Uzasadnienie
Powód wniósł o pozbawienie w całości wykonalności tytułu wykonawczego w postaci nakazu zapłaty z dnia 25 marca 2004 r. Sądu Rejonowego w Elblągu (sygn. IX Nc 1373/04) podnosząc zarzut przedawnienia.
Pozwany wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów. Zdaniem pozwanego nie doszło do przedawnienia, powołał się na zdarzenia przerywające bieg przedawnienia.
Stan faktyczny
W dniu 24 marca 2004 r. Sąd Rejonowy w Elblągu wydał nakaz zapłaty przeciwko J. L. (2).
Okoliczność bezsporna
B. (...) Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w G. w dniu 8 lipca 2009 r. wystąpił do sądu o nadanie klauzuli wykonalności z przejściem uprawnień. Następnie złożył w dniu 21 października 2009 r. wniosek egzekucyjny. Komornik sądowy postanowieniem z dnia 9 grudnia 2009 r. umorzył postępowanie egzekucyjne. Wierzyciel ponownie złożył wniosek egzekucyjny 15 kwietnia 2011 r. (egzekucja toczy się do chwili obecnej, sygn. Km 38232/11 komornika P. P. przy SR dla Łodzi-Widzewa).
Okoliczności bezsporne
Ocena dowodów
Stan faktyczny był bezsporny. Wynikał ponadto z dołączonych przez strony odpisów dokumentów urzędowych. Strony nie podały dokładnej precyzyjnej daty uprawomocnienia się nakazu zapłaty. Sąd z konieczności więc musiał dokonać na potrzeby wyrokowania pewnego przybliżenia (oszacowania) tej daty i przyjął, że doszło do tego (przy założeniu braku zaskarżenia i normalnym obiegu doręczeń) miesiąc po jego wydaniu.
Kwalifikacja prawna
Przedawniły się z upływem 3-letniego terminu (właściwego dla roszczeń okresowych – por. art. 125 § 1 zdanie drugie k.c.) odsetki na przyszłość naliczone od sumy głównej zasądzonej w nakazie zapłaty za okres od daty uprawomocnienia się nakazu zapłaty (przyjęto: 25 kwietnia 2004 r.) do daty 8 lipca 2006 r., jako daty poprzedzającej 3 lata liczone wstecz od 8 lipca 2009 r. (opisane w stanie faktycznym pierwsze zdarzenie przerywające bieg przedawnienia). Późniejsze odstępy pomiędzy tego rodzaju zdarzeniami nie były dłuższe niż 3 lata.
Nie przedawniło się ani roszczenie główne (termin 10-letni), ani odsetki od sumy głównej do daty uprawomocnienia się zapłaty ani odsetki na przyszłość od dnia 9 lipca 2006 r. do chwili obecnej.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w punkcie I. na mocy art. 125 § 1 zdanie drugie k.c. w zw. z art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c.
W pozostałym zakresie powództwo oddalono na mocy art. 125 § 1 k.c. (w brzmieniu uwzględniającym 10-letni termin przedawnienia dla roszczeń nieokresowych, właściwym dla daty zdarzeń ze stanu faktycznego) w zw. z art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c. – a contrario (punkt II. sentencji).
Koszty
Z punktu widzenia skutków ekonomicznych wyroku, a więc w ramach jedynej istotnej dla stron płaszczyźnie, należy przyjąć, że pozwany przegrał proces jedynie w bardzo nieznacznym zakresie, zaś w przeważającej większości objętego egzekucją roszczenia – wygrał. Z tych względów zasądzono na jego rzecz całość należnych kosztów, na które składa się: opłata za czynności radcy prawnego w stawce minimalnej (900 zł, § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, ze zm.) oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł).