Uzasadnienie
Stan faktyczny
W dniu 31 lipca 2014 r. około godziny 21:45 na skrzyżowaniu ul. (...) z ul. (...) w G. doszło do kolizji dwóch pojazdów. Z winy M. P. (kierującego V. (...) nr rej. (...)) uszkodzeniu uległ pojazd B. nr rej. (...), będący własnością P. Ż.. Pojazd V. był w chwili zdarzenia ubezpieczony w zakresie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych w (...) Company spółce europejskiej z siedzibą w R.. Poszkodowany zgłosił szkodę ubezpieczycielowi 7 sierpnia 2014 r. Poszkodowanemu wypłacono odszkodowanie w kwocie 10.200 zł.
Okoliczności bezsporne
Wartość rynkowa pojazdu B. przed szkodą wynosiła 16.000 zł, w stanie po szkodzie 5.000 zł.
Dowód: opinia biegłego M. J., k. 83-86
A. Z. w drodze umowy przelewu z dnia 17 lutego 2015 r. nabył wierzytelność odszkodowawczą od poszkodowanego.
Okoliczność bezsporna
Ocena dowodów
Sąd uznał opinię biegłego M. J. za jasną, pełną i wewnętrznie niesprzeczną. Strony opinii nie kwestionowały.
Kwalifikacja prawna
Zasada odpowiedzialności pozwanego i legitymacja stron nie była sporna. Niesporne było również to, że koszt naprawy pojazdu znacznie przekraczał wartość pojazdu przed szkodą, co uzasadniało zastosowanie obliczenia odszkodowania metodą tzw. szkody całkowitej.
Spór dotyczył wysokość odszkodowania liczonego wg tej metody. Odpowiedź na to zagadnienie – wymagające wiedzy specjalnej – znalazła się w opinii biegłego. Z powyższego wynika, że do dopłaty powodowi (cesjonariuszowi) należy się kwota 800 zł ([16.000-5.000]-10.200).
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w punkcie I. sentencji na mocy art. 415 k.c. w zw. z art. 436 § 2 k.c. w zw. z art. 822 § 1 k.c. w zw. z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 203 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych w zw. z art. 481 § 1 i § 2 k.c.
W pozostałym zakresie powództwo oddalono jako zawyżone na mocy art. 415 k.c. w zw. z art. 436 § 2 k.c. w zw. z art. 822 § 1 k.c. w zw. z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 203 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych w zw. z art. 481 § 1 i § 2 k.c. a contrario (punkt II. sentencji).
Koszty procesu
O kosztach procesu orzeczono w punkcie III. sentencji na mocy art. 100 k.p.c. (stosunkowe rozdzielenie). Powód wygrał w 72%, pozwany – w 28%. Koszty powoda to: opłata sądowa od pozwu (55 zł), opłata za czynności adwokackie w stawce minimalnej (180 zł, § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie […]), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł). 72% z sumy tych kosztów to 538,56 zł. Koszty pozwanego to: opłata za czynności radcy prawnego w stawce minimalnej (180 zł, § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych […]), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł). 28% z sumy tych opłat to 55,16 zł. Różnicę na korzyść powoda zasądzono w punkcie III. sentencji.