Uzasadnienie
Stan faktyczny
Gmina M. G. jest właścicielem lokalu mieszkalnego numer (...), położonego w budynku przy ul. (...) w G..
Okoliczność bezsporna
Lokal ten zamieszkuje B. S. (poprzednio: P.). Umowa najmu obowiązywała od 1997 r. do 31 października 2016 r. Została rozwiązana przez Gminę na skutek długotrwałych (ponad 3-miesięcznych) zaległości czynszowych i brakiem ich zapłaty w dodatkowym miesięcznym terminie.
Okoliczności bezsporne
Lokal zamieszkuje wyłącznie B. S.. Posiada orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności, choruje na schizofrenię paranoidalną. W przeszłości próbował pracować, lecz nie był w stanie utrzymać pracy dłużej niż 1 miesiąc. Utrzymuje się z renty socjalnej w wysokości 529 zł.
Dowód: orzeczenie o niepełnosprawności, k. 39 zeznania pozwanego, k.44-45
Ocena dowodów
Okoliczności dotyczące kwestii prawa własności, wypowiedzenia umowy najmu były bezsporne.
Ustalenia dotyczące lokalu socjalnego oparto na wiarygodnych zeznaniach pozwanego i orzeczeniu o niepełnosprawności.
Kwalifikacja prawna
Powództwo było zasadne, gdyż pozwany utracił tytuł prawny do zajmowania lokalu stanowiącego własność powoda na skutek wypowiedzenia umowy najmu.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w punkcie I. sentencji na mocy art. 222 § 1 k.c.
Sąd z urzędu badał przesłanki przyznania pozwanemu prawa do lokalu socjalnego. Pozwany spełnia obligatoryjną przesłankę przyznania mu prawa do lokalu socjalnego wymienioną w art. 14 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego – jest niepełnosprawnym.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w punkcie II. sentencji na mocy art. 14 ust. 4 pkt 2 ustawy o ochronie praw lokatorów […].
Z uwagi na bardzo niekorzystną sytuację osobistą (choroba psychiczna, samotność) i finansową (bardzo niski dochód miesięczny – 529 zł) na mocy art. 102 k.p.c. nie obciążono pozwanego kosztami procesu (punkt III. sentencji).