Uzasadnienie
Stan faktyczny
R. R. jest współwłaścicielem zabudowanej budynkiem wielolokalowym nieruchomości przy ul. (...) w G. w udziale ¼.
M. S. jest współwłaścicielem zabudowanej budynkiem wielolokalowym nieruchomości przy ul. (...) w G. w udziale ¼.
- I. T. jest współwłaścicielem zabudowanej budynkiem wielolokalowym nieruchomości przy ul. (...) w G. w udziale ¼.
A. H. jest współwłaścicielem zabudowanej budynkiem wielolokalowym nieruchomości przy ul. (...) w G. w udziale 1/12.
R. W. jest współwłaścicielem zabudowanej budynkiem wielolokalowym nieruchomości przy ul. (...) w G. w udziale 1/12.
C. W. jest współwłaścicielem zabudowanej budynkiem wielolokalowym nieruchomości przy ul. (...) w G. w udziale 1/12.
Dowód: odpis z księgi wieczystej, k. 12
Prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 11 grudnia 2012 r. (sygn. I C 103/12) nakazano eksmisję M. K. (1) z lokalu numer (...) przy ul. (...) w G.. Jednocześnie orzeczono, że eksmitowanemu przysługuje prawo do lokalu socjalnego i wstrzymano wykonanie eksmisji do czasu złożenia mu przez Gminę M. G. (interwenienta ubocznego w tym procesie) oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego. Wyrok uprawomocnił się 2 lutego 2013 r.
Dowód: odpis wyroku, k. 17
Do chwili obecnej Gmina M. G. nie złożyła M. K. (1) oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego, więc zamieszkuje on dalej w dotychczasowym lokalu.
Okoliczność bezsporna
W okresie od lutego 2013 r. do chwili obecnej M. K. (1) uiszcza na rzecz współwłaścicieli opłatę za korzystanie z lokalu na poziomie 250 zł miesięcznie.
Okoliczność bezsporna
Możliwy do pobrania przez współwłaścicieli czynsz najmu przedmiotowego lokalu w okresie od w lutym 2013 r. mógłby wynieść 907, zaś w okresie od 1 marca 2013 r. do 30 kwietnia 2016 r. – po 940 zł miesięcznie.
Dowód: opinia biegłego J. Ś., k. 48-67
Ocena dowodów
Ustalenia faktyczne oparto na treści księgi wieczystej przedmiotowej nieruchomości, odpisie prawomocnego wyroku eksmisyjnego oraz na opinii biegłego J. Ś., która – wraz z uzupełnieniem na rozprawie – jest zdaniem Sądu jasna, pełna i wewnętrznie niesprzeczna. Biegły – choć nie został wpuszczony do przedmiotowego lokalu – dokonał zdaniem Sądu poprawnej i zgodnej z rozsądkiem i zebranym materiałem dowodowym – symulacji stanu przedmiotowego lokalu. Sama metodologia wyliczenia sumy możliwego do pobrania czynszu rynkowego nie budziła kontrowersji stron i zdaniem Sądu jest w pełni poprawna.
Zeznania M. K. są zdaniem Sądu błędne w zakresie wskazania sumy, która jest uiszczana (podał, że 200 zł). Skoro powodowie przyznają, że otrzymują więcej – 250 zł – to najbardziej prawdopodobnym jest, że świadek się w tej kwestii myli, skoro zresztą sam osobiście nie płaci, lecz jego krewna.
Kwalifikacja prawna
Powodowie oparli swoje roszczenie na treści art. 18 ust. 5 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (t.j. Dz. U. Nr 31 z 2005 r., poz. 266 ze zm.) w zw. z art. 417 k.c., który stanowi, iż za szkodę wyrządzoną przez niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej ponosi odpowiedzialność Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego lub inna osoba prawna wykonująca tę władzę z mocy prawa. Zgodnie z powyższym do przyjęcia odpowiedzialności pozwanej Gminy G. konieczne było zaistnienie łącznie trzech przesłanek: szkody po stronie powodów, niezgodnego z prawem działania lub zaniechania pozwanej przy wykonywaniu władzy publicznej oraz związku przyczynowego pomiędzy szkodą a zachowaniem pozwanej. Zdaniem sądu wszystkie wymienione okoliczności zostały w przedmiotowej sprawie wykazane przez powoda, a nadto pozwana nie kwestionowała w sprawie zasady swej odpowiedzialności. W związku z tym powództwo zasługiwało na uwzględnienie co do zasady.
Jeżeli chodzi o wysokość szkody, to – przy uwzględnieniu regularnych wpłat po 250 zł miesięcznie – za podstawę przyjęto stawkę miesięczną możliwego do pobrania czynszu w kwocie 940 zł miesięcznie za cały okres dochodzony pozwem (wraz z rozszerzeniami pozwu) – za wyjątkiem pierwszego, niepełnego miesiąca (907 zł za luty 2013 r.).
Z tego wynika, że od 2 lutego 2013 r. do 30 kwietnia 2016 r. łącznie możliwy do pobrania czynsz mógłby wynieść 36.627 zł (tj. za 39 miesięcy).
Stąd dla powodów ad 1-3 przypada kwota po 6.719,25 zł (36.627 zł – [250 zł * 39]/4).
Dla pozostałych powodów (ad 4-6) – po 2.239,75 zł (36.627 zł – [250 zł * 39]/12).
Wymagalność poszczególnych składników roszczenia następowała dzień po dacie chwilą wezwania pozwanego do zapłaty, za co w tym przypadku uznano doręczenie odpisu pozwu oraz dwóch pism rozszerzających powództwo. Nastąpiło to więc odpowiednio: z dniem 22 lipca 2015 r. (k. 25), 26 marca 2016 r. (k. 90), 12 maja 2016 r. (k. 97), tj. zgodnie z treścią art. 455 k.c.
Powództwo w zakresie damnum emergens podlegało oddaleniu, gdyż strona w żaden sposób powodowa nie wykazała rzeczywistego poniesienia straty i jej wysokości, ani nawet tego, kto z powodów i ewentualnie w jakim zakresie ją poniósł.
Mając powyższe na uwadze na mocy art. 18 ust. 5 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (t.j. Dz. U. Nr 31 z 2005 r., poz. 266 ze zm.) w zw. z art. 417 § 1 k.c w zw. z art. 455 k.c. w zw. z art. 209 k.c. orzeczono jak w punktach I., III., V., VII., IX., XI. sentencji wyroku.
W pozostałym zakresie powództwa oddalono na mocy art. 455 k.c. oraz art. 361 § 2 k.c. (punkty II., IV., VI., VIII., X., XII sentencji wyroku).
O kosztach orzeczono na mocy art. 100 k.p.c. zasądzając całość na rzecz powodów, albowiem ulegli co do nieznacznej części zgłoszonego roszczenia. Na zasądzone na ich rzecz koszty składa się: opłata sądowa od pozwu (1641 zł), zaliczka na poczet opinii biegłego (800 zł), opłaty od rozszerzenia powództwa (4 zł i 97 zł), opłaty skarbowe od pełnomocnictw (85 zł) – punkt XIII. sentencji.