Uzasadnienie
Powód (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w Z. w pozwie wniesionym dnia 20 grudnia 2016 r. do Sądu Rejonowego w Gliwicach VII Wydziału Gospodarczego przeciwko Zespołowi (...) w C. domagał się:
- - zasądzenia od pozwanego na rzecz powoda kwoty 51 835,88 złotych wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w transakcjach handlowych od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty,
- - zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego,
- - rozpoznanie sprawy także pod nieobecność powoda;
- - rozpoznanie sprawy w postępowaniu upominawczym.
W uzasadnieniu swego żądania powód wskazał, że jest podmiotem prowadzącym działalność w zakresie zaopatrzenia jednostek służby zdrowia. Pozwany zakupił u powoda materiały medyczne, otrzymał towar, oraz stosowne faktury. Wszystkie transakcje zostały zaewidencjonowane w księgach handlowych stron. Pozwany nigdy nie kwestionował roszczenia powoda. Nie kwestionował pozwany żadnej z faktur co do wysokości, jak również co do zasady. Powód celem wykazania swojego roszczenia sporządził wyciąg z dokumentów księgowych i przedstawia go jako dowód istnienia roszczenia zgodnie z art. 249 kpc. Wyciąg obejmuje stan wymagalnych faktur powoda wobec pozwanego wraz z odsetkami ustawowymi wyliczonymi na dzień 14 grudnia 2016 r. Powód dochodzi niniejszym pozwem wierzytelności z faktur z wyciągu z ksiąg rachunkowych wraz z notą odsetkową (...) na łączną kwotę należności głównej 50 181,28 złotych. Powód wezwał pozwanego pismem z dnia 30 listopada 2016 r. do zapłaty całego roszczenia.
Pozwany nie ustosunkował się do wezwania. Powód dokonał kapitalizacji odsetek ustawowych za opóźnienie w transakcjach handlowych wyliczonych na dzień 14 grudnia 2016 r. Suma odsetek wyliczona do dnia 14 grudnia 2016 r. od faktur dochodzonych pozwem wynosi 1 645,60 złotych, którą to kwotę powód skapitalizował do należności głównej. Pomimo upływu terminów płatności pozwany do dnia dzisiejszego nie zapłacił za zakupione materiały medyczne. Zgodnie z art. 8 ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych dłużnik będący podmiotem publicznym (w tym leczniczym), jest zobowiązany do zapłaty odsetek ustawowych za opóźnienie w transakcjach handlowych od 1 stycznia 2016 r. Właściwość miejscową Sądu Rejonowego w Gliwicach powód uzasadnia miejscem wykonania zobowiązania przez pozwanego, które polegać miało na zapłacie za zakupiony towar, a powód ma siedzibę w Z..
W piśmie procesowym z dnia 23 stycznia 2017 r. pełnomocnik powoda sprostował żądanie w ten sposób, że wskazał, że uzasadnieniu pozwu została omyłkowo wskazana wartość naliczonych odsetek – 1645,60 zł, gdy prawidłowa wartość naliczonych odsetek wynosi 1654,60zł i taka kwota wynika z dokumentów dołączonych do pozwu.
Dnia 27 lutego 2017 r. Referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym w Gliwicach M. R. uwzględniając żądanie powoda w całości wydała nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym.
Pozwany Zespół (...) w C. złożył sprzeciw od nakazu zapłaty z dnia 27 lutego 2017 r. wskazując na brak właściwości miejscowej Sądu Rejonowego w (...). Pozwany wniósł o przekazanie sprawy do Sądu Rejonowego w Chełmnie do dalszego procesowania sprawy. Jednocześnie pozwany przyznał, że łączyły go z powodem stosunki gospodarcze oraz potwierdził, że wystawione mu zostały faktury VAT, których w terminie nie zapłacił. Pozwany wskazał, że w niniejszej sprawie właściwy do rozpoznania sprawy jest Sąd Rejonowy w Chełmnie Wydział I Cywilny, co wynika faktu, że strony postępowania w łączącej ich umowie postanowiły że właściwym do rozstrzygania sporów jest sąd właściwy miejscowo dla zamawiającego tj. dla ZOZ w C..
Niezależnie od powyższego właściwość sądu w Chełmnie wynika z zasad kpc, zgodnie z którymi właściwym w sprawie jest sąd właściwości miejscowej pozwanego. Pozwany wskazał, że w umowach dwustronnie zobowiązujących nie można uznać, że miejscem wykonania zobowiązania jest miejscowość będąca siedzibą powoda, gdyż miejscem takim jest również C. jako miejscowość w której pozwany ma siedzibę i gdzie dostarczany miał być sprzęt medyczny. Chcąc uniknąć powyższych problemów pozwany w każdej swojej umowie wskazuje jako sąd właściwy miejscowo sąd miejsca siedziby pozwanego.
Sąd Rejonowy w Gliwicach postanowieniem z dnia 18 lipca 2017 r. stwierdził swą niewłaściwość miejscową i przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Toruniu V Wydziałowi Gospodarczemu. Następnie Sąd Rejonowy w Toruniu V Wydział Gospodarczy postanowieniem z dnia 4 grudnia 2017 r. stwierdził swą niewłaściwość i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Chełmnie Wydziałowi Cywilnemu według właściwości.
Sprawa została zarejestrowana pod sygnaturą (...)
W piśmie procesowym z dnia 26 czerwca 2018 r. pełnomocnik powoda w związku z dokonanymi przez pozwanego wpłatami cofnął powództwo w części co do kwoty należności głównej w kwocie 50 181,28 złotych. W pozostałym zakresie podtrzymał powództwo i wniósł o:
- - zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 1 654, 60 zł tytułem należności głównej (stanowiącej odsetki skapitalizowane na dzień wniesienia pozwu do należności głównej tj. dzień 14 grudnia 2016 roku) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty;
- - zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda odsetek ustawowych za opóźnienie w transakcjach handlowych liczonych od kwoty 7 866, 21 zł od dnia wniesienia pozwu do dnia 22 marca 2017 roku;
- - zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda odsetek ustawowych za opóźnienie w transakcjach handlowych liczonych od kwoty 13 872, 27 zł od dnia wniesienia pozwu do dnia 26 kwietnia 2017 roku;
- - zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda odsetek ustawowych za opóźnienie w transakcjach handlowych liczonych od kwoty 8 270, 46 zł od dnia wniesienia pozwu do dnia 25 maja 2017 roku;
- - zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda odsetek ustawowych za opóźnienie w transakcjach handlowych liczonych od kwoty 13 170, 70 zł od dnia wniesienia pozwu do dnia 25 czerwca 2017 roku;
- - zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda odsetek ustawowych za opóźnienie w transakcjach handlowych liczonych od kwoty 7 001, 64 zł od dnia wniesienia pozwu do dnia 10 sierpnia 2017 roku;
- - zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Powód wskazał, że wniósł do Sądu pozew o zapłatę w postępowaniu upominawczym. Należności dochodzone niniejszym pozwem wynikały z niezapłaconych przez pozwanego faktur VAT. Pozwany dokonał kilku wpłat czym spłacił całą należność główną wynikającą z niezapłaconych w terminie faktur wraz z notą odsetkową. Powód wskazał, że pozwany dokonał następujących wpłat: w dniu 23 marca 2017 roku pozwany dokonał wpłaty w kwocie 7 866, 21 złotych, w dniu 27 kwietnia 2017 roku pozwany dokonał wpłaty w kwocie 13 872, 27 złotych, w dniu 26 maja 2017 roku pozwany dokonał wpłaty w kwocie 8 270, 46 złotych, w dniu 26 czerwca 2017 roku pozwany dokonał wpłaty w kwocie 13 170, 70 złotych i w dniu 11 sierpnia 2017 roku pozwany dokonał wpłaty w kwocie 14 271, 56 złotych, z czego kwota 7001, 64 złotych została wpłacona na poczet faktur dochodzonych w niniejszym postępowaniu. Pozostała kwota z przelewu dotyczyła innych faktur, które nie są objęte niniejszym postępowaniem.
W sumie więc pozwany wpłacił kwotę 50181, 28 złotych. Pozwany nie regulował swoich należności, w związku z tym powód zmuszony był wystąpić na drogę sądową celem dochodzenia swoich roszczeń. Pozwany uregulował należności wynikające z niezapłaconych faktur dopiero po wniesieniu powództwa do Sądu, w związku z tym powód posiada uprawnienie do dochodzenia odsetek ustawowych za opóźnienie w transakcjach handlowych. Powód podkreślił, że termin płatności faktur VAT, których zapłaty powód dochodził niniejszym powództwem upłynął na długo przed wniesieniem pozwu, a pozwany dokonał spłaty należności głównej w częściach w trakcie trwania postępowania. W związku z tym uprawnienie powoda do dochodzenia odsetek ustawowych za opóźnienie w transakcjach handlowych, z tytułu niezapłaconych w terminie faktur VAT jest całkowicie uzasadnione.
W pozwie powód dokonał kapitalizacji odsetek ustawowych za opóźnienie w transakcjach handlowych wyliczonych od faktur dochodzonych w niniejszym postępowaniu, liczonych od dnia wymagalności każdej z faktur do dnia 14 grudnia 2016 roku. Pozwany szpital spłacił tylko należności główne wynikające z poszczególnych faktur w łącznej kwocie 50 181, 28. zł Do zapłaty pozostała jeszcze kwota 1 654, 60 złotych odsetek skapitalizowanych na dzień 14 grudnia 2016 roku oraz pozostałe odsetki ustawowe za opóźnienie w transakcjach handlowych od niezapłaconych w terminie faktur od dnia wniesienia pozwu do dnia poprzedzającego poszczególne wpłaty. Ponadto w związku z tym, iż pozwany dokonał wpłat po dniu wniesienia pozwu, w pełni uzasadniony jest. W ocenie powoda, wniosek o zasądzenie na rzecz powoda kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Na rozprawie w dniu 14 czerwca 2018 r. pełnomocnik pozwanego wyraził zgodę na częściowe cofnięcie pozwu.
Sąd ustalił co następuje
Zespół (...) w C. zakupił u (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej z siedzibą w Z. materiały medyczne, otrzymał towar, oraz stosowne faktury. Wszystkie transakcje zostały zaewidencjonowane w księgach handlowych stron. Należność za zakupione towary nie została uregulowana. Wystawione w związku z zakupem przewidywały 30 – 31 dniowy termin płatności. (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w Z. sporządziła na podstawie swej dokumentacji księgowej zestawienie przysługujących jej należności od Zespół (...) w C. na dzień 14 grudnia 2018 r. z którego wynikało, że na ten dzień pozostaje do zapłaty z tytułu sumy należności głównych kwota 50 181,28 zł i z tytułu należnych odsetek za opóźnienie w transakcjach handlowych naliczonych od dnia wymagalności poszczególnych faktur do dnia 14.12.2018 r. kwota 1654,60 zł. Zespół (...) w C. zapłacił na poczet powyższych należności: kwotę 7.866,21 zł przelewem z dnia 23.03.2017 r., kwotę 13 872,27 zł z kwoty 14.358,27 zł wpłaconej przelewem z dnia 27.04.2017 r., kwotę 8.270,46 zł przelewem z dnia 26.05.2017 r., kwotę 13.170,70 zł przelewem z dnia 26.06.2017 r.. i kwotę 7001,64 zł z kwoty 14.271,56 zł wpłaconej przelewem z dnia 11.08.2017 r. dowód: - potwierdzona kopia przedsądowego wezwania do zapłaty z dnia 30.11.2016 r. – k. 14
- - potwierdzona kopia zestawienia należności pozwanego według stanu: na 30.11.2016 r. – k. 15 i wg stanu na 14.12.2016 r. – 16
- - oświadczenie Głównej Księgowej pozwanego z dnia 05.10.2018 r. – k.107
Sąd ustalił stan faktyczny na podstawie w/w dokumentów. Poza tym nie było sporu pomiędzy stronami co do powyższych okoliczności. W piśmie procesowym z dnia 18 listopada 2018 r. pełnomocnik pozwanego wskazał,ze powód prawidłowo cofnął powództwo i dołączył oświadczenie Głównej Księgowej ZOZ o dokonanych na rzecz powoda wpłatach w których ramach dokonał spłaty wykazanych w zestawieniu powoda z dnia 30.11.2016 r. faktur w łącznej w kwocie 50 181,28 zł.
Sąd zważył, co następuje
Powód (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w Z. dochodził w niniejszej sprawie od pozwanego Zespołu (...) w C. zapłaty należności wynikających z niezapłaconych faktur wskazanych w zestawieniach: z dnia 30.11.2016 r. i z dnia 14.12.2016 r. w łącznej kwocie 50 181,28 zł oraz z tytułu skapitalizowanych odsetek za opóźnienie w transakcjach handlowych naliczonych do dnia 14.12.2016 r. w łącznej kwocie 1654,60 zł.
Pozwany Zespół (...) w C. nie kwestionował dochodzonych przez powoda należności. W trakcie trwania procesu dokonał zapłaty należności głównych – tj. łącznie kwoty 50 181,28 zł (pismo powoda z dnia 26.06.2018 r. i pismo pozwanego z dnia 18.11.2018 r.).. Pełnomocnik pozwanego potwierdził też, że powód prawidłowo zaliczył dokonane przez pozwanego wpłaty.
W stosunku do uiszczonej kwoty należności głównej - 50 181,28 zł powód cofnął powództwo. Domagał się dalej zasądzenia kwoty skapitalizowanych na dzień 14.12.2016 r. odsetek za opóźnienie w transakcjach handlowych i dalszych odsetek za opóźnienie w transakcjach handlowych naliczonych do dnia zapłaty poszczególnych kwot.
Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 684 z późn. zm.), w transakcjach handlowych, w których dłużnikiem jest podmiot publiczny, wierzycielowi, bez wezwania, przysługują odsetki ustawowe za opóźnienie w transakcjach handlowych, za okres od dnia wymagalności świadczenia pieniężnego do dnia zapłaty, jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki: wierzyciel spełnił swoje świadczenie i wierzyciel nie otrzymał zapłaty w terminie określonym w umowie. Ust. 2. art. 8 w/w ustawy stanowi, że termin zapłaty określony w umowie nie może przekraczać 30 dni, liczonych od dnia doręczenia dłużnikowi faktury lub rachunku, potwierdzających dostawę towaru lub wykonanie usługi, a w transakcjach handlowych, w których dłużnikiem jest podmiot publiczny będący podmiotem leczniczym w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 2-4 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, tak jak pozwany, termin ten nie może przekraczać 60 dni. Zgodnie z art. 4a ustawy do transakcji handlowych nie stosuje się przepisu art. 481 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
Warunki z art. 8 ust. 1 ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych zostały spełnione w niniejszej sprawie, wobec czego mając na uwadze powyższe Sąd uznał za zasadne pozostałe żądanie powoda i w punkcie I sentencji orzeczenia zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1654,60 zł z tytułu skapitalizowanych odsetek od należności z faktur wskazanych w zestawieniach z dnia 30.11.2016 r. i z dnia 14.12.2016 r. naliczonych do dnia 14 grudnia 2016 r. wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, na podstawie art. 482 kc, gdyż tak ostatecznie powód sprecyzował żądanie w piśmie z dnia 26.06.2018 r.
W punkcie II Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda także odsetki ustawowe za opóźnienie w transakcjach handlowych, mając na uwadze wpłaty dokonane przez pozwanego od dnia wniesienia pozwu do dni wpłaty poszczególnych kwot wskazanych wyżej.
W pozostały zakresie powód cofnął powództwo, na co pozwany wyraził zgodę. Sąd stwierdziwszy, że w niniejszej sprawie nie występują przesłanki określone w art. 203 § 4 kpc, uznał częściowe cofnięcie pozwu za dopuszczalne, w związku z czym, na podstawie art. 355 kpc, w punkcie III sentencji orzeczenia umorzył postępowanie w sprawie w tej części.
Zasadą jest (art. 203 § 2 kpc), że w wypadku cofnięcia pozwu obowiązek zwrotu kosztów procesu na rzecz pozwanego, na jego żądanie, obciąża powoda bez względu na przyczynę cofnięcia. Jednakże dopuszczalne jest odstępstwo od tej zasady w sytuacji, gdy powód wykaże, że wystąpienie z powództwem było niezbędne dla celowego dochodzenia praw lub celowej obrony, z uwzględnieniem okoliczności istniejących w dacie wytoczenia pozwu. Dotyczy to zwłaszcza sytuacji, gdy cofnięcie pozwu jest konsekwencją zaspokojenia przez pozwanego wymagalnego w chwili wytoczenia powództwa roszczenia powoda. W rozumieniu przepisów o kosztach procesu (art. 98 kpc) pozwanego należy uznać wówczas za stronę przegrywającą sprawę (por. postanowienie Sądu Najwyższego wydane w sprawie (...), LEX nr 1214570). Taka sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie. Mając więc na uwadze wniosek powoda zawarty w piśmie z dnia 26.06.2018 r. Sąd, na podstawie art. 98 kpc zasądził w pkt. IV sentencji orzeczenia od pozwanego na rzecz powoda zwrot kosztów procesu w zakresie: uiszczonej przez powoda opłaty sądowej od pozwu – 2592,00 zł, koszów zastępstwa procesowego powoda, ustalonych zgodnie z § 2 pkt. 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U z 2018 r., poz.265.) – 5400,00 zł oraz kosztu uiszczonej przez powoda opłaty skarbowej od złożonego pełnomocnictwa – 17,00 zł.