Uzasadnienie
Stan faktyczny
W dniu 4 lutego 2009 r. W. M. (2) udzielił A. G. pożyczki w kwocie 13.200 zł – z terminem zwrotu do dnia 1 września 2009 r.
O. ść bezsporna (vide k. 4)
Pożyczkodawca wezwał pożyczkobiorcę do zwrotu pożyczki pismem z dnia 28 kwietnia 2014 r., doręczonym pożyczkobiorcy w dniu 19.05.2014 r.
O. ści bezsporne
Do chwili obecnej pożyczka nie została przez pożyczkobiorcę zwrócona w żadnej części.
O. ść bezsporna
W. M. (2) zmarł 22 kwietnia 2019 r., a jego spadkobierczyniami są: W. M. (1) i I. M. – każda w ½ części spadku.
D. ód: akt zgonu, k. 221 akt poświadczenia dziedziczenia, k. 222
Ocena dowod ów
Fakt zawarcia, treść umowy stron oraz pisemne wezwanie do zwrotu pożyczki – były okolicznościami bezspornymi. Wymagalność zwrotu pożyczki nastąpiła 2 września 2009 r.
Pozwany kwestionował jedynie wymagalność pożyczki.
Pozwany nie udowodnił braku wymagalności zwrotu pożyczki (ani częściowego zwrotu tej pożyczki). Jego zeznania w charakterze strony są całkowicie ogólnikowe, nie zawierają żadnych szczegółów, tylko bardzo zwięźle ujęte tezy. Nie mają więc cech naturalnej narracji i spontaniczności. Tezy zawarte w zeznaniach pozwanego nie zostały poparte żadnym innym dowodem pochodzącym z bezstronnego źródła.
Zeznania powoda (W. M. (2)) złożone w 2018 r. są wiarygodne i potwierdzają, że powód nie udzielił żadnej ustnej prolongaty pozwanemu, a przeprowadzona z nim rozmowa, na którą powołuje się pozwany nie zawierała ustaleń w przedmiocie przedłużenia lub odroczenia spłaty pożyczki.
Następstwo prawne po zmarłym powodzie jest wykazane należycie dokumentami urzędowymi.
Kwalifikacja prawna
Umowa stron, to umowa pożyczki w rozumieniu art. 720 § 1 k.c. Pozwany zobowiązany do zwrotu pożyczki zobowiązania nie wykonał.
Podniesiony przez pozwanego zarzut przedawnienia był zasadny tylko częściowo – jak chodzi o datę początkową odsetek od zasądzonej kwoty głównej. Pozew został wniesiony do sądu 18 maja 2016 r., a więc – licząc 3 lata wstecz od tej daty – odsetki nie są przedawnione od 18 maja 2013 r., natomiast, za okres wcześniejszy – przedawnione z mocy art. 118 k.c.
Roszczenie z tytułu zwrotu kapitału (13.200 zł) pożyczki nie jest przedawnione, gdyż w tym przypadku termin przedawnienia wynosił 10 lat, rozpoczął bieg 2 września 2009 r., a do daty wniesienia pozwu (18 maja 2016 r.), upłynęło mniej niż 10 lat. Stan prawny tu stosowany oczywiście jest uwzględniany dla okresu, w którym miały miejsce opisane zdarzenia (nie ma więc tu zastosowania stan prawny aktualny, wynikający z późniejszej ustawy nowelizującej Kodeks cywilny z dnia 13 kwietnia 2018 r. – Dz.U. poz. 1104).
Legitymacja powódek wynika ze spadkobrania po zmarłym powodzie w częściach równych (art. 922 § 1 k.c., art. 931 § 1 k.c., art. 1025 § 1 i § 2 k.c., art. 1027 k.c.). Każdej z powódek (spadkobierczyń) przysługuje więc po połowie należności z tytułu niezwróconej pożyczki, czyli ½ ułamkowej części (art. 1035 k.c.).
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w punktach I. i II. sentencji na mocy art. 922 § 1 k.c., art. 931 § 1 k.c., art. 1025 § 1 i § 2 k., art. 1027 k.c., art. 1035 k.c., art. 720 § 1 k.c., art. 481 § 1 i § 2 k.c.
W pozostałym zakresie powództwo oddalono jak w punkcie III. na mocy art. 118 k.c. w zw. z art. 117 § 2 k.c. (w brzmieniu obowiązującym przed dniem 9 lipca 2018 r.).
Koszty
Pozwanego obciążono w całości kosztami procesu, albowiem strona powodowa uległa jedynie co do nieznacznej części dochodzonego roszczenia (art. 100 k.p.c.). Należne powódkom koszty podlegają podziałowi po połowie z przyczyn wyjaśnionych już wyżej. Łącznie koszty obciążające pozwanego to: opłata sądowa od pozwu 660 zł, opłata w stawce minimalnej za czynności adwokackie za pierwszą instancję (4.800 zł, § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w spawie opłat za czynności adwokackie, w brzmieniu pierwotnym), opłata za czynności adwokackie w postępowaniu apelacyjnym przed sądem okręgowym w stawce minimalnej (połowa stawki zastosowanej przy I. instancji, czyli 2.400 zł, § 10 ust. 1 pkt 1 w/w rozporządzenia), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł). Łącznie jest to 7.877 zł, a na każdą z powódek przypada po 3938,50 zł (punkty IV. i V. sentencji).