Uzasadnienie
Postępowanie o stwierdzenie nabycia spadku po N. K. zostało wszczęte na wniosek syna spadkodawczyni K. K..
Sąd ustalił stan faktyczny:
Spadkodawczyni N. K. zmarła w dniu (...). w B., przed śmiercią stale zamieszkiwała w B.. W chwili śmierci była wdową, miała sześcioro dzieci: S. K., który zmarł przed nią w dniu (...)., jako kawaler, bezdzietny; J. K., który zmarł po spadkodawczyni w dniu (...)., K. (wnioskodawcę), R. K., który zmarł po matce w dniu (...)., H. P., która również zmarła po matce w dniu (...).oraz córkę J. R.. Jedynym dzieckiem spoza małżeństwa spadkodawczyni jest J.. Spadkodawczyni nie przysposobiła żadnego dziecka. Żaden ze spadkobierców nie odrzucił spadku po zmarłej. Spadkodawczyni nie pozostawiła testamentu.
Dowód:
- 1. Akt zgonu spadkodawczyni, k. 9 2.
Akt zgonu S. K., k. 10 3.
Akt zgonu R. K., k,. 11 4.
Akt zgonu H. P., k. 12 5.
Akt urodzenia K. K., k. 13 6.
Akt urodzenia J. W., k. 14 7.
Akt zgonu J. K., k. 15 8.
Zapewnienie spadkowe, rozprawa z dnia 2/3/2017r., zapis 00.05.48-00.13.02
Sąd zważył co następuje
Krąg spadkobierców ustawowych i kolejność powoływania ich do dziedziczenia określają art. 931-937 k.c. Spadkobiercami ustawowymi w pierwszej kolejności są dzieci zmarłego i jego małżonek, którzy dziedziczą w częściach równych, jednakże ta część, która przypada małżonkowi nie może być mniejsza niż ¼ całości spadku (art. 931 § 1 k.c.). Jeżeli jedno z dzieci spadkodawcy nie dożyło otwarcia spadku, udział spadkowy, który by mu przypadał, przypada jego zstępnym.
W chwili otwarcia spadku spadkodawczyni była wdową. W dacie otwarcia spadku spośród sześciorga jej dzieci nie żyło czworo dzieci, jednakże jedynie syn S. zmarł przed spadkodawczynią będąc bezdzietnym. Zatem w myśl powołanych przepisów ustawy do kręgu ustawowych spadkobierców po N. K. wchodzą pozostałe dzieci w tym te, które zmarły po niej. Zatem należało stwierdzić, że spadek po N. K. zmarłej dnia (...) roku w B., której ostatnim miejscem zwykłego pobytu były B. na podstawie ustawy nabyły dzieci: K. K., R. K., H. P., J. K. (dzieci N. i E.) oraz J. R. (córka N. i J.) po 1/5 części każdy z nich.
Wobec powyższych okoliczności orzeczono jak w sentencji.