniu 3 kwietnia 2017r. na terenie gospodarstwa rolnego (...).
Ubezpieczyciel nie zrealizował wypłaty, więc szkoda nie powstała.
Uznając winę oskarżonych w zakresie zarzucanych im czynów Sąd uznał jednocześnie, że stanowią wypadki mniejszej wagi w odniesieniu do art. 286 kk tj. Sąd uznał, że w tej sprawie zachodzą podstawy do przyjęcia, iż mamy do czynienia z wypadkiem mniejszej wagi opisanym w art. 286§3 kk. Wyrządzona szkoda jest wartością porównywalną do 1,5-krotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia (w IV kwartale 2017 wynosiło 4516,69 zł.), co, w ocenie Sądu, pozwala uznać, że mamy tutaj do czynienia z wypadkiem mniejszej wagi opisanym w paragrafie trzecim art. 286 kk.
Niezależnie od wartości szkody zachodzą, w ocenie Sądu, inne podstawy, aby uznać, że zachodzi wypadek mniejszej wagi. Obie oskarżone nie należą raczej do grupy szczególnie zamożnych, żyją raczej skromnie, zdarzenie miało w ich życiu charakter incydentalny i jest rezultatem raczej lekkomyślności, aniżeli wyrachowania. Obie wyraziły szczery żal i skruchę z powodu zaistniałego zdarzenia.
Sąd uznał, że wina i społeczna szkodliwość czynów zarzucanych oskarżonym nie są znaczne, okoliczności ich popełnienia nie budzą wątpliwości, oskarżone nie były dotychczas karane, ich właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy tryb życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania oskarżone będą przestrzegały porządku prawnego, w szczególności nie popełnią przestępstwa.. Sąd uznał, że okres próby 1 roku będzie wystarczający dla pozytywnego przeprowadzenia procesu resocjalizacji oskarżonych oraz skutecznie odwiedzie oskarżone od popełniania przestępstw. Warunkowe umorzenie jakkolwiek jest przesądzeniem winy - która tutaj jest bezsporna - to jednak nie jest skazaniem i daje szansę na wyciągnięcie wniosków z tego, co zaistniało, jednocześnie umożliwiając funkcjonowanie w społeczeństwie jako osoby niekaranej.
Mając na uwadze charakter czynu, a w szczególności wychowawczy cel rozstrzygnięcia oraz potrzebę orzeczenia efektywnej dolegliwości Sąd zobowiązał obie oskarżone do uiszczenia świadczenia pieniężnego.
Zdaniem Sądu, nie ma żadnego uzasadnienia prawnego i faktycznego, dla którego, w przypadku sprawców zasługujących na potraktowanie łagodne, nie stosować instytucji warunkowego umorzenia postępowania karnego. Według Sądu przypadek oskarżonych jest wręcz podręcznikowym przykładem zastosowania właśnie środka o charakterze wychowawczym i odstąpienia od skazywania, bowiem nawet najłagodniejsza kara jest w istocie swej skazaniem, łączącym się z możliwymi konsekwencjami mogącymi zaważyć na przyszłości w sposób nieadekwatny do ciężaru przestępstwa, którego się dopuściły. Powyższe uzasadnia również, w ocenie Sądu, ustalenie minimalnego ustawowego okresu próby.
O kosztach orzeczono na podstawie art.627 kpk w zw. z art. 629 kpk oraz art. 7 ustawy z dnia 23.06.1973 r. z późniejszymi zmianami o opłatach w sprawach karnych.
Sędzia Sądu Rejonowego
M. W. Z/.Odpis wyroku z uzasadnieniem i aktami sprawy doręczyć Prok. w/m
B., dnia 27 lutego 2018 r.