Uzasadnienie
Stan faktyczny
W dniu 11 maja 2015 r. miała miejsce kolizja drogowa, w wyniku którego uszkodzony został pojazd A. (...) nr rej. (...), stanowiący własność W. T.. Do kolizji doszło z wyłącznej winy kierującego pojazdem ubezpieczonym w zakresie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych w Towarzystwie (...) z siedzibą w W..
Okoliczności bezsporne
Po przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego pozwany wpłacił powodowi odszkodowanie w kwocie 2.158,25 zł.
Okoliczność bezsporna
Rzeczywista wartość kosztów przywrócenia uszkodzonego pojazdu powoda do stanu poprzedniego wynosi 4.157,79 zł brutto.
Dowód: opinia biegłego K. K. z uzupełnieniem, k. 61-74, 103-106
Ocena dowodów
Spór w niniejszej sprawie dotyczył kosztów przywrócenia stanu poprzedniego. Jako że obejmował zagadnienia wymagającej wiedzy specjalnej, dopuszczono w tym zakresie dowód z biegłego sądowego właściwej specjalności. Opinia biegłego K. K. jest zdaniem Sądu jasna, pełna, wewnętrznie niesprzeczna. Uzupełnienie opinii skutkowało uznaniem zarzutów strony powodowej za niezasadne. Biegły zaznaczył, że w danym przypadku nie występowały w danym momencie części typu Q, stąd – co logiczne i przekonujące – przyjął w opinii wariant uwzględniający dostępne części nowe, oryginalne (typu O).
Kwalifikacja prawna
Zasada odpowiedzialności była niesporna i wynikała z art. 415 k.c. w zw. z art. 436 § 2 k.c. w zw. z art. 822 § 1 k.c.
Wysokość odszkodowania została wyliczona na podstawie opinii biegłego, w porównaniu do wysokości kwoty dotychczas wypłaconej przez pozwanego (4.157,79-2.158,25=1999,54). Pogląd pozwanego, że brak dowodu rzeczywistego wykonania naprawy dyskwalifikuje zgłoszone w pozwie roszczenie należy uznać za niezasadny. Wymagalność odszkodowania od ubezpieczyciela jest związana z poniesieniem szkody (w tym przypadku z samym faktem uszkodzenia pojazdu), a nie z dokonaniem naprawy. Odmiennie sytuacja kształtuje się w tylko odniesieniu do pewnych innych potencjalnych składników odszkodowania (np. dodatkowe wydatki poszkodowanego związane z zaistnieniem zdarzenia ubezpieczeniowego, np. koszty ekspertyz, wydatki na pomoc prawną itp.).
Mając powyższe na uwadze na mocy art. art. 415 k.c. w zw. z art. 436 § 2 k.c. w zw. z art. 822 § 1 k.c. w zw. z art. 14 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych […] w zw. z art. 481 § 1 i § 2 k.c. orzeczono jak w punkcie I. sentencji.
W pozostałym zakresie powództwo podlegało oddaleniu jako nieudowodnione co do wysokości – na mocy art. 361 § 1 k.c. a contrario w zw. z art. 6 k.c. (punkt II. sentencji).
Koszty
O kosztach stron orzeczono jak w punkcie III. sentencji na mocy art. 100 k.p.c. (stosunkowe rozdzielenie). Powód wygrał proces w 75%, pozwany – w 25%. Koszty powoda to: opłata sądowa od pozwu 133 zł, opłata za czynności radcy prawnego w stawce minimalnej (900 zł, § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, ze zm.), 600 zł tytułem zaliczki na biegłego, opłata skarbowa od pełnomocnictwa 17 zł. 75% z sumy tych kosztów to: 1237,50 zł. Koszty pozwanego to: opłata za czynności radcy prawnego w stawce minimalnej (900 zł, § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, ze zm.), opłata skarbowa od pełnomocnictwa 17 zł. 25% z sumy tych kosztów to: 229,25 zł. Różnica na korzyść powoda to: 1008,25 zł.
W punktach IV. i V. rozstrzygnięto o nieuiszczonych kosztach sądowych na mocy art. 100 k.p.c. w zw. z art. 113 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tj. zgodnie z proporcją, w jakiej strony przegrały proces). Wydatkowane przez Skarb Państwa koszty to łącznie 558,91 zł (pozostała część wynagrodzenia biegłego). 25% z tej sumy obciąża powoda (139,73 zł), 75% – pozwanego (419,18 zł).