Uzasadnienie
Stan faktyczny
W dniu 4 kwietnia 2011 r. S. P. zawarł z (...) Bank S.A. w W. umowę nr (...) o kredyt konsolidacyjny. Przedmiotem umowy był kredyt udzielony pozwanemu w sumie 92.472,22 zł, na cele wskazane szczegółowo w § 1 tejże umowy.
Okoliczność bezsporna
Strona pozwana nie przedstawiła żadnych dowodów spłaty w/w kredytu.
Okoliczność bezsporna
W dniu 29 czerwca 2015 r. dotychczasowy wierzyciel pozwanego zawarł umowę sprzedaży wierzytelności, w tym wynikającej z w/w umowy kredytowej na rzecz E. D. Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w G..
Dowód: umowa z fragmentem załącznika, k. 27-31
Ocena dowodów
Fakt zawarcia umowy kredytowej i jej treść były między stronami niesporne.
Pozwany nie przedstawił żadnych dowodów spłaty kredytu udzielonego mu w wysokości 92.472,22 zł. W tym kontekście należy stwierdzić, że dochodzona w niniejszym postępowaniu przez powoda kwota 9.900 zł winna być uznana za istniejący, niespłacony i wymagalny dług pozwanego.
Jeżeli chodzi o kwestionowaną legitymację czynną powoda, to przedstawiono na tę okoliczność wiarygodne dowody: uwierzytelniony przez reprezentującego powoda radcę prawnego odpis umowy sprzedaży wierzytelności wraz z fragmentem załącznika do tejże – co niewątpliwie wskazuje, że przedmiotem przelewu była m.in. wierzytelność wynikająca z umowy kredytowej z dnia 4 kwietnia 2011 r.
Kwalifikacja prawna
Odpowiedzialność pozwanego za spłatę kredytu wynika z treści art. 69 ust. 1 Prawa bankowego. Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
Jeżeli chodzi o zarzuty zawarte w sprzeciwie, to szły one w kierunku kwestionowania wyłącznie dwóch okoliczności: legitymacji czynnej oraz pełnomocnictwa procesowego udzielonego przez powoda.
Kwestia legitymacji czynnej została już omówiona wcześniej. Z kolei kwestia reprezentacji powoda w niniejszym postępowaniu w świetle treści kart 11-16 akt sprawy nie budzi wątpliwości.
Gdyby nawet uznać, że pozwany kwestionuje także wysokość dochodzonej kwoty, to on powinien udowodnić (art. 6 k.c.), że spłacił już kredyt w stopniu wyższym, niż różnica pomiędzy kwotą udzielonego w dniu 4 kwietnia 2011 r. kredytu a sumą dochodzoną pozwem. Tymczasem pozwany nie przedstawił w ogóle żadnych dowodów na spłatę kredytu.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w punkcie I. sentencji na mocy art. 69 ust. 1 Prawa bankowego w zw. z art. 509 § 1 i § 2 k.c. w zw. z art. 481 § 1 i § 2 k.c.
Koszty
O kosztach procesu orzeczono jak w punkcie II. sentencji na mocy art. 98 § 1 k.p.c. Na zasądzone koszty składa się: opłata sądowa od pozwu (495 zł), opłata za czynności radcy prawnego w stawce minimalnej (2.400 zł, § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, w brzmieniu pierwotnym), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł).