Uzasadnienie
Stan faktyczny
R. K. zawarła z (...) Bank S.A. w K. w dniu 14 lutego 2008 r. umowę konsolidacyjnego kredytu gotówkowego (nr (...)), na kwotę 14.377,35 zł z okresem spłaty do 15 lutego 2015 r. W dniu 16 kwietnia 2009 r. został zawarty aneks do tej umowy.
Okoliczność bezsporna
W dniu 24 stycznia 2010 r. (...) Bank S.A. wystawił bankowy tytuł egzekucyjny nr (...), stwierdzając w nim, że wymagalne jest zadłużenie R. K. wynikające z umowy z dnia 14 lutego 2008 r. na łączną kwotę 15.809,67 zł.
Okoliczność bezsporna
Postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2010 r. w/w bankowemu tytułowi egzekucyjnemu Sąd Rejonowy w Gdyni nadał klauzulę wykonalności (sygn. VII Co 2276/10).
Okoliczność bezsporna
W dniu 20 stycznia 2011 r. na podstawie bankowego tytułu egzekucyjnego zaopatrzonego w sądową klauzulę wykonalności (...) Bank S.A. wszczął przeciwko R. K. egzekucję, która została umorzona postanowieniem komornika sądowego z dnia 27 grudnia 2013 r., z uwagi na jej bezskuteczność (sygn. KM 317/11, komornik sądowy przy Sądzie Rejonowym w Gdyni – K. M.).
Okoliczność bezsporna (...) sp. z o.o. SKA przeniosła „portfel wierzytelności”, w którym była m.in. wymieniona wierzytelność wynikająca z w/w umowy kredytowej, na powoda.
Okoliczność bezsporna
Ocena dowodów
Stan faktyczny był bezsporny. Powód nie udowodnił wszelako skutecznego nabycia wierzytelności.
Kwalifikacja prawna
W sprzeciwie pozwana podniosła zarzut przedawnienia, który okazał się słuszny. Sąd podzielił pogląd prawny zawarty w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 29 czerwca 2016 r. (III CZP 29/16), w myśl którego nabywca wierzytelności niebędący bankiem nie może powoływać się na przerwę biegu przedawnienia spowodowaną wszczęciem postępowania egzekucyjnego na podstawie bankowego tytułu egzekucyjnego zaopatrzonego w klauzulę wykonalności (art. 123 § 1 pkt 2 k.c.).
W niniejszej sprawie ostatnim zdarzeniem przerywającym bieg przedawnienia było więc zakończenie postępowania klauzulowego przed Sądem Rejonowym w Gdyni w dniu 22 kwietnia 2010 r. Po upływie trzech lat od tej daty (22 kwietnia 2013 r.) doszło do przedawnienia wierzytelności głównej i wszystkich świadczeń ubocznych. Pozew został wniesiony w 2015 r.
Należy też przypomnieć, że zaopatrzenie bankowego tytułu egzekucyjnego w sądową klauzulę wykonalności nie przedłuża czasu przedawnienia roszczeń związanych z działalnością gospodarczą (bankową) do 10 lat (por. m.in. wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku, sygn. I ACa 687/13, LEX nr 1437877).
Wszczęcie i czas trwania egzekucji nie są więc w danym wypadku zdarzeniami powodującymi przerwę i wstrzymanie dalszego biegu przedawnienia, gdyż egzekucja była wszczęta na podstawie bankowego tytułu egzekucyjnego zaopatrzonego w sądową klauzulę wykonalności, tymczasem powód – co niesporne – nie jest bankiem.
Skuteczność zarzutu przedawnienia skutkuje oddaleniem powództwa bez konieczności bliższego rozpatrywania innych, przy czym godzi się wspomnieć, że powód nie wykazał także swojej legitymacji czynnej, gdyż przedłożone przez niego dokumenty prywatne nie potwierdzają zaistnienia zdarzeń świadczących o nieprzerwanym ciągu ważnych czynności prawnych skutkujących nabyciem przez niego spornej wierzytelności.
Mając powyższego na uwadze powództwo oddalono na zarzut przedawnienia na mocy art. 117 § 2 w zw. z art. 118 k.c. (punkt I. sentencji).
W punkcie II. sentencji na mocy art. 98 § 1 k.p.c. obciążono przegrywającego proces powoda jego kosztami.